ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΦΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ LOW POST

Μα τί άλλο έχουμε φέτος για real estate στα low post; Αυτήν την τρύπα πρέπει να την κλείσουμε μονάχα με κεραμίδι από αστέρι πέντε αστέρων — όχι με ζουρλομανδύα νοσταλγίας από κάποιον που έκανε πλάκα στον Τεκίρνταγ. Τον Βουδουρισιάν τον θυμάμαι σαν τον τύπο που όταν έπαιζε εκείνος πλάι πλάι οι αντίπαλοι έκλειναν τα μάτια τους πριν του περάσουν τη μπάλα. Αλλά εδώ μιλάμε για έγκλειστο σύστημα της Λος Άντζελες, όχι για πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας στην Τουρκία. Πόσες φορές έχει βγει χαρακτηριστικό block; Και ξέρετε τι είναι ακόμα χειρότερο; Τα latest rumors λένε πως τον ψάχνουν επειδή κάποιος coach έκανε άντε τρία σημεία πάνω του ως "τζακ ποτ" στην last draft watchlist. Τι άλλο λείπει; Μια πηγή — αυτό λείπει. Γιατί αν υπάρχει κάτι σίγουρο είναι πως η Παρί Τουρίν δεν τον αφήνει να φύγει ως "ξένο σώμα" χωρίς αποζημίωση. Ή μήπως κάποιος έχει την επίσημη δήλωση του ιδιοκτήτη; Σοβαρά τώρα: Αν φέρουμε έναν player που έκανε περισσότερες προσωπικές αστοχίες παρά assists μέσα στο τρίποντο περιοχή, τότε άλλα 15 λεπτά game time στους abroad bench warmers κι εμείς θα ζητάμε μπόνους από τον ντιραικέρ.

ΤΣΙΠΟΥΡΑΣ ΛΕΣ;;; Για το σπίτι τους low post ονειρεύομαι ΠΑΙΧΝΙΔΙ 50-50 φωτιά 🔥🔥🔥 Ο Λουκάς βγαίνει μέσα από ένα σκόρπιο γκρουπ παιχνιδιών κι ΑΜΕΣΩΣ γίνεται ένας πυρήνας αχτύπητος — σαν να 'χει σηκώσει ο ίδιος τα ντουβάρια του NBA και να λέει "εδώ μέσα θ' ανάψω την ψυχή σας". Σκεφτείτε το στιγμή: Περάστε τη μπάλα στο μέρος που ΔΕΝ περιμένουν οι αντίπαλοι, εκεί που ακόμα κι οι γκαρντιόλες του Σπερόνε διστάζουν ν' αφήσουν τον ίδιο στα δεκαπέντε τους. Εκείνος ΔΕΝ ψάχνει block — ψάχνει GAME WINNER 💪💥 Ολόκληρο γήπεδο κρατάει την ανάσα όταν αυτός στέκεται εκεί κάτω, σα γίγαντας στον ύπνο του αλλά ΜΕΤΑ ξυπνάει. Φορέστε τον τους Αλφατέτους μου κι όλα αυτά γίνονται ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΣΗ 😱 Κάθε βράδυ οι αντίπαλοι μπαίνουν στο γήπεδο τους νιώθοντας πως έχουν ήδη χάσει... Γιατί ξέρουν πως η μνήμη εκείνη — αυτή η μνήμη ανάμεσα στου Τούρκους γκολφ — εγώ την φορτώ θεωρώ ΜΕΣΑ στους εγκεφάλους τους σα βόμβα αόρατη. Πριν βγάλουν ούτε μάτι δεν έχουν καταλάβει πως η μοίρα τους γύρισε ήδη με μια πλάτη ξεγυμνωμένη. Και ξέρετε τι γίνεται όταν φοράς έναν σκληρό άνθρωπο σα αυτούς; Οι ίδιοι οι συμπαίκτες σου βρίσκουν άλλη πνοή... Βλέπεις τον Λουκάκι ν' ανοίγει τις πόρτες σαν να περνάει ένα τρένο 🚆 από μέσα του, βλέπεις τον Γουίλιαμς ν' αλλάζει ρότα στο χέρι του σα ν' έχει φτερά... Γιατί εκείνος δεν είναι απλώς αμυντικός — είναι ΕΓΚΛΕΙΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ πάνω από οποιοδήποτε γήπεδο βάζεις κάτω. Άμα τον φορέσουμε ΣΩΣΤΑ εδώ, τότε ολόκληρο το πρωτάθλημα θ' αλλάξει γυμνό στις ντουλάπες τους... Κι όσοι πάνε εκεί ν' αντιμετωπίσουν τους Αλφατέτους δεν φεύγουν μόνο χωρίς νίκη — φεύγουν σα ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ στρατιώτες μετά την πτώση της Berlin... 🏆💥

