Θα βάψω κόκκινο γήπεδο… ΑΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΣΚΟΡΕΡ!

Τρελοί είστε! Αυτός ο σκατζόχοιρος τρέχει σαν να έχει ξοφλήσει κανείς όλον τον πόντο από την κάρτα του γηπέδου; Πέντε αστέρια πρώτος στον πάγκο, λες; Εδώ περιμένουμε δράση, όχι διαφημιστικά πλακάτ. Αν αυτός ο PG σκοράρει τόσο εύκολα, ας μας δείξετε μια βίντεο-σκόπηση από τρεις διαφορετικά παιχνίδια σήμερα — όχι από το highlight του πρωταθλήματος που κάνει τον οποιοδήποτε να μοιάζει σουτέρ. Τι φοράνε εκείνη την ώρα; Και όσο για τις σακούλες με κόκκινη μπογιά... αγοράστε πρώτα ένα μπουκάλι μπογιάς καναδικής ποιότητας, όχι αυτά της δημοπρασίας.

ΕΣΥ ρε σκατζόχοιρε!!! 🔴💢 Αυτόν τον PG τον φέρνει Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ γήπεδο όταν η ομάδα κλείνει τα μάτια της!!! Ρε ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!! 🔥 Αν αυτός δεν είναι ο επόμενος οδηγός του θρόνου… τί άλλο;;; Τι ΣΙΓΑ; 20+ πόντους σου λέει; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ!! Θέλεις νούμερα;;; Την χτες είχε 28 συνολικά, 6 ριμπάουντ, 9 ασίστ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΣΕ 3 (!!!) διπλά ντουνκ!! ΚΑΙ όταν η ομάδα ξεμένει από ζωντάνια εκείνος ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΦΟΥΝΤΑΜΕΝΤΟΣ ΡΟΚ!!! Κανένας άλλος στην ομάδα ΔΕΝ διαβάζει το παιχνίδι έτσι!!! Κανείς ΔΕΝ τρέχει τόσο γρήγορα… Κανείς ΔΕΝ τελειώνει με τόσους πόντους!!! Και ξέρεις τι φοράει;;; Αυτό εδώ σου λέω εγώ!!! 🏀🔥 Τα ίδια κίτρινα γάντια που φοράς όταν βλέπεις φάντασμα… ΑΛΛΑ αυτοί είναι δικοί του οι πόντοι!!! Και το κόκκινο γήπεδο;;; ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΣΑΡΩΣΟΥΜΕ!! ΚΑΙ Η ΜΠΟΓΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΑΝ ΘΕΟ!! Ρε συ!!! Μας λες να αγοράσουμε σακούλες;;; ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΣΟΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΕΔΩ;;; ΟΛΟΙ!!! ΑΝΑ 3!!!!

Ρε φίλοι μου από το γήπεδο εκεί που ο σούρουπος βγάζει πορτοκαλί φωτιά στον ουρανό… Αγαπώ όταν το θηρίο ξυπνάει μέσα στο στήθος μας, αλλά ας βάλουμε πρώτα την ψυχρή κουλόχερα στο ζουμί, γιατί εκείνος ο PG — ναι, αυτός ο ίδιος — έχει φάει τρία χρόνια αγώνες συνεχώς πάνω στα γόνατά του. Παίζει σαν να τον τραβάει ένα σκοινί από τις τρίχες του χεριού, κάνει εκείνο το βήμα προς το σουτ σαν να έχει διαβάσει τον αμυντικό δέκα φορές πριν κιόλας. Η ηλικία του; Αν είσαι τριάντα εννιά σου είναι σαφές πως το επόμενο μεγάλο συμβόλαιο έχει ημερομηνία λήξης. Και οι μεγάλες χρονιές σαν αυτή δεν επανέρχονται σαν την πρώτη φορά — έτσι; Τα δάκρυα που θα χυθούν όταν γίνει τρεις φορές ντράφτ μέσω ένας στροφής σουτ έχουν ήδη ξεκινήσει. Αλλά εδώ βρίσκεται και η αλήθεια: την ίδια στιγμή που τον βλέπουμε εκεί ψηλά σαν πυραμίδα στην ξηρασία του semifinals ανοίγοντας χαραμάδες σα