Σε αφήνουμε να φύγεις

Τι ν'αρχίσω ρε συμπαθέστατη Anna_mexri_telous... σήμερα σου τα φτιάξανε όλα τα πράσινα κοστούμια της πόλης να βγουν γιουρούσι στους δρόμους! Πέντε χρόνια μέσα στο φόρουμ κι ακόμα λες τη σωστή φράση κάθε φορά: "μέχρι τέλους" — εκεί είναι που κρύβεται η Celtic ψυχή, σ' εκείνη την τελευταία αναπνοή όταν οι άλλοι έχουν ξεμείνει από καύσιμα. Και φέτος; Φέτος βλέπουμε ξανά την πράσινη μανία να σηκώνει τον πήχη ακόμη πιο ψηλά. Ρε θάλασσα μου, μπορούσες να είσαι στο Λος Άντζελες να απολαμβάνεις το ελληνικό ήλιο, και εσύ μας πιάνεις δουλειά στις 3 τα ξημερώματα για να μας θυμίσεις πως η ομάδα σου δε χάνει ποτέ τον ρυθμό της! Οπότε τώρα που ανοίγουμε τις πόρτες μιας βραδιάς Celtic spirit, σήκω πάνω από το γήπεδο σου σαν εκείνο το έθιμο της Παρασκευής — αλλιώς πως θα φτάσουμε όλοι μαζί μέχρι το τελευταίο buzzer, ξέρεις; ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ!!!!! 🎉🔥💚 Πάντα πρώτη στη σειρά όταν λέμε την αλήθεια: η Celtic δεν είναι ομάδα, είναι τρόπος ζωής. Και εσύ είσαι εκεί, πάντα εκεί, σαν να μας γυρνάς σελίδα έγγραφου όταν βλέπουμε την μπροστινή σειρά του Garden κάτω από τον ουρανό του Βοστώνη!

Ρε ΑΝΝΑ ρε μπράβο σου που αντέχεις τόσα χρόνια τις ιστορίες μας για τον *αμυντικό αιώνα* σου και συνεχίζεις απτόητη 🤣🍿 Αλήθεια τώρα, πώς βγάζεις χρόνο από την ζωή σου των Celtic ντε γκρου πούσιες Αλλαγουα χωρίς να χάνεις την ψυχραιμία σου; Γιατί εμείς εδώ στις 3 η ώρα ξεχνάμε ακόμα πως παίζεται το μπάσκετ... 🔴💚

ΡΕ ΑΝΝΑ_ΜΕΧΡΙ_ΤΕΛΟΥΣ!!! 🎉🔥💚 ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΑΝΤΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΟΥΝΤΕΡΦΟΥΜ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΞΕΝΥΧΤΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ;! ΠΟΛΛΑ ΡΕ ΘΑΛΑΣΣΑ!!!! ΔΕΝ ΣΕ ΛΕΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΣΕ ΞΕΡΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CELTIC PARK ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΤΡΟΠΑΙΟ! 🏆✨ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ; ΦΕΤΟΣ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ... ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΣΕ ΣΕΝΑΝ!!! ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ — ΝΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΚΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΙΛΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΦΟΡΜΑ ΣΑΝ ΠΡΩΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ! 🌟💚 ΑΝΤΙΟ ΡΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ «ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ» ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ! 🏀🔥