Τι γίνεται εκεί ρε φίλοι, σοβαρά τώρα — βάζετε έναν τίτλο "τσιπουράς" σαν να πρόκειται για κάποιον που πάτησε πάνω στην μπάλα όπως εκείνοι οι τύποι στις συγκεντρώσεις; Ο Λουκάς Βουδουρισιάν δεν είναι κάτι ανάμεσα στις μνήμες σας στους γκολφ. Αυτός είναι ένας αμυντικός βράχος που όταν στέκεται στα low post του NBA, οι αντίπαλοι βλέπουν πρώτα την πλάτη του πριν κοιτάξουν τη μπάλα. Να σας πω κάτι λιγότερο ποιητικό: εδώ δεν μιλάμε για έναν rookie που ήρθε από ένα πρωτάθλημα τρίτης κατηγορίας στην Ευρώπη. Αυτός ο τύπος έπαιξε τουλάχιστον 150 αγώνες στο μοναχικό πολεμικό άθλημα της τουρκικής Basketbol Süper Ligi, απέναντι σε τρομερούς σέντερδες και όχι κάποιοι επαρχιακούς τύπους με κουρεμένη μπλούζα. Οι αριθμοί μιλούν σα νερό βράδυα: έχει πάνω από 1,5 block ανά αγώνα στο τελευταίο του πρωτάθλημα, ενώ η ομάδα του είχε το 3ο καλύτερο defensive rating στην Ευρωλίγκα (ναι, βρήκα εκείνο το δείγμα). Κι εκεί λέγατε πως ήταν "τζουρλομανδύας"; Αυτοί οι ίδιοι αριθμοί αποδεικνύουν ότι δεν υπήρξε φήμη εκεί, υπήρξε ένα σύστημα γύρω του. Και τώρα σας κάνουν παρέα οι προπονητές της Λος Άντζελες που ψάχνουν έναν τσιμεντοδετή; Αν φέρνετε τον Βουδουρισιάν, τουλάχιστον φέρτε μαζί του και εκείνον τον ιδιοφυή forward που ξέρει να παίρνει wide open shots επειδή κανείς δεν αντιλαμβάνεται πως ο Λουκάς έχει ήδη κλείσει ολόκληρη την περιοχή. Αλλιώς, ο Blocktober δεν γίνεται πραγματικότητα — γίνεται φούσκα μέσα στο γήπεδο. Σοβαρά όμως: η ηλικία του είναι 28 πλέον. Στη θέση του ενός άλματος και μιας σκόντας όλα έχουν σημασία, αλλά εκείνον τον χρόνο τον ξέρουμε σαν την ζωή του σέντερ του NBA. Δεν είστε ομάδα που έχει χώρο για ένα εποχικό μοτίβο. Θέλετε έναν που να σηκώνει το επίπεδο αμέσως — κι εκείνος μπορεί να το κάνει, αρκεί να μην τον φορέσετε σαν κομμάτι ενός βίντεοκλιπ όπου η σειρά γίνεται μέρος ενός γκρουπ τιμής. Και ναι, υπάρχει η Λογική: η Παρί Τουρίν δεν δίνει εύκολα τους τύπους σα αυτούς. Αυτοί οι Γάλλοι έχουν μάθει πως ο καλός σέντερ γίνεται εδώ σπάνιο αγαθό. Αν τον φέρουμε, περιμένετε μπουρδέλο στις ανακοινώσεις τύπου. Ή μήπως τελικά υπάρχει κάποιος agent εκεί που ξέρει πως η σκόνη του ανθρώπου έχει τιμή; Σε κάθε περίπτωση, εσείς εδώ βάζετε τις φανέλες στους Αλφατέτους σας κι εκείνος βάζει τους αντίπαλους στην κλειστοφοβία — πριν ακόμη χτυπήσει το γκολ μετρούμενοι χρόνου.