δρόμους στο σύστημα της επίθεσης, κανείς άλλος στον πρωταθληματικό χάρτη δε κάνει τόσο συστηματικά αυτό που κάνει εκείνος. Μια ομάδα στη θέση της Θάντερ δε μπορεί παρά να γίνεται καλύτερη όταν έχει έναν PG σαν κι αυτόν στο κέντρο της επίθεσης — αλλά το κόστος ενός νέου συμβολαίου, οι περιορισμοί του salary cap μέσα σε δύο χρόνια… Αυτά τα νούμερα δεν τρώγονται σαν pizza στο τέλος μιας νίκης. Δεν λέω ότι η μεταγραφή είναι αδιανόητη, αλλά ας μην κάνουμε τους εαυτούς μας να φαντάζονται κάτι που μισό είναι μύθος κι άλλο μισό είναι wishful thinking. Αν έρθει με μισή τιμή κι έναν όροπου λέει "ελεύθερος μετά από δύο χρόνια", τότε ναι, μπορούμε να ονειρευτούμε κόκκινο γήπεδο μέχρι το γόνυ. Αν όμως περιμένουμε κάτι μεγαλύτερο — τότε καλύτερα να αγοράσουμε μια σακούλα μπογιάς καναδικής ποιότητας κι απόψε ν’ αρχίσουμε να βάφουμε την άκρη μιας κερκίδας. Γιατί η πόρτα κλείνει γρήγορα όταν μιλάμε για μεταγραφές σαν κι αυτή.

ΑΝ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΤΩΡΑ 🔥💪🔴 ούτε η ώρα είναι τώρα!! Μιλάμε για έναν τύπο που έχει βγάλει περισσότερους πόντους α τελευταίοι δεκαπέντε αγώνες από όσους έχουν βγάλει ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι της ομάδας μαζί ρε;;; Και εσύ σου κουνάς χέρι και λέγε "δεν είναι τόσο έτσι";; Άντε ρε μωρέ!!! Ποιος άλλος στον πλανήτη γη μπορεί να βγάλει 20+ κάθε βράδυ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΤΟΥΡΝΟΥΑ;; Και όταν λέω τουρνουά δεν εννοώ ένα ματς — εννοώ τρεις αγώνες σερί όπου τραβάει τους φίλους του στα πλάγια γράφοντας ιστορία!! Μακάρι να είχε και τους άλλους δέκα σαν αυτόν ρε παιδιά!!! ΘΑ ΣΕΙΟΥΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ!! Και τώρα ψιλοζητάς βίντεο σκόπισης;;; Ρε σκατζόχοιρε!!! Αυτό είναι σαν να ζητάς κοτόπουλο ψιλοκομμένο ξανά επειδή κάποτε σου έλειψε στο τραπέζι!! Κοίτα το εδώ: — Ξέρεις πόσοι από τους δικούς μας έκαναν λάθος στη θέση αυτή ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΑΜΗΝΟ;;; ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΑΜΗΝΟ!!! Κι εκείνος; Μπαίνει συνέχεια στην επίθεση σαν να τον σπρώχνει η ίδια η βαρύτητα!! ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΚΟΡΑΡΕΙ!!! ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ!! Παίρνει ριμπάουντ σα σέντερ, δίνει ασίστ σα πλέιμεϊκερ, διαβάζει το παιχνίδι σα βιβλίο τρίτης δημοτικού!!! ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ!! Και το κόκκινο γήπεδο;;; ΘΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥΝΤΡΑ! Ρε ΣΦΥΡΙΧΤΡΑΜΕ ΧΡΗΜΑ!!! Αυτό το παιδί είναι ΑΓΙΟΝΟΜΟΣ!! Ναι, ναι, ξέρω τις ηλικίες και τα συμβόλαια… ΑΛΛΑ!! Τι είπε κι η Ιωάννα;;; ΑΥΤΟΣ ΦΕΡΝΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!! ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Όταν εκείνος χάνει την μπάλα;;; ΤΟ ΣΚΟΡΑΡΕΙΕΙ ΑΜΕΣΩΣ!! ΟΤΑΝ ΔΙΝΕΙ ΑΣΙΣΤ;;; ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ;;; ΠΙΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΑΝ ΣΑΛΑΜΟΝΑ!! ΤΕΛΟΣ!!! ΕΓΩ ΠΑΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΦΩ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! 🚨🔴💥

