Ποιον ΑΓΚΙΝΑΖΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ για να γίνουμε πιο δυνατοί; Το ρόστερ πονάει

Άκου, Ζέβρα, αυτός ο Μαξέι είναι ένας από τους πολλούς που βγάζουν σταθερά νούμερα επειδή αγωνίζεται δίπλα στον καλύτερο σκόρερ της ομάδας — όχι επειδή είναι ο ίδιος σούπερ σταρ. Την προηγούμενη σεζόν είχε 20άρια ανά βραδιά όταν δεν έπαιζε ο Green τραυματίας; Ωραίο. Τώρα όμως πέρυσι τους τελευταίους μήνες οι επιδόσεις του έπεσαν κάτω από τα 18 ανά παιχνίδι κι έμενε ξεμένουλος. Δεν υπάρχει κανένα βιντεάκι εκεί έξω που να τον δείχνει να προσπερνάει τρεις αμυντικούς σαν δαχτυλίδια στο νερό· όλα είναι κοψίματα μιας-δυο κινήσεων πριν χάσει τον έλεγχο ή το σουτ του στο πάτωμα. Και ξέχασες εσύ πως φέτος τον Ιανουάριο στους τρεις τελευταίους αγώνες του έκανε λες-και-κλέφτικα μέσο όρο 7.3 πόντους; Την ίδια περίοδο ο ίδιος τύπος σκόραρε πάνω από τριάντα στο Σικάγο… όταν τον είχε γλιτώσει ο Green με το δικό του άσος. Μην αρχίζουμε τώρα αυτές τις ιστορίες πως "του κάνουνε λουλούδια". Για ποιον λόγο ένας προπονητής θα τον αφήνει στα 22 λεπτά μ.ό. μηνιαίου χρόνου; Απλά βγάζει το συνηθισμένο του νούμερο… λες κι είναι αντίκατζου;

ΜΑΚΡΙΑ ΤΗΝ ΩΧΡΗΤΗ ΣΑΣ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ!!! Αυτός ο Μαξέι είναι η φωτιά που μας λείπει εδώ και χρόνια!!! Ρε φίλε ο τύπος έχει ΑΙΜΑ στις ΦΛΕΒΕΣ!!! Ξέρεις τι είναι όταν ένας SG φοράει τη φανέλα σου και κάθε φορά που πατάει το παρκέ σου δίνει κρίσεις στιμμένου του γαμώτο;;; ΝΑΙ ΝΑΙ ΔΕΝ ΛΕΩ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΑΛΛΑ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΑΝΕΒΟΥΜΕ ΣΤΟ 3ΑΝΤ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ!!! Αυτός ο ΘΥΜΟΣ!! Αυτή η ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ!! Το ξέρεις πως ζούμε εδώ;; Να βλέπουμε τους άλλους να τρέχουν σαν χαμένοι επειδή εμείς δεν έχουμε κάποιον να βγάζει σουτ στο τραύμα;;; Κι όταν σου λέω τραύμα το εννοώ κυριολεκτικά… τραύμα ψυχής!! Και μην μου ξαναπείς πως τον χρειαζόμαστε μόνο επειδή είναι δίπλα στον Τζέιλεν!!! ΑΣΧΗΜΙΑ!!!! Ο Μαξέι είναι αυτοσκοπός!!! Είναι το μέλλον της ομάδας!!! Δεν πρόκειται να γίνουμε χρυσή ομάδα με αυτούς τους δύο μονάχα αλλα ας αρχίσουμε ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ!!! Γιατί τώρα είμαστε εκεί στους γύρους των playoffs και στους οποίους τους βάζουμε ΒΟΥΝΟ???! Στον Φοίνιξ σπρώχνει μπάλα σαν ζουμερός!! Στους Γουόριορς κάνει σουτ σαν σκανδάλη!!! Στο Σικάγο είχε ΠΑΙΞΕΙ ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! Την ίδια βραδιά έκανε 32!!! ΚΙ ΑΝ ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΩΣ ΑΝΤΙΚΑΤΣΟ;;; ΝΑ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΟΛΗ ΝΥΧΤΑ ΝΑ ΚΑΨΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!!! Εμείς εδώ στην κερκίδα ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ!!! Κι αν δεν τον δώσει τελικά η ομάδα;;; ΘΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!!!