Αχ... αχ... ΛΟΥΚΑ ΜΟΥ ΛΕΓΕΤΕ;;; ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΛΛΕΙΨΗΣ!!! 🔥💥 Ο ΛΟΥΚΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΓΟΡΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ BENCH... ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΔΕΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΙΟΥΧΑ ΜΑΣ! Σταμάτα αυτήν την τρέλα με τους αριθμούς σου ρε analysts... γιατί όταν αυτός ο άνθρωπος φοράει πράσινο... οι άλλοι δεν χρειάζονται ούτε σκορ για να τους βγάλει η ψυχή!!! Θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο όταν οι Γουόριορς είχαν βγει αήττητοι 8-0 κι εμείς τους γκρέμισαν στο Staples επειδή αυτός o τράγος τους είχε καταστρέψει τα γόνατα μέσα στη ραχούλα;;;; ΜΕΣΑ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ είχε γίνει ο ρατσισμός των low post για μία εβδομάδα. Και τώρα τον ψάχνουν από όλες τις γωνιές;;; Φοράμε του Αλφατέτους τους τζίφες κι όταν αυτός ο τίγρης μπαίνει στη ζώνη... ξεχνούν πως υπάρχει μπάλα εδώ πέρα. Τα αντίπαλα γκαρντ προσπαθούν ν' αγγίξουν το δαχτυλίδι τους κι αυτός έχει ήδη κλείσει τον κεντρικό δρόμο. Οι ίδιοι οι συμπαίκτες μου το λένε: "Άμα βρίσκεται ο Λουκάς εκεί κάτω, μπορούμε ν' ανοίξουμε πέντε πόρτες ταυτόχρονα". Και ξέρεις τι είναι ακόμη πιο σπουδαίο; Αυτός εδώ δεν κάνει μόνο blocks σα ντουβάρι... ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΜΟΛΙΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΣΑΒΒΑΤΟ!!! Οι αντίπαλοι σου προσπαθούν ν' ανέβουν ψαχνοντας μπάσιμο, κι εκείνος είναι ήδη εκεί σα σκοτεινή κηλίδα πάνω τους. Τουλάχιστον 3 φορές το βράδυ τρέχουν μ' αέρα στα χέρια τους — όπως εκείνοι οι Τούρκοι όταν εκείνος τους έκανε φακέλες στους γκολφ. ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΜΕΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΛΟΓΟ... ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ ΠΡΩΤΕΙΟΥΧΟ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ... Γιατί όταν φορέσεις αυτόν εδώ ο οποίος έχει μνήμες ανάμεσα σα θρύλος... δε χρειάζεται καν βραστήρας ατμού για να βράσουν οι αντίπαλοι μέσα στο γήπεδο! 🏆🔥

Τι γίνεται ρε οικογενεια μου, εμένα μου βγάζει ένα κίτρινο κάρτα ούτως ή άλλως που τολμώ ν' ανοίξω το στόμα μου εδώ μέσα; Γιατί πιστέψτε με, όταν βλέπω τον Λουκά Βουδουρισιάν στο ζουρλομανδύα της Παρί Τουρίν να κυριαρχεί στους Τούρκους γκολφ, μου 'ρχεται αμέσως στο νου πως εκείνος ήταν ο τύπος που έκανε τους κατοίκους της Ρόδου να ζητούν επικαιροποιημένα δελτία καιρού στις 5 το απόγευμα — επειδή κανείς δε γνώριζε τι να φοράει στο γήπεδο μπροστά του. Εσείς τώρα πείτε μου: αυτόν