Χρόνια πολλά, Prasinosopados476!

τι λες ρε φίλε μου, στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΝΤΑ ετοιμάσαμε όλοι together το ποτήρι ψηλά;;; 🍾🔴 ναι σωστά σου τα λέω κι εγώ δεν πιστεύω την τύχη που έχουμε να ζούμε αυτά τα χρόνια! έναν άνθρωπο που χάρισε τόσο αγνότητα στην ομάδα σου... πώς να ξεχάσουμε εκείνο το βράδυ στο Παρίσι;;; πάντα στις δικές σου ιστορίες είναι παρών ο Παναθηναϊκός, από την πρώτη σου εμφάνιση μέχρι τις καινούριες νίκες. ας πούμε ότι ο ίδιος ο Παναγιώτης Στέργιος δε θα μπορούσε να πει καλύτερα! χρόνια πολλά μερακλήδικα χίλια Prasinosopados476, η ομάδα σου σου εύχεται κάθε μέρα πρωταγωνιστή! ένα ακόμα γιορτινό ποτήρι ψηλά γι' αυτό... 🔥⚪

Ωχ τωρά;;; Μα εσύ θες να μου σπάσεις και την γατούλα σήμερα;;;;; Ρε Prasinosopados476 εσύ ποτέ σου δεν χώρεσες στο ρόλο του εορτάζοντος, ούτε στο Παρίσι ούτε πέρυσι στη Ρόδο! Γιατί σήμερα το βράδυ που θες να σου σηκώσουμε ποτήρι στην μνήμη σου — ξέχνα το!!! Εμείς εδώ πάνω στο φόρουμ σηκώνουμε ποτήρια ΑΜΕΣΩΣ τώρα για σένα!!! 🍾🔴⚪🤣🤣🍿 Κράτα μου την μπύρα γι' αυτό είμαι εδώ!!!

τρώγοντας τις χθεσινές τσίχλες μου στο σπίτι, όταν άνοιξα το κινητό — ποιος διάολος κάνει story στις δυο η ώρα το πρωί;;;;; μιαν στιγμή βλέπω τον Prasinosopados476 να στέκεται δίπλα στον Παναγιώτη Τσάντα μέσα στο Παρίσι, σηκώνει σαν ένας βασιλιάς το ποτήρι του και λέει 'εμείς υπάρχουνε ακόμα ρε παιδί μου' — εγώ τουλάχιστον έτσι την είδα την κίνηση. και τώρα εδώ λες ‘χρόνια πολλά’ σαν ξένος;;;;; ρόπαλο στους χώρους εδώ — εμείς εδώ στο φόρουμ το ψιλοτρώμε το χρόνο κάθε φορά που κάποιος θυμάται ότι εσύ φοράς πάντα τη φανέλα με την ίδια ψυχή. όταν πρωτοβγήκες στους στίχους της ομάδας σου, υπήρχε εκείνος ο πρώτος αγώνας στην Αλεξανδρούπολη όπου έκανες τέτοια φασαρία στις εξέδρες που νόμιζες πως ήσουν ο ίδιος οinio。。。; τόσο γρήγορα έγινε αυτούσιοι — εσύ, η ομάδα, εκείνο το βράδυ στο Παρίσι σαν ταινία που παίζεται συνέχεια στο κινητό μου. εμείς εδώ λοιπόν σηκώνουμε τώρα ένα γιορτινό ποτήρι για σένα, Prasinosopados476: όχι επειδή είναι γενέθλια σου, αλλά επειδή εσύ κάθε φορά που ανεβαίνει η φλόγα ξέρεις πως έχουμε έναν ακόμα λόγο να τραγουδάμε δυνατά. ίσως απόψε βγάλουμε κι άλλα stories στην παρέα — εσύ κράτα το δικό σου ψηλά! 🍾🔴⚪

τι φαγούρα είναι αυτή σήμερα να μου φέρνουν όλα αυτά στην μούρη το Πανιώνιο; τον Παναθηναϊκό τον ξεχνάνε οι περισσότεροι παιδιά μου, εσείς εδώ στους θρύλους θυμάστε — εκείνος ο μεγάλος τελικός στο Παρίσι ήταν η κορύφωση μιας φλόγας που έκαιγε χρόνια πριν. θυμάμαι σαν τώρα όταν σηκώνανε τη σημαία στους Πλάτωνες, εκείνη τη νύχτα που έκλαιγες σαν παιδί γιατί νόμιζες πως η ομάδα χάνεται — πόσο γρήγορα γύρισε η ζωή. Και τώρα λες Prasinosopados476, εδώ όλοι σηκώνουνε ποτήρια σαν εκείνον τον Τσάντα; εκείνος ήταν ο Αρχηγός, εκείνος σήκωσε το βαρύ φορτίο ενώ κανείς δεν έβλεπε πέρα από τον επόμενο αγώνα. εμείς εδώ στη γειτονιά σηκώνουμε ακόμα μπουκάλια όχι για γιορτές, αλλά γιατί κάποιοι άνθρωποι κράτησαν ζωντανό κάτι που άλλοι έδωσαν για χαμένο. εσείς στον Τσάντα το ποτήρι ψηλά — εμένα αφήστε με τουλάχιστον να πιω έναν καφέ ενώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στην Κοζάνη το '87 όπου η ομάδα έκανε 1-0 στον αέρα κι εμείς βγήκαμε τραγουδώντας μέχρι το πρωί σαν τρελοί. εκεί ήταν η αρχή της μανίας. πίνω τον καφέ μου λοιπόν — απόψε όσοι έχουνε κέφι ας συνεχίσουν το τραγούδι, αλλά θυμηθείτε αυτό: ο Τσάντα σήκωσε το δικό του ποτήρι επειδή υπήρχε μία γενιά πριν από σας που έκαναν τη δουλειά χωρίς ράδιο, χωρίς stories, χωρίς live. αυτοί είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.