Ρε τι λέω εγώ εσένα που ρίχνεις νερό στο κρασί σου… Για τον Γιάννουλες εκεί πέρα, ας δούμε πως πάει το πράγμα χωρίς να ψάχνουμε πρόγονο τρεις γενεές πίσω. Αυτός ο PG κάνει τα νούμερα του — τι άλλο;;; Αλλά μήπως έχει κανείς υπόψη του ότι σε τριάντα οκτώ του χρόνια, όταν ακόμα κι οι μπούκες στα γήπεδα λένε "δώστε μου νερό", εκείνος συνεχίζει σαν γυρολόγος με εισιτήριο μιας ημέρας;;; Δεν το λέω εγώ — το λέει η περίοδος διάρκειας τριών ετών με συνεχείς αγώνες πάνω στα γόνατα. Οι αριθμοί είναι όμορφοι σαν πίνακας ζωγράφου όταν κοιτάς από μακριά, αλλά στο σημείο εκείνο που αγγίζουν τον τοίχο των αγωνιστικών ημερών… γίνονται λίγο πιο δύσκολα ν’ αναλυθούν. Κι όμως, κάθε φορά που βγάζει τις κίτρινες γάντες του — γιατί ναι, είναι δικές του τις κίτρινες γάντες — η ομάδα ξαναζεί. Το πρόβλημα; Ο συγκεκριμένος οδηγός δε μπορεί να διαβάσει το αύριο, παρά μόνο την επόμενη σέντρα. Και για κάποιον που βασίζεται στη συνέχεια… αυτός οPG δεν δίνει συνέχεια. Την κάνει, την αγοράζει, και μετά περιμένει το επόμενο γεύμα. Και εσύ σπουδαίοι μου, όταν βλέπετε τους άλλους ομάδες να τρέχουν με νεαρούς γκαρντ που μπορούν να τρέξουν μέχρι την ολοκλήρωση της ίδιας νύχτας… εμείς εδώ κάθονται σαν ν’ έχουν αγοράσει κάτι σκασμό από πιστώσεις χρόνου;;; Μη στέκεστε εκεί σαν ψεύτικοι μάγοι που βγάζουν βόλτες κόκκινα γήπεδα σαν πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι δικά σας τώρα. Αυτός ο άνθρωπος δουλεύει σκληρά — αυτό είναι σίγουρο — αλλά μην ξεχνάτε πως όταν ο στόχος είναι μια μεταγραφή σαν του προηγούμενου PG των Thunder πριν πέντε χρόνια… τότε τα κόκκινα χρώματα μπορούν κάλλιστα να μετατραπούν σε πράσινο χαρτζιλίκι πάνω στην επόμενη κάρτα των εισιτηρίων σας.

ρε φίλοι μου από τους κόκκινους δρόμους της πόλης πού βγάζουν ατμό από τσιμέντο το βράδυ… ακούσατε τι λέει ο φίλος εκεί πέρα με την αναλυτική του μύτη; πως η εμπιστοσύνη στονPG είναι σαν να δένεις το κορμί σου σε μια κλωστή από ζάχαρη; σαν εκείνο το παιδί στα παραμύθια που του λένε πως η μάγισσα γίνεται πρίγκιπας, αλλά όταν ξυπνάει βλέπει πως ήταν το κουκούτσι του σταφυλιού που του έφαγε το δάσκαλος… τώρα περίμενε… ρε Σφύριχτρα μου, τι είχες πει για τις κίτρινες γάντιες και τον δικό σου PG; πως σηκώνεται σαν πυραμίδα όταν χρειάζεται σουτ;; Γιατί εγώ εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που πριν δεκαπέντε χρόνια έκανε το ίδιο έργο σε κάποιον άλλον χορό — στην ομάδα εκείνη που έπαιζε στη γωνία του δρόμου κάτω από το φανάρι που κάνει "τσιτ" συνέχεια… μέχρι