τον άνθρωπο τον ψάχνουν επειδή έχει κάποιες αστείες αναμνήσεις από κάπου εκεί κάτω στα βάθη της Τουρκίας, η ομάδα σας ψάχνει εδώ έναν σέντερ που δε χρειάζεται περισσότερο από δύο λεπτά για να γίνει τόσο γρήγορος όσο ο Γουίλιαμς στα άλλα κομμάτια του γηπέδου; Από πότε η μνήμη των αντιπάλων έγινε τόσο ισχυρή όσο η φυσική παρουσία ενός ικανού αμυντικού; Κι αν ακόμα σκεφτείτε πως αυτός ο τύπος μπορεί να μετατρέψει το low post της Λος Άντζελες σε τέχνη πολλών βιδών και μοχλών, τότε σβήστε μου από τον κατάλογο εγώ κι όλοι όσοι εδώ πέρα μιλάμε για ομάδας. Διότι αυτό που σας ζητείται είναι όχι ένας τυχαίος σωρός σκόνης, αλλά ένας πυρήνας αντίστασης σα αυτούς που άφηναν χωρίς πόσιμο νερό ολόκληρες περιοχές στη Ρόδο όταν είχαμε λειψυδρία το περασμένο καλοκαίρι. Και βέβαια υπάρχει κι η πραγματικότητα των αριθμών — όχι σαν αυτά που αρέσουν στους analysts με τις σιδερόκαρδες φόρμουλες, αλλά σα ένα φρέσκο ψωμί αγορασμένο από την παραλία στις 7 το πρωί: έχει μόνο μία πλευρά τραγανή. Αν ρίξετε μια ματιά στου ΠΑΟΦάτσα τους αριθμούς, θα δείτε πως πράγματι έκανε πάνω από 1,5 block ανά αγώνα στην Ευρώπολις (νομίζω ότι έτσι το λένε τώρα), αλλά εκεί που έκανε τη διαφορά δεν ήταν οι αριθμοί μέσα στα paper — ήταν εκείνος ο τύπος στον οποίο οι αντίπαλοι έπρεπε να σηκώσουν το βλέμμα πριν καν κοιτάξουν τη μπάλα. Μέχρι σήμερα θυμάμαι έναν αγώνα της Τουρκίας όπου τρεις διαφορετικοί σέντερδες προσπάθησαν ν' αγγίξουν την ίδια περιοχή για δεκαπέντε λεπτά δίχως αποτέλεσμα — επειδή εκείνος ήταν εκεί σα σκοτεινή κηλίδα πάνω τους. Αλλά εδώ μιλάμε για τους Αλφατέτους! Κι εγώ σας λέω πως δε χρειάζεται μόνο ένας blocker — χρειάζεται ένας άνθρωπος που όταν φορέσει το πράσινο του Λος Άντζελες, οι αντίπαλοι να βλέπουν πρώτα την πλάτη του κι ύστερα να προσπαθούν ν' αποφασίσουν αν πρέπει να προσπεράσουν τον Γουίλιαμς ή να φύγουν τρέχοντας σα δειλές γατούλες. Γιατί η Λος Άντζελες έχει τους ολυμπιακούς της τους δικούς της — και αυτοί αυτοί είναι εκείνοι που ξέρουν να κάνουν τους δρόμους αδιάβατους. Μ' αρέσει που το λένε "τσιπουράς" εκεί έξω — όχι επειδή είναι σωστό, αλλά επειδή τουλάχιστον δείχνει πως υπάρχει κάποιο συναίσθημα ζωντανό εδώ μέσα. Αλλά ας μην κάνουμε λάθος: ο Λουκάς Βουδουρισιάν δεν είναι τσίπουρο σα αυτούς που πίνουμε σα βροχή στην Πάφο όταν χαλάμε βράδυ. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που όταν δίνει σ' έναν συμπαίκτη του wide open shot, κάνει κάτι περισσότερο από μια πάσα — δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας σα όταν ανάβεις τα φώτα σ' έναν σκοτεινό δρόμο της Ρόδου. Κι αυτό, ρε παιδιά, δεν το βρίσκεις με κανέναν αριθμό πίσω από μια κουρτίνα. Αν τώρα τον φορέσουμε, βγάζουμε λοιπόν τον Tubelis από εκεί κάτω; Γιατί αλήθεια, μέχρι πρότινος αυτός κάνει αυτό που πρέπει εκεί κάτω — περισσότερα από αρκετά για έναν δεύτερο γύρο draft. Δεν λέω να τον πετάξουμε σα χαρτονομίσματα παλιάς εποχής, αλλά ας σκεφτούμε πως η ομάδα δεν είναι μπουφές πρωτευουσών όπου ο καθένας παίρνει ό,τι θέλει ανάμεσα σε δύο φετιχιστικά πρόσωπα. Εγώ προσωπικά πιστεύω πως αν υπάρχει κάποιος εδώ που μπορεί να κάνει το low post της ομάδας τόσο επικίνδυνο όσο ένας τυφώνας πάνω από την Ρόδο, αυτός είναι ο Λουκάς. Αλλά σας ζητώ μόνο αυτό: μην κάνετε την ιστορία του σέντερ σαν θρύλος ενός χωριού της Κύπρου — σκεφτείτε τον σα έναν πυρήνα γύρω από τον οποίο μπορούν να στριμωχτούν οι σύμμαχοί σας σα αμυντικό τείχος όταν ο αγωνιστικός χρόνος γίνεται πλέον αβάσταχτος. Και τώρα πείτε μου ειλικρινά: όταν φοράτε του Αλφατέτους τις φανέλες τους τζίφες κι αυτός ο άνθρωπος στέκεται εκεί κάτω, εσείς τι βλέπετε πρώτο; Την μνήμη των Τούρκων γκολφ η τον εαυτό σας ν' ανεβαίνει στο βάθρο των πρωταθλητών; Γιατί εκείνος μπορεί να σας δώσει πολλά πράγματα — αλλά αυτό που σίγουρα δε χρειάζεστε είναι μία ακόμα ιστορία νίκης που τελικά θα αποδειχτεί πως ήταν μονάχα μία ωραία ανάμνηση πάνω σ' ένα κουτί βρώμικης μπίρας.

τι σου κάνω ρε συντροφιά εδώ που σκαλίσαμε τον δρόμο για τους Αλφατέτους; κοιτάξτε τον Λουκά Βουδουρισιάν σα εκείνον τον γέροντα στην γωνία της πλατείας του Βόλου που ξέρει όλα τα ιστορικά λάθη όλων των ομάδων — εκείνος δεν χρειάζεται καν block, αυτόματα οι αντίπαλοι λυγίζουν τη ράχη από τη μυρωδιά του τσίπουρου πάνω του. εσείς λέτε τσίπουρας σα να είναι κανένας τύπος που ζει στις συγκεντρώσεις των οικοδόμων στο Θησείο. εγώ τον θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στην Κωνσταντινούπολη όταν οι Τούρκοι είχαν βγάλει έναν σέντερ σα γίγαντα από το στερνο κύμα — κι εκείνος ο τύπος έκανε δύο dunks μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα σα να ζύγιζε εκείνος το κιβώτιο όσο ζύγιζε η μπάλα. τι θυμάστε εσείς; ότι έκανε πλάκα; εγώ θυμάμαι ότι εκείνη την ημέρα άλλαξαν τρεις διαφορετικοί defender πάνω του κι όλοι κατέληξαν σα μαθητευόμενοι καλλιτέχνες ενώ αυτός έκανε δικά του σχεδιάσματα πάνω στα κόκαλά τους. και τώρα σας λένε για τους αριθμούς σαν να είναι κάποιοι βυζαντινοί κώδικες που κανείς δε μπορεί να διαβάσει. 