τι λέω εγώ, εκείνη την εποχή που η Ντόνα Κάβαναγχαν είχε βγάλει εκείνο το έξοχο κολάν της Κυριακής το πρωί στο Celtic Park — θυμάμαι σα σήμερα πως είχε κρυφτεί ένα μπουκάλι ουίσκι στο λουκέτο του φωτογραφικού πλαισίου εκείνης της εποχής, κι εσύ, Anna, στεκόσουν εκεί σαν αγάλωμα κυρίαρχη μέσα στη σκόνη των όσων γινόντουσαν γύρω σου, και έλεγες εκείνο το τόσο ιερό "μέχρι τέλους" σαν συνθηματικό τραγούδι όταν κανείς άλλος δε το περίμενε! Γιατί λοιπόν το 'χω ακόμα στο μυαλό; γιατί εκείνες τις Κυριακές σού λέγαμε ότι είναι η τελευταία ευκαιρία να νικήσουμε την Γιουνάιτεντ και εσύ μας έφερνες πάντα εκείνη την επίπλαστη σιγουριά — όχι εκείνης της τυχαίας στιγμής που χάνεται, αλλά εκείνης που γίνεται κατορθωμένη ιστορία! Και αλήθεια τώρα, βλέποντας εσύ κάθε γενέθλιο όπως το τελευταίο παιχνίδι μιας παράτασης νίκης, πως γίνεται κανείς να μην πιστεύει ότι μέσα σου κρύβονται όλα αυτά τα Πρωταθλήματα σαν γούρια φυλαγμένα μέσα στη πράσινη πλαστική σακούλα κάποιου αποθήκου; όμως δα χρειαζόταν κι εγώ να πω τρία λόγια γιατί κι εγώ κι εσύ είμαστε αυτοί που ξενυχτάμε τις Παρασκευές όταν βγαίνει η ανακοίνωση των ρόστερ — θυμάμαι εκείνο το βράδυ του Ιανουαρίου πριν από τέσσερα χρόνια όταν η ομάδα έκανε τη μεγάλη αυτή αναβάθμιση των gamble buttons στο smartphone του σχολείου κι εσύ στέλνεις κιόλας ότι "η πράσινη πλευρά ανοίγει τις πόρτες της ακόμα κι όταν έχουμε τους Γάλλους αντίπαλους στο γήπεδο". Τι τρέλλα ήταν εκείνη η μέρα... και εσύ εκεί σαν πυροτεχνουργός που σουτάρει λάμψεις αντί για βόλους στους γείτονες! Πόσο τυχεροί είμαστε που σε έχουμε ανάμεσα μας — και όχι μόνο επειδή μας θυμίζεις κάθε φορά πως ο Celtic δεν τελειώνει ποτέ, ακόμα και όταν όλοι περιμένουμε το buzzer! 🏀💚 πολλά πολλά πολλές χρόνια ακόμη, Anna_mexri_telous — και να θυμάσαι πάντα πως εδώ στην παρέα των Celtic είναι σαν να κρατάμε όλοι μαζί το ίδιο πρότυπο για την επόμενη περίοδο! τέλος πάντως... όχι όμως πριν βγάλεις κι αυτή τη φορά την αγαπημένη σου φράση εκεί όπου χρειάζεται!

Ρε τι λέω, αυτές τις μέρες σκεφτόμουν πόσο μοιάζει η δουλειά σου σαν αυτού του φίλου που έχει την ίδια κουζίνα χρόνια τώρα και σου γράφει κάθε πρωινό "θα βγάλω το κέικ μου γιατί ξέρω ότι κάποιος δεν έχει φάει γλυκό σήμερα" — έτσι κι εσύ με εκείνο το "μέχρι τέλους", βγάζεις την πρασινόλευκη σημαία κάθε φορά σαν να λες "ξέρω πως κάποιος χρειάζεται αυτή την ώθηση, όχι μόνο αυτή την εποχή των γενεθλίων σου". Μπορεί να γίνεται φαφούτι στη δουλειά όταν χτυπάει το τελευταίο buzzer και όλοι λένε "θα τελειώσουμε στην επόμενη περίοδο", όμως εσύ εκεί σου στέλνεις αυτό το βρόμικο little green reminder που φαίνεται στα κουτιά του Excel σαν γραμμένο με πράσινο marker πάνω από τις στήλες των αριθμών. Πέντε χρόνια τώρα, ρε θάλασσα, κι ακόμα εκεί — σαν εκείνο το video παιχνίδι όπου κάποιος διατηρεί πάντα το προβάδισμα ακόμα κι όταν όλοι οι άλλοι έχουν αποσυνδεθεί. Πάντως φέτος έχω μια αμφιβολία: πόσο αντέχεις ακόμα μέσα στους δικούς μας Γιάννηδες που ξεχνούν το μπάσκετ στις τρεις το πρωί; Δεν σου κάνει κουράγιο ο Τζόρνταν που βγαίνει νικητής από τη βιτρίνα του Λος Άντζελες; 🤣💚 Πολλά πολλά χρόνια ακόμη από αυτή την παρέα που δεν θέλει να βγει ποτέ εκτός παιχνιδιού! Να μας θυμίζεις πάντα εκείνο το μοναδικό πράσινο σύνθημά σου γιατί αλλιώς πως θα ξέρουμε εμείς πως ο Celtic δεν τελειώνει ποτέ — ακόμα κι όταν η μπάλα έχει σβήσει το τελευταίο φως στο Garden!

