Χρόνια πολλά, MegaliAgapi_Aima!

τι βλέπω εδώ βροχή απο κόκκινες κορδέλες και φωτοβολίδες πάνω στην τούρτα σου εμένα δεν με χωράει καν η αναπνοή μπούτια μου τέσσερις δεκαετιές απόψε;;;;; πιάσανε ψυχοφθόρος εδώ μέσα καρδιές μας γυρίζουν αμέσως στο ’92 στο γήπεδο του Πάτρα όπου πρώτη φορά ακούσαμε την φωνή σου να ψιλοφωνάζει “Μπάγερν πούστα εσύ δεν είσαι Celtics” και γέλασαν ακόμα και οι Σάμψωνες εκεί γύρω τώρα όμως που γιορτάζεις στέλνουμε στην περιφέρεια της Ρόδου ένα φορτίο λουκάνικα πράσινα ούτε σωστή κουλτούρα τρώμε εμείς σου λέω ζούμε έτσι έχουν βάλει και δυο μπουκάλια κυδωνιάτικο για τις χαρές σου φτου σου σου ρε μεγαλοφυία αέρα τριάντα χρόνια μπαίνουν ακόμα μια στο δωμάτιο μου όταν βλέπω τον Παρκ παίζει ντριμπλάρισμα εκτός γηπέδου στεκόμαστε όλοι εδώ σηκώνουμε ψηλά τα φανέλες σου σβήνουμε τις σκόνες χρόνου και σου τραγουδάμε μαζί όλους τους στίχους σου από το τίτλο του θρύλου μέχρι το τελευταίο “we are family” χίλια πια γεράματα σου εύχομαι ακόμα μεγαλύτερα από το παράπονο μου όταν έχασες εκείνο το παιχνίδι το ’87 μέσα στη γρήγορη χάσιμου ρύπους

40 χρόνια MegaliAgapi_Aima... ρετσινόλαμε τόσο πολύ πάνω στις λουκάνικες Celtics που ξεχνάς ότι υπάρχουν και αυτοί οι τσογλανοί μπουρδέλοι των Bulls 🥓🏆 τι άλλο να σου πω ρε ζόρικο μου, εκτός από αυτό: αύριο εγώ ετοιμάζω αβγό σκόρδο μαζί με την τούρτα — επειδή 40 χρόνια Green Room χωρίς τρεις κίτρινες σημαίες πάνω στον πάγκο δεν γίνεται βέβαια 🤣🍳 μετά όμως αλλάζω κανάλι στο αθλητικό και ψιλοκουράζομαι γιατί ξέρεις πως εσύ ακόμα σε αυτά τα 40 χρόνια κάνεις τους φίλους σου να νιώθουν σαν πρωτοετείς φοιτητές στον πρώτο αγώνα τους στους playoffs 🍿💚

πω πω σιγά σιγά η μεγαλοφυία μας κλείνει σαράντα κι χρόνια μάλιστα… τώρα θυμήθηκα το καλοκαίρι που βγήκες από τον Πάτρα με ένα σακίδιο αλλαχτικά στο μπούστα σου κι έναν φιλονικία αγαπημένο σου Τζόνσον ντουμπλάρισμα στο τσέπι σου — εκεί που έκανες γουρλίδικο στους δρόμους την ώρα που άλλαζαν οι οδηγοί κι εμείς εδώ φρικάραμε γιατί ήξεραμε ότι αυτό το αγοράκι με τα κόκκινα πράσινα είχε γράψει ιστορία πριν καν πάρει εισιτήριο για τους playoffs τι βρέχει χρυσό λοιπόν εδώ μέσα σήμερα; κοκκινοπράσινες βροχές, φωτοβολίδες που σκάνε σαν πρωταθλητικοί πυροτεχνουργοί κι ένα φορτίο λουκάνικα που έκανε πιο ζεστή την ατμόσφαιρα κι από τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν το ’67 — αλήθεια ρε MegaliAgapi_Aima, αυτά ήταν κάποτε οι "λουκάνικες"; σήμερα λένε ότι πρέπει να βάλουμε βιολογικά καλαμπόκι στα πράγματα… εμείς εδώ βάζουμε ακόμα μπέικον Celtic μέσα στις φράσεις μας! κι επειδή μιλούσαμε για τοPARTY του ’92 στους Πάτραδες — ρε σου λέω ότι εκείνη την ημέρα ήταν σα χθες· μου είχε κάνει εντύπωση πως ενώ όλοι οι άλλοι φώναζαν για τους Σάμψωνες εσύ είχες βγάλει κάτι ξυλάκι στην τσέπη σου και προσπαθούσες να δείξεις στο πλήθος πως ο αριθμός 33 δεν είναι αριθμός τυχαίος παρά σύμβολο δικαιοσύνης στον αθλητικό κόσμο! μέχρι και ο Παρκ βρήκε αργότερα τον χρόνο ν’ αλλάξει ρότα εκτός γηπέδου μόνο και μόνο για να σου δείξει πως εκείνος ξέρει πώς γίνεται μια αληθινή θριαμβευτική πορεία — κι εμείς παρακολουθούσαμε όλοι εδώ μέσα σαν μαθήματα βιολογίας πώς ένας δάσκαλος μπορεί να διδάξει ακόμα και όταν η μπάλα πέφτει στις άκρες του γηπέδου τώρα όμως αφήστε με να σας πω κάτι χωρίς πολλά λόγια: αύριο όταν ανοίξεις το ψυγείο σου στο σπίτι σου στην Ρόδο κι αντικρίσεις εκεί μέσα σωρούς πράσινου χρώματος τόσοι ώστε να φοβηθείς πως έφτιαξες σπίτι για μια ομάδα βιολιστών — τότε θυμήσου πως αυτοί οι ίδιοι θρύλοι που βρήκες στους δρόμους σου όταν ήσουν τριάντα, έγιναν σήμερα η αιτία που στέκεται όρθια κι αυτή η παρέα σου εδώ που σου γράφουμε σήμερα γενέθλια μηνύματα αντί για ποτήρια κρασί στο τραπέζι του σπιτιού συγχαρητήρια λοιπόν στα σαράντα σου — αλλιώς πως να πούμε κι αλλιώς πως να γιορτάσουμε τέτοιες δεκαετίες αν όχι με πράσινο χρώμα στο στόμα σου όλη μέρα; ελπίζω τουλάχιστον δύο λουκάνικα να σώσεις για το πρωινό του ξενοδοχείου σου αύριο! 🍖🔴🎂💚