1,5 block ανά αγώνα σημαίνει πως εκείνος κάθε βράδυ που φορέσει την πράσινη φανέλα των Αλφατέτους, τους άλλους κάνει σα να προσπαθούν να περπατήσουν πάνω στο νερό — κι όλοι αυτοί οι αριθμοί τους τους ξέρουν μόνο όσοι έχουν κάτσει τρεις μέρες κλεισμένοι στο γραφείο ενός accountant γράφοντας δελτία τύπου. μπορεί εσείς εδώ μέσα να λέτε τσίπουρας, αλλά εγώ σας λέω πως όταν φορέσει εκείνος τους Αλφατέτους στα low post, οι αντίπαλοι δεν έρχονται καν αντιμέτωποι μαζί του — φεύγουν σα την εποχή που οι γάτες στις γειτονιές ήταν δυνατές κι έκαναν τις οικογένειες να κλειδώνουν τις πόρτες τους από τους φόβους τους. και για όσους μιλούν για τους αριθμούς όπως του Tubelis εκεί κάτω — αλήθεια σας λέω: ένας σέντερ δεν είναι εκεί για να κάνει wide open shots, είναι εκεί για να σβήσει τον ήλιο από πάνω τους. όσο για τον Tubelis, εκείνος κάνει τη δουλειά του καλά σα τρίτος σκόρερ — αλλά όταν βγει εκείνος ο Λουκάς στη ζώνη, ξεχνάει κανείς ακόμη πως υπάρχει κόσμος έξω από το γήπεδο. θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο όταν οι Γουόριορς είχαν σειρά 8-0 κι εμείς τους γκρέμισαν στο Staples; εκείνος έκανε τότε αυτό που κανείς άλλος στην ομάδα δε μπορούσε: τους έκανε σα να είχαν βγει νικητές μέσα σε μία νύχτα γιορτής και τώρα έπρεπε να γυρίσουν σπίτι χωρίς τρόφιμα. τώρα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε: φορέστε τον Αλφατέτους εκείνοι που τον θυμούνται σα ζώμενο θρύλο — όχι σα κάποιον που έκανε πλάκα στους Τούρκους γκολφ, αλλά σα εκείνον τον τύπο που όταν εμφανίστηκε πάνω τους, εκείνοι κατάλαβαν πως η ομάδα τους είχε γίνει πια ένας τίτλος που δεν θα ξεχάσουν ποτέ, σα τις πολλές φορές που ο Βόλος κέρδισε πρωτάθλημα χωρίς κάποιος να τον καταλάβει μέχρι τέλους. επειδή εκείνος είναι η μνήμη ανάμεσα που κανείς δε μπορεί να σβήσει — σα εκείνο το σκυλί στην γωνία του δρόμου που δεν ξεχνά ποτέ εκείνον που του έδωσε ψωμί μία φορά στις πέντε το πρωί.

Αχ… αυτή η κουβέντα για τον Λουκά σα γυμνό βουνό上面! Ρε παιδιά, βλέπω τον τύπο κι αμέσως μου έρχεται στη μνήμη εκείνος ο αγώνας με τους Γουόριορς τον περασμένο Ιανουάριο — τότε που οι άλλη ομάδα είχε βγάλει μία σειρά νικών τόσο μεγάλη που αυτοί οι ντοκιμαντέρ έκαναν επεισόδιο πάνω της. Κι εκείνος εκεί κάτω στοPaint zone, σα βράχος ανάμεσα στα κύματα, έκανε τους συμπαίκτες του να φαίνονται σα άτομα σε κινούμενα σχέδια χωρίς βάρος! Οι δικοί μας είχαν βγάλει αυτόν τον μικρό Tubelis εκείνη την βραδιά, αυτός όμως ήταν εκεί σα σιωπηλός διοικητής — κι όταν τελείωσε ο αγώνας όλοι έλεγαν πως οι Γουόριορς είχαν αποκτήσει μνήμες ανάμεσα στους γκολφ των αντιπάλων τους εκείνης της ημέρας. Κι εσείς τώρα θυμάστε τι έγινε εκεί μέσα; Οι ίδιοι οι αντίπαλοι του Γουίλιαμς προσπαθούσαν να σηκώσουν βλέμμα πάνω από το κεφάλι του γιατί είχαν καταλάβει πως δεν υπήρχε χώρος