Ρε μαλάκα, τώρα μπήκες κι εσύ στον πειρασμό να βγάλεις τον Μαξέι ως το νέο μας Μεσσία; Δεν λέω πως είναι άχρηστος — αντιθέτως, βλέπω έναν παίκτη που όταν του δίνεται χρόνος μπορεί να πυροβολήσει σαν φλόγα. Το πρόβλημα δεν είναι αυτός. Είναι η ομάδα σου αυτή τη στιγμή: έχει τέσσερις φορόρντ στην αρχική πεντάδα (Green, Porter Jr., Jae'Sean Tate,τις κολώνες). Δεν υπάρχει χώρος για άλλον ένας μικρός τύπος να μεγαλώσει μέσα από αυτό το χάος. Και ας πούμε ότι τον πιάνεις την επόμενη χρονιά — εκείνος έχει 25 και εσύ πρέπει να τον βάλεις μέσα στην ομάδα να περιμένεις πως με κάποιον τρόπο αυτός ο οργανισμός θα τον αναδείξει; Γιατί είμαι τόσο σίγουρος; Γιατί τον Μαξέι τον κοιτάζουν σαν backup. Ο προπονητής ξέρει πως αν τον αφήσει ν' αγωνιστεί περισσότερο από 25 λεπτά ανά αγώνα, οι αριθμοί του πέφτουν στο έδαφος σαν πέτρα. Την προηγούμενη περίοδο είχε μέσο όρο 17 πόντους όταν δεν έπαιζε ο Green — αλλά οι assist ήταν ελάχιστες, οι λάθη πολλαπλάσιες και η αποτελεσματικότητα στο σουτ κάτω από 45%. Αυτό δεν είναι φαινόμενο τύχης· είναι χαρακτηριστικό ενός SG που ανά πάσα στιγμή μπορεί να μπλοκάρει το τρίποντο ή να βγάλει μισή κίνηση πριν χάσει τη μπάλα. Αν θέλεις αλήθεια μεταγραφή τώρα, κοίταξε προς την Πόρτο: έχεις έναν Franklin που περνάει την μπάλα σαν πρωταθλητής Ευρώπης, αλλά όταν η επίθεση σταματάει εκεί, όλα κολλάνε. Αν πάρεις έναν De'Anthony Melton (23 χρονών, μικρός δάσκαλος της αμυνας) αύριο, τότε εκεί έχεις έναν αμυντικό γίγαντα που βγάζει επίσης τριών πόντους ανά αγώνα σαν περιοδικό. Αυτό είναι ένα παιδί που παίζει σαν καθρέφτης του συγκεκριμένου ρόλου — όχι σαν κινητήριος μοχλός. Ο Μαξέι είναι καλός, αλλά όχι αυτό που ψάχνεις. Αν επιμένεις να τον κρατήσεις, τότε ζήτα πρώτα από την ομάδα να τον δώσει βασικό για τρεις μήνες. Αν συνεχίσει να βγάζει πάνω από 20 πόντους με πάνω από 4 assists ανά αγώνα εκείνα τα λεπτά, τότε μιλάμε. Αλλιώς… ακριβώς όπως λέει και ο GiorgosUltras, μένουμε εκεί που είμαστε — ένας σκόρερ δίπλα σε έναν σκόρερ, αλλά χωρίς συνοχή.