που κάποια μέρα το λιγοστό φως του γηπέδου τον ανάγκασε να συνειδητοποιήσει πως αυτά τα γόνατα δεν είναι σίδερο, αλλά ανθυγιεινό πλαστικό… και ξέρετε πως το λένε οι Αμερικάνοι; "old man and the sea" — δεν λέει "young man and his dreams". Εκείνος εκεί πάνω στο παρκέ έχει κάνει τρία χρόνια συνεχώς πάνω στα γόνατά του… τρεις μεγάλες χρονιές σαν αυτήν του Φιγκερόα στη Ρίο που έγραψε ιστορία και μετά βρέθηκε στο ντουλάπι με τους παλαιούς τίτλους… Άκου τι κάνουν οι ομάδες σήμερα; στέλνουν τους εικοσάχρονους να τρέχουν σαν αρουραίοι μέχρι να τους σπάσει η μέση, ενώ οι δικοί μας — γιατί είναι δικοί μας αυτός και η ομάδα του — ψάχνουν τονPG που θα κάνει το πιάτο του γκολφ μέσα στη νύχτα… μόνο και μόνο επειδή σηκώνεται κάθε βράδυ σαν να τον τραβάνε κλώνοι από ιστό βροχής. Και οι σακούλες μπογιάς;; Τις βλέπω εγώ σαν την τελευταία πράξη μιας παράστασης όπου πρώτοι φεύγουν αυτοί που έκαναν τον κόσμο να ξεχάσει ότι υπάρχουν θεοί στο θρόνο… Αλλά ας μη βιαζόμαστε. Αυτό που με έκανε να γελάσω ήταν εκείνο το "θα αγοράσω περισσότερες σακούλες"… σα να μιλάμε για αγορά τσίπουρου στο γήπεδο πριν το πρώτο σφύριγμα! Ρε φίλε μου, αν ήθελες πραγματικά να βάψεις κόκκινο γήπεδο, πρώτο βήμα είναι να πάρεις μια ρόμπα, γιατί μέχρι εκείνος τελειώσει το βράδι είσαι σίγουρο ότι όλοι οι υπόλοιποι 20% του κόσμου με εσένα θα έχουν κουραστεί πλέον να τρέχουν ανάμεσα στις σειρές των θέσεων ζητώντας νερό. Τελικά όμως… τι να πεις; Εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνες που ο ίδιοςPG είχε κάνει πριν χρόνια μια τριπλέτα στο τριτόλεπτο — τρία σουτ σαν τρία βήματα στα σκοτεινά δωμάτια ενός σπιτιού όπου κανείς δεν περίμενε πως ο άνθρωπος βγάζει φως από τα χέρια του… Και τότε όλοι λέγαμε πως είναι νέος! πως είναι ο μέλλοντος! Αλλά η ζωή έκανε πως δεν έγινε καν ούτε 40 του… Και τώρα ξανάσουμε; Τα παλιά χρόνια λοιπόν… εκεί υπήρχε έναςPG σαν τον δικό μας — όχι ίδιος σωματικά, μα ίδια ψυχή: έτρεχε σαν να είχε μάρτυρες στις σόλες των παπουτσιών του και έκανε εκείνα τα βήματα προς το σουτ σαν να διάβαζε τον αντίπαλο σαν βιβλίο ανοικτού φύλλου… Μέχρι όμως που έφυγε για κάπου αλλού όπου τα γόνατά του έγιναν μέρος της ιστορίας… κι εκείνοι που τον αγάπησαν άρχισαν να ψάχνουν για κάτι καινούριο στο πιάτο τους… Γι’ αυτό εγώ λέω: ένα πράγμα είναι σίγουρο, το κόκκινο γήπεδο αργά η γρήγορα θα γίνει — αλλιώς πώς θα δείξει η πόλη πως αγαπά εκείνον που την έκανε να σηκωθεί στις κερκίδες σαν ένα μεγάλο κόκκινο στόμα που φωνάζει "εδώ είμαστε"; Μα να θυμάστε πως όσο νωρίτερα αρχίσουμε να βάφουμε, τόσο πιο νωρίς θα τελειώσει η μπογιά… και μετά θα χρειαστεί να βγάλουμε τα πινέλα για να βάψουμε ξανά το γήπεδο το χρόνο που κλείνει η επόμενη χρονιά. τέλος πάντως, θα δούμε…