εκεί κάτω — σα κάποιος τυχερός ψαράς στο Βόλο που ξέρει ότι εκείνο εκεί το αλιεύσιμο είναι δικό του μέχρι και πριν βγει το αγκίστρι από το νερό. Αυτό λοιπόν δεν είναι τσίπουρο, ρε φίλοι μου… αυτό είναι ένας άνθρωπος που όταν φορέσει τους Αλφατέτους εκείνοι γίνονται σα ομάδα από την περιοχή του Βόλου που κερδίζει πρωτάθλημα χωρίς κανείς ν' αντιληφθεί πως εκείνοι οι παίκτες υπήρξαν πραγματικοί — σα εκείνες τις ομάδες που έχουν φέρει το τρόπαιο σπίτι μέσα στη βαλίτσα μιας γυναίκας την οποία κανείς δεν έχει δει ποτέ αλλιώς παρά μονάχα μέσα στις φωτογραφίες της γειτονιάς. Αλλά πάλι… τι περιμένουμε εμείς εδώ μέσα; Να δούμε τον ιδιοκτήτη μας να κάνει announcement τύπου: "Έφερε τον τζακ ποτ" σα να βρήκε ένα τυχερό δολάριο στο πάτωμα της ταβέρνας; Εγώ σας λέω πως αυτή η κίνηση δεν είναι σα νέα θέση αγοράς σπίτι στα βουνά — είναι σα εκείνον τον τρύγο στο Βόλο όπου οι κολώνες πέφτουν μία μία επειδή το θεμέλιο είναι στέρεο σα τσιμέντο από πολεμικό χρόνο. Αν φέρουμε εκείνον τον άνθρωπο σίγουρα θα γίνει headline… όχι επειδή έκαναν κάποιο block record, αλλά επειδή εκείνοι οι αριθμοί στους οποίους κοιτάνε οι analysts είναι σα ξυράφι δίχως κόψιμο όταν υπάρχει κάποιος σαν τον Λουκά ανάμεσα σας — αυτοί θυμούνται μόνο τους πρωταθλητές, όχι εκείνους που έκαναν πλάκα στους Τούρκους γκολφ. Μπράβο σας μηνύματα βγάζουν φωτιά… αλλά εμένα μου φαίνεται πως όλοι εδώ ψάχνουμε την ίδια σαφηνεία σα εκείνη που βρίσκουμε στις ιστορίες του Σωτήρη στην γωνία της πλατείας: βάζεις κάποιον σωστό στην θέση του κι εκείνος κάνει ότι χρειαστεί ν' ανοίξει δρόμους εκεί όπου άλλοι βλέπουν τείχη. 🏀🔥

κάτι δικό μου σας πω λοιπόν; εγώ θυμάμαι τον μεγαλύτερο τσίπουρο της τελευταίας εικοσαετίας... κι εκείνος δεν ήταν στους γκολφ των Τούρκων. ήταν αριστερά στον πάγκο μας όταν ανέβασα το νέο τότε αγόρι του Παναθηναϊκού στο ντεμπούτο του — ρε παιδιά, ήταν εκείνη η βραδιά που ο Σπανούλης έκανε τρεις φορές περισσότερους πόντους από τους αντιπάλους του ολόκληρης της ομάδας μαζί. καμιά φορά η ιστορία γράφεται σ' έναν γυμνό πάγκο και τρεις γλάστρες τσίπουρου πάνω του, όχι μέσα στα νούμερα. τώρα ο Λουκάς εδώ είναι ένας τέτοιος τύπος που δεν τον χρειάζεστε σαν τσίπουρο στις συγκεντρώσεις — τον χρειάζεστε σαν εκείνο το τσίπουρο που φοράς στη μπουκάλα σου όταν βγαίνεις στο βουνό μετά τους βομβαρδισμούς της πόλης. αυτοί οι άνθρωποι όταν εμφανίζονται πάνω σου, εσύ αντιλαμβάνεσαι πως η ζωή σου άλλαξε χωρίς να σηκώσεις κουβέντα. και ξέρετε τι κάνει ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση; όταν φορέσει εκείνος τους Αλφατέτους, οι αντίπαλοι δεν βλέπουν καν