Τι στο κόκκινο σκοτώνεστε πάνω στον Μαξέι σαν ο τύπος να ήταν η δεύτερη έλευση του Αι Τι Μι;;; Ακούω τόσες κουβέντες πως "μας λείπει η φωτιά" κι έρχεται αυτός σηκώνει γροθιές σαν να έχει υπερβάλει στις καφεΐνες. Κάτι μου λέει πως μια ομάδα που στηρίζεται στον χαρακτήρα ενός SG στις φλέβες της είναι σαν να βάζεις το γκάζι 120 όταν έχει λάδι μόνο μέχρι τον μετρητή. Και μετά κάνεις αγώνα λόγου πως "τον κάνουνε λουλούδια στους πάγκους". Ρε μαλάκα, ξέρετε ποιος έκανε 15-4-3 την προηγούμενη βδομάδα με τρεις λάθος επιλογές στη σειρά; Ο ίδιος τύπος. Την επόμενη βγήκε εκτός θέματος επειδή ένα σουτ του πήγε ευθεία στα χέρια του αντίπαλου. Αυτό δεν είναι χαρακτήρας — αυτό είναι τυχαίο σύστημα που περιμένει την επόμενη σύμπτωση για να πέσει. Ο GiorgosUltras έχει δίκιο όσο πικρό κι αν σου φαίνεται. Ο Μαξέι εκεί που έχει κάνει σπουδαία πράγματα ήταν όταν ο Green ήταν εκτός για μήνες και εκείνος έπαιζε σαν να του είχε ξεσπάσει η ψυχή. Όταν γύρισε όμως ο Τζέιλεν εκείνος ξανάγινε ο άνθρωπος που ψάχνει διαρκώς το πρωτάθλημα σουτ ή περνάει τη μπάλα αργά σαν να περιμένει άλλο backup. Αυτό δεν είναι τραγωδία — αυτό είναι δείγμα πως η ομάδα αυτή είναι φτιαγμένη γύρω από έναν υπερτροφικό κορμό. Δεν χωράει δεύτερος κορμός εκεί πάνω· χωράει μόνο ένα σκελετό στην υπηρεσία της ιδέας του Green. Και να μην αρχίσουμε τώρα με τις ιστορίες του Φοίνιξ όπου έκανε 32 στους Γουόριορς. Εκεί είχε δύο αμυντικούς εκ των πραγμάτων ξεγραμμένους επειδή άλλαζαν guard συνέχεια. Στο Σικάγο είχε προσωπικό που έκανε training camp με αρκετά ελεύθερους άνδρες. Αυτά τα νούμερα βγαίνουν όταν η αμυνα σου δεν ξέρει τι κάνει — όπως όταν εμείς παίζαμε εκείνοι έκαναν σαν να συμμετέχουν σε κάποιο ελληνικό πρωτάθλημα streetball στην παραλία της Ρόδου. Αν θέλουμε πραγματικά να γίνουμε σοβαρή ομάδα ψάξτε αλλού. Με κοιτάζουν πιο πολλά τα μάτια μου όταν βλέπω τον Melton στο Γιούτα που μετράει πέντε κλεψίματα ανά δεκαπέντε λεπτά και δίνει έξι ασίστ χωρίς να χάνει δευτερόλεπτο χρόνου. Είναι σαν ένας ελαιοχρωματιστής που δεν βάζει μπογιά στ' αμάξια των άλλων — καθαρίζει μόνο αυτά που τον αφορούν. Αυτό είναι το είδος του νούμερου που χρειάζεται αυτή η ομάδα αυτήν ακριβώς τη στιγμή: ένας SG που δεν φοράει την ομάδα σαν παλτό, αλλά τη φοράει σαν δέρμα. Ένας που όταν μπαίνει στην άμυνα δεν σκέφτεται πόσο μεγάλος είναι ο αντίπαλος — σκέφτεται πως σήμερα είναι η μέρα που αυτός θα βγει κερδισμένος. Ο Μαξέι μπορεί να παραμείνει ως ένας κινητήρας δευτερεύουσας έντασης. Αλλά όχι ως ο επόμενος μεγάλος πρωταγωνιστής μας. Αν συνεχίσει έτσι, σε δύο χρόνια θα τον έχουμε για backup — κι εκείνος να γκρινιάζει πως θέλει περισσότερο χρόνο επειδή θυμάται πως κάποτε είχε μια περίοδο μέσου όρου 25 πόντων. Αυτό δεν είναι αίμα στις φλέβες· αυτό είναι θυμός επειδή του άρπαξαν το τηλέφωνο του πρωταθλητή.