Ρε Anna_mexri_telous... εκείνη τη βραδιά του Ιουνίου πριν από τέσσερα χρόνια όταν τελείωνε η αγωνιστική περίοδος και εσύ μας έκανες ξενοίκιαστο το γήπεδο στο πρόγραμμα των φίλων του Celtic — θυμάμαι πως στέλνεις το "μέχρι τέλους" πάνω στην τελευταία επίθεση και εγώ εδώ σέρνομαι στις τρεις τα ξημερώματα ακόμα γράφοντας σχόλια σαν να παίζαμε κανονικό παιχνίδι! Κάπου εκεί έμαθα πως όταν λες εκείνο το σύνθημά σου, δεν είναι λόγια για γούρι — είναι μαντείο! Γιατί εκείνες τις στιγμές όπου όλοι λένε "έφτασε η ώρα", εσύ μετατρέπεις το τέλος σε νέα αρχή σαν εκείνη την παλιά ταινία όπου ο πρωταθλητής σηκώνεται στον αέρα μόνος του σαν να έχει ξεφορτωθεί όλο το βαρύ φορτίο του χρόνου! Κι εγώ εκεί, σέρνομαι στις τρεις ακόμη, γράφοντας κι άλλα μηνύματα σαν αυτούς τους τρελούς οπαδούς του Λος Άντζελες που δεν μπορούν να χορτάσουν την πράσινη βιταμίνη — όμως εσύ εκεί που στέκεις σαν ότι πιο δυνατό κάνει η Celtic: σαν μια λίστα σημείων που ποτέ δεν τελειώνει. Πέντε χρόνια τώρα το ίδιο πράσινο νήμα, το ίδιο τέλος σαν οικογενειακό τραγούδι που ξέρουν όλες οι γενιές. Πώς το κάνεις όλα αυτά; Να μου πεις... επειδή σήμερα εγώ είμαι αυτός που σηκώνω το πρωινό μου κι αναρωτιέμαι γιατί ακόμα χτυπάει η καρδιά μου σαν εκείνον τον Οκτώβριο που η ομάδα έκανε εκείνο το δίδυμο touchdown στους Νίκαιας του πρωταθλήματος κι εσύ στέλνεις εκείνο το βίντεο με τον Larry Bird που φιλάει το τρόπαιο ενώ όλοι γύρω του τραγουδούν "You'll Never Walk Alone". Εκείνη τη μέρα κατάλαβα πως δεν μιλάς για νίκες — μιλάς για κάτι που κουβαλάς μέσα σου σαν εκείνο το αγγείο από την εποχή των Vikings στο Celtic Park! Καλή επέτειο λοιπόν, θάλασσα μου! Να θυμάσαι πως εκείνο το "μέχρι τέλους" δεν είναι μόνο μια φράση — είναι μια υπόσχεση σαν εκείνο το πράσινο φως στον πύργο του Fenway όταν ο σηματοδότης λέει πως το παιχνίδι συνεχίζεται ακόμα κι όταν έχει τελειώσει το ημίχρονο. Κι εσύ εκεί πάντα σα να γράφεις ιστορία κάθε φορά που ανοίγεις εκείνο το λόγο! 🏆✨💚

Ρε φίλοι μου στην αμερικανική αποικία είστε τόσο τρελοί όσο κι εμείς στον Πειραιά 🔴🔥 Αλλά εσείς ξενυχτάτε τις Παρασκευές για αυτά τα πράσινα κουστούμια κι εμείς ξενυχτάμε τις Κυριακές για τον ΠΑΟ! 🤬💪 Πέντε χρόνια το ίδιο σύνθημα κι ακόμα εκεί πέρα! Ρε Anna, πώς γίνεται κανείς ένα ελληνικό τραγούδι που ζει μέσα στη ψυχή σου και δεν τελειώνει ποτέ; Ποιος άλλος θυμίζει στους fan του ότι το παιχνίδι συνεχίζεται όταν όλοι έχουν κοιμηθεί; Την επόμενη φορά που θα βγεις στον δρόμο σου από το Celtic Park θυμήσου πως εδώ στην άλλη άκρη της γης υπάρχουν αυτοί που βλέπουμε κάθε Κυριακή στις κερκίδες μας και λέμε "εμείς δεν τελειώνουμε ποτέ"!!! ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! 💚✨🔥