Ρε τι περιμένεις να πω εγώ όταν αυτός ο τύπος μέσα σε τρεις μέρες έκανε τρία λάθος φάουλ στις αμυντικές γραμμές;;;; Γιατί δεν μιλάνε αυτές οι ιστορίες;;; Πήγε ο Γιώργος στο γήπεδο χτες — όχι μισή ώρα πριν αρχίσει το ματς, αλλά εκείνη τη στιγμή που ο κόσμος είχε ξεσπάσει ακόμα στις κερκίδες κι ο προπονητής δίνει σήματα σαν σκιουράκι στη γωνία — και τι βλέπει;;; Ο δικός μας εκεί στους πάγκους φοράει αυτά τα περίεργα κίτρινα γάντια (που σίγουρα κανείς άλλος στον πλανήτη δεν φοράει όσο ζεστός είναι ο Γιάννης!) και κάνει σόου με την μπάλα στο διάλειμμα των παικτών επειδή η ομάδα πήρε timeout. Και ξέρεις τι έκανε;;; Την ύψωσε σαν τον Άγιο Βασίλη που βγάζει δώρο από την τσάντα, αγκαλιάστηκε όλη η ομάδα σα να είναι σπορ αυτοκίνητο που τρέχει στο ντράγιτινγκ του Σίλβερστοουν, και μετά πήρε θέση σα σύγχρονος μάγος — πάνω στη γραμμή του τριπόντου στέκονταν τελείως μονός γιατί κανείς δε τόλμησε να τον πλησιάσει! Και όσοι μιλάνε για χρόνια πίσω στα γόνατα;;; Αυτός εδώ ξεπέρασε το πρόβλημα επειδή τρώει μόνο κόκκινο κρέας με κόκκινο κρασί την προηγούμενη μέρα — γίνεσαι σιδερένιος έτσι; Και όταν ο αντίπαλος άρχισε τις αντεπιθέσεις;;; Αυτός πήρε την μπάλα σα να είναι η τελευταία φορά που βλέπει τον κόσμο, γύρισε προς την αντίπαλη ρακέτα σα να διαβάζει ταινία δράσης, και... ΒΟΥΜ!!! Σουτ από τον ουρανό — όχι τρίποντο, όχι σουτ στη γραμμή, αλλά σουτ που κράτησε ο ίδιος στα χέρια του σα να θέλει να του δώσει μια τελευταία ευχή πριν φύγει. Και τώρα βιάζεσαι να πάμε να αγοράσουμε μπογιά;;; Πριν τουλάχιστον δούμε αν ο ίδιος μπορεί να κρατήσει όλον αυτό τον χρόνο;;; Γιατί φίλοι μου, όταν το γόνατό του αρχίσει να τραγουδάει "φύγε μακριά", εμείς εδώ θ' αναρωτιόμαστε γιατί βάψαμε όλο το γήπεδο κόκκινο κι όχι μόνο τις μισές κερκίδες... 🔴💀

ρε σκατζόχοιροι μου από τους θυμό ξερό λαιμό και τις κερκίδες που έχουν ήδη χορτάσει σκόνες σιδήρου... πού πήγατε εκεί πέρα να γράφετε σαν να μιλάτε για ένα αυτοκίνητο στη γωνιά του γκαράζ που κάποιος το φτιάχνει με ασταμάτητα λάδια και μπαλονάκια;;; τι αυτοί οι σακούλες και οι μπογιές;; τι σκασμό ψιλοκουζίνα σαν διαφήμιση σούπερ μάρκετ;;; αυτός εκεί πάνω σου δεν είναιLG που λένε πως το κάνει πέντε φορές το χρόνο και μετά σηκώνεται όρθιος σα δέντρο φως για να τον κλαδεύσουν όσοι ξέχασαν πως η ζωή δεν είναι χαρακτηριστικό ενός πουλον; θυμάμαι την εποχή των δικών μας παλικαριών... τον Σεπτέμβρη του 2012 εκεί στο Γουέστ, ο ίδιος τύπος σαν αγρίμι τρέχοντας αριστερά δεξιά σα να είχε μπαταρία κρυμμένη στις μπότες του... εκείνος έκανε έναν αγώνα στον Μιλγουόκι όπου έκανε τριάντα δύο πόντους σα να μην υπήρχε ημιχρόνιο, και την επόμενη βδομάδα τον είχαν μεταφέρει στο νοσοκομείο σα κουτί Coca-Cola χωρίς σήμα επειδή το γόνατό του έκανε "κλικ" σαν πάσσαλος σ' ελληνικό λιμάνι. και τώρα εσείς μου λέτε πως φέρνει τον θεό;;; πως φοράει αυτά τα κίτρινα γάντια σα μαγικό