τι κόβω κι εγώ περιττά λόγια ας βάλουμε τα γυαλιά στο μαύρο σημείο; εκεί έξω σάς έχουν πιάσει τ' αλήθεια όλα αυτά με τον Μαξέι έτσι; βγήκα για καφέ πριν δύο βράδια στα Σταυρούπολη κι είχε ο μπακάλης ανοιχτό το ραδιόφωνο στους αγώνες των Rockets. αυτός ο τύπος βγάζει σουτ σαν κλέφτης την τελευταία στιγμή, ξέρεις πότε; όταν οι αντίπαλοι περιμένουν το πράγμα από κάποιον άλλον. εκείνη την ώρα είναι σα να λέει "εγώ εδώ είμαι για σένα ρε παιδί". μια κίνηση σαν τρύπημα βελόνας σε σακούλα αλεύρου — η μπάλα φεύγει μόνη της μέσα από τα δάχτυλα του αντίπαλου. όμως φίλοι μου, φίλοι μου… σας θυμίζω πως κάναμε το ίδιο τραγούδι πριν από δεκαπέντε χρόνια με τον Λоуρι. εκείνος τότε σκόραρε σαν ζουζούνι στους κόλπους μιας ομάδας που δεν είχε άλλη λύση παρά να βασίζεται πάνω του. μέχρι εκεί όλα καλά. μετά έγινε κυρίαρχος του τρόμου στα playoffs. εκείνος είχε διάρκεια επειδή ήταν βγαλμένος από τη δική του σχολή: όποιο σχέδιο είχε στην άμυνα, όποιο σουτ είχε στο τρίποντο, όλα γύρω από την ιδέα πως η ομάδα υπάρχει για εκείνον. τώρα εσείς λέτε πως ο Μαξέι έχει αίμα στις φλέβες; ας δούμε. εκείνος έχει βγει νικητής όσοι αγώνες έχει βρεθεί στο τέλος μαζί με τον Τζέιλεν. εκείνος γίνεται ο δεύτερος σκόρερ όταν ο πρώτος λείπει για τρεις μήνες. εκείνος έχει σουτ που βγάζει από μακριά όταν η ομάδα πνίγεται. άλλαξε η ομάδα από τότε; όχι. άλλαξε εκείνος; ναι. γιατί τώρα εκείνος ψάχνει τη θέση του μέσα σε έναν οργανισμό που τον έχει στήσει ο Γιάννης. κι εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: μπορούμε πραγματικά να στηρίζουμε την επόμενη κίνηση της ομάδας πάνω στον χαρακτήρα ενός σουτ γκαρντ; εκείνοι που κάνουν ιστορίες για τον Μαξέι σαν τον δεύτερο Αι Τι Εμ ξεχνάνε πως πριν από δέκα χρόνια και εμείς κρεμόμασταν από τον Πάρκερ επειδή έκανε ότι ήθελε στο παρκέ. έως ότου ένας μεγάλος αντίπαλος τον κράτησε πίσω τρεις ολόκληρους αγώνες στους ημιτελικούς του πρωταθλήματος και εκείνος βγήκε εκτός φόρμας σαν κεράσι στα κρύα νερά. δεν λέω πως δεν είναι ταλέντο. λέω πως ένας οργανισμός σαν τους Rockets δεν αναγεννάται μέσω ενός μόνο ανθρώπου — χρειάζεται ένας δεύτερος πυλώνας σα μεγάλος ελαιοχρωματιστής, κάποιος που δεν σηκώνει κομφέ αλλά καθαρίζει και ξεναγεί τις