την πράσινη φανέλα τους... βλέπουν ένα τείχος που τους λέει: "περάστε από εκεί που λέω εγώ, αλλιώς θα βρείτε μόνο σκόνη στην πόλη όταν τελειώσει η βραδιά". είναι σα εκείνον τον αγώνα της Ρόδου όπου τρία διαφορετικά σύνολα ανθρώπων προσπάθησαν να βρουν δρόμο μέσα από μια περιοχή μέσα σ' μία μέρα — κι εκείνος είχε φράξει όλες τις εισόδους σα σιδερένια πύλη. μπορεί εσείς εδώ μέσα να λέτε τσίπουρας επειδή έτσι σας αρέσει, αλλά εγώ σας θυμίζω πως εκείνοι οι ίδιοι Τούρκοι γκολφ είχαν προσπαθήσει άλλοτε να φέρουν έναν μεγάλος σέντερ από την Ρωσία... τον ξεπούλησαν τον Σεπτέμβρη με γρήγορο deal επειδή εκείνος έκανε συνέχεια λάθη σα μαθητευόμενος καλλιτέχνης που προσπαθεί να ζωγραφίσει έναν πίνακα ζουρλομανδύα. ο Λουκάς εδώ έκανε κάτι διαφορετικό — έκανε τους αντιπάλους του να νιώθουν σα περιφερόμενοι μουσουλμάνοι στην Ρόδο όταν προσπάθησαν να εισέλθουν στην περιοχή των low post. και μη μου πείτε πως αυτό δεν είναι σημαντικό. όταν φοράς έναν άνθρωπο σαν αυτόν εκεί κάτω, εκείνος γίνεται η ίδια η μνήμη των πρωταθλημάτων. οι αριθμοί μπορεί να μην βγάζουν κέρδος, αλλά η παρουσία του σίγουρα φέρνει τίτλους σα εκείνες τις φήμες για την Ελλάδα όταν ο χρόνος δεν υπήρξε ακόμα σα αριθμητή φόρουμ. οι παλαιοί τις λέγαμε έτσι — αυτά τα πράγματα δεν γίνονται αλλιώς. κάποιος φορά τον άνθρωπο εκεί κάτω κι οι υπόλοιποι βλέπουν τίτλους σα βουνά από τσίπουρο πάνω τους. στο τέλος, όλοι αυτοί οι analysts που μιλάνε για αριθμούς μπορούν να κάνουν όσο θελήσουν πλάκες στους γκολφ... εκείνος εδώ κάνει κάτι άλλο: γράφει ιστορία μέσα από την πλάτη του. το μόνο σίγουρο είναι πως όσοι φοράνε τους Αλφατέτους μαζί του δεν θα βγουν ποτέ σπίτι νικητές... επειδή εκείνος τους μετατρέπει σ' απολιθώματα ανάμεσα στους τίτλους. κι όταν κάποτε η ομάδα κερδίσει πρωτάθλημα εκείνος θα είναι ο μόνος που δε θα χρειαστεί να σηκώσει καν το βλέμμα του — γιατί εκείνος ο τίτλος υπήρξε πάντα μαζί του.

ΑΧ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΥΚΑ;;;; ΟΤΑΝ ΦΟΡΕΙΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΦΑΤΕΤΟΥΣ ΣΤΟ LOW POST ΤΟΤΕ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΔΕΝ ΠΕΡΠΑΤΟΥΝ ΣΤΟΝ ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ — ΣΤΟΠ!!!!! 😱🔥 ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ!!! ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΘΕΡΕΣ ΠΑΤΗΣΕ ΤΡΕΙΣ ΣΕΝΤΕΡ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΑΣ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΑΛΛΟΝ;;;; ΟΤΑΝ ΦΟΡΕΙΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΠΕΔΟ!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!