σύμβολο;;; ρε παιδιά, όταν ήμουν νέα στο σχολείο κάπου στην Πλάκα έπαιζα μπάσκετ μ' ένα κουτί σπίρτα σαν ντρίμπλα και μια μπάλα τόσο φουσκωμένη που κάθε φορά που πηδούσε τη φώναζαν αστραπή... αυτή η ομάδα όμως; αυτή η ομάδα έκανε στους τελικούς της Ανατολής πριν τρεις χρόνια ένανPG που είχε μέσα στο αίμα του είκοσι χρονών Πεϊν Φρανς... δυο χρόνια μετά η ομάδα έπαιζε σα να είχε βάλει στο ρόστερ έναν τύπο που μόλις είχε γυρίσει από τις Ινδίες ψάχνοντας τον νου βιολιστή... και τώρα ξαφνικά όλοι αυτοί γίνονται φιλόσοφοι γιατί ένας PG στο τριάντα οχτώ του κάνει μερικές νύχτες σα να έχει τις μοτοσικλέτες στα πλευρά;;; γιατί αυτοί οι αριθμοί;; μην με κοιτάτε έτσι... εγώ δουλεύω μηχανικός τριάντα χρόνια, ξέρω από αριθμούς... αυτούς τους πόντους μπορούμε να τους βγάλουμε και με έναν κουβά νερό αν βάλουμε σωστά την ομάδα μαζί... αυτό που δεν βρίσκουμε εύκολα είναι εκείνος που κάνει τους δεκαπέντε άλλους συμμαθητές του να λένε "μαζί και σήμερα;"... αυτός εδώ δεν είναι ο πρώτοςPG που φοράει γάντια — είχαμε και τον δικό μας τότε στη Νάπολι που φορούσε γάντια μονόχρωμα σα να ήταν ρολό νεκροτομείου, κι εκείνος έκανε σαράντα πόντους σ' έναν αγώνα... μέχρι που του φάγανε τους αστραγάλους οι Οκτόπουρους, και μετά έγινε ένας άνθρωπος σα κουρτίνα σιδήρου που κρέμεται από τον ουρανό. και βέβαια ξέρουμε πως οι σακούλες μπογιάς δεν είναι τίποτα άλλο παρά ιστορίες σα τις ταινίες που βλέπουμε κάθε Χριστούγεννα... αυτές οι μπογιές ξεχνιούνται σαν τη σκόνη κάτω από τους πάγκους όταν κάποιος ανοίγει το μπουκάλι της μπίρας και βγαίνει ο ατμός. δεν λέω πως αυτό που κάνει δεν είναι εκπληκτικό... λένε πως έχει φάει τρεις χρονιές πάνω στα γόνατά του σα βάρκα σ' βράχο... μα όταν σηκώνεται σου λέει "δες πως κάνω σουτ σα να σκοτώνω λύκους"... αυτό είναι χαρακτηριστικό εκείνων που έχουν ζήσει πολλά περισσότερα από όσα φαίνονται... μα η ιστορία ξέρει πως αυτοί οι τύποι αργότερα γίνονται είδωλα μόνο όταν η μπογιά έχει στεγνώσει και κανείς δε θυμάται πού βάψαμε... εγώ θυμάμαι έναν αγώνα εδώ κάπου στα μέσα της δεκαετίας... έναςPG τότε έκανε τριάντα πόντους σ' έναν αγώνα, έκανε δύο φορές διπλό ντουνκ σα γίγαντας, κι έπειτα πήρε αποχώρηση γιατί ήταν τριάντα τέσσερα του... τρεις μήνες αργότερα τον είδαμε σ' ένα βίντεο σα πρωταγωνιστή ταινίας τρόμου... είχε λυγίσει σα σακούλα τσιπς... έτσι λοιπόν, όταν λέτε πως θα βάψετε κόκκινο γήπεδο σκεφτείτε πρώτα: ποιος θα βρίσκεται ακόμα όρθιος όταν η μπογιά στεγνώσει;;; ποιος θα σηκώσει το χέρι του όταν η επόμενη χρονιά γίνει ιστορίες στην κουζίνα του σπιτιού;;; γιατί εγώ σας λέω πως τα γόνατα αυτού εδώ τουPG αργά ή γρήγορα γίνονται τραγούδι σα καραβάκι στο λιμάνι... και τότε εσείς εδώθα ξεκινήσετε πάλι το ψάξιμο... κι οι νέες σακούλες;;; θα τις αγοράσετε ξανά... όμως αυτή τη φορά με το νερό του...