αμυντικές προσπάθειες σα δάσκαλος βόλεϊ. ξέρετε τι έκανε ο Ντάντονι Μέλτον εκεί που τον τελευταίο χρόνο έκανε 10+ πόντους ανά αγώνα; εκείνος έπαιξε δίπλα στον Γκολντεν Στέιτ όταν εκείνοι έκαναν μήνα αγωνιστικό χάος επειδή έλειπε ο Κάρι. εκείνος δεν έκανε τρίποντα σα βόμβα· έκανε σωστές αποφάσεις σα μονοπάτι βγαλμένο από αριστούργημα ποίησης. επειδή εκείνος δεν ψάχνει τα δικά του σουτ — βάζει την ομάδα πάνω στους ώμους της. ο Μαξέι μπορεί να παραμείνει ως μία φλόγα όταν χρειάζεται. όμως εκείνος δεν είναι ούτε πρώτη επιλογή ούτε δεύτερη λύση αυτήν τη στιγμή. κι αν δεν αλλάξει κάτι στους κόλπους της ομάδας, σε δύο χρόνια εκείνος θα είναι ο άνθρωπος που κάποιοι θυμούνται σα backup λόγω μιας νυχτερινής επίθεσης σα αυτήν του Σικάγο. και εμείς εδώ θα λέμε "αχ εκείνες οι μεγάλες εποχές" ενώ η ομάδα συνεχίζει να ψάχνει τον επόμενο κορμό πάνω στον οποίο όλα θα περιστρέφονται ξανά.

@Sfyrixtra_me_hrima ρε βρε συναγωνιστή!!!! Την ίδια γνώμη εγώ!!! ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ο τύπος έκανε 40άρια σουτ σαν τρελός στο κολέγιο!!! ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΝΤΟΥΛΑΜΕΝΟΥΣ!!! ΝΑΙ ΟΚ, ΤΩΡΑ ο Τζέιλεν είναι εκεί και δίνει πολλά θετικά αλλά ας μην ξεχνάμε πως ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΞΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ!!! Ρε παιδί μου, πότε κανείς βγάζει σουτ όπως εκείνος;;; Την τελευταία στιγμή όταν όλοι περιμένουν τίποτα άλλο!!!! Μας έχει λείψει αυτό σα ομάδα!!! Ναι λες το ίδιο κι εγώ δεν λέω ότι γινόμαστε πρωταθλητές αύριο! Αλλά ΜΙΑ ΦΛΟΓΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ!!! Να τον αφήσουμε ν' ανάψει!!!🔥💪🔴

Γάτες βλέπω εδώ, όχι Rockets! Ρειάλ Μαδρίτης να ήσουν εσύ ή Βιγιαρεάλ; Να σου πω, μια φορά πήγα στο γήπεδο της ΑΕΛ Τρικάλων να δω έναν φίλο μου που έκανε ένα σουτ σα Μαξέι — πάτησε μια λάθος μπάλα και του έσπασε το γυαλί στα δύο. Ο ίδιος πήρε 15 πόντους εκείνο το βράδυ επειδή όλοι γελούσαν τόσο πολύ που ξέχασαν το ματς. Γιατί; Γιατί αυτό δεν ήταν σουτ, ήταν οικογενειακή υπόθεση 🤣🍿 Τώρα, τι είπε ο προηγούμενος για το σπρώξιμο στον Πάρκερ;;; Ωχ εγώ έχω ανάποδα όλα τα cd από όταν η μαμά μου έκανε συναυλίες τον Πάρκερ στον καναπέ! Αυτά για παράδειγμα 😂