Στο EuroLeague ο ΠΑΟ έχει 3η θέση αλλά χάνει μόλις 4 πόντους στους τελευταίους τρεις…
Μετά από 5 χρόνια να βλέπω τον ΠΑΟ σαν μωρό, έβγαλα ένα κομμένο δελτίο σήμερα. Πήγα στο πρακτορείο πριν το τελευταίο παιχνίδι της σειράς playoffs (ναι, το έκανε τρίτο κι αυτό, ας κλάψουμε), βλέπω ότι η UEFALeague είχε τελείως ξεχάσει πως εκεί πέρα υπάρχει αγωνιστικό εκτός έδρας. Ο φίλος μου ο Γιάννης στο πρακτορείο - αυτός ξέρει τα νούμερα σα δικές του τσέπες - μου λέει πως οι τρεις τελευταίοι εκτός αγώνες ήταν σα να παίζεις τένις ενώ εσύ έχεις λάστιχο στους αστραγάλους σου.
Ξεκίνησα κι εγώ με το κλασικό "ξέρεις τί είχε στο μυαλό του εκείνος ο ξένος που έκανε το ζευγάρι των δύο εκτός;". Κατάφερα να περάσω έναν φάκελο 4 αγώνων για νίκη εκτός έδρας του Παναθηναϊκού επί του ο μπούκης. Μετά έμεινα μέσα στο πίνακα 2 ώρες παρακολουθώντας LIVE τα αποτελέσματα γύρω από την Ευρώπη σα να ήταν η Eurovision. Ξεσπούσε μανία κάθε φορά που έβλεπα κάποια μπάλα να μην μπαίνει στα δίχτυα.
Στην τελευταία αναμέτρηση έκανα ένα στοίχημα ντοκάτος στον αγώνα Olympiados - ο μπούκης μόλις πριν ξεκινήσουν οι τελευταίες δυο λεπτά. Ήταν στο +1.5 του Ηλιάδη, τι γράφω τώρα, στο +1.5 του φάντασμα του απέθαντου μεταξύ τους αγώνα με τον Κεμάλ.
Και τι γίνεται; Στο 89' είχε γίνει 93-95 υπέρ του ΠΑΟ, όλα ωραία. Μετά στο τελευταίο λεπτό σου λέω τι έγινε; Ο Πριτζονίδης χάνει κλεψύδρα, ο Φάουστ찐ς κάνει φάουλ πάνω στον Σλούκας που ετοιμαζόταν σίγουρα να κάνει τόσο σημαντικό 3άρι όσο ο Παύλος δεν έκανε ποτέ. Ψηφίζεται... προσωπικά μοιάζει σα βρεμένο, αλλά εκεί πέρα ψηφίζονται πολλά πράγματα. Σου λέω, έγινε φάουλ πάνω στον Σλούκας, πήραν ένσταση, πήραν βιντεοεπισκόπηση, ξανάνοιξαν το παιχνίδι - αφήστε μου χώρο στο γήπεδο κι εμένα.
Στο τέλος έγινε ακόμη μεγαλύτερο χάος επειδή η μπάλα ανάμεσα στα χέρια του τελευταίου παίκτη στον αγώνα είχε γίνει... κατακόκκινη από την καθυστέρηση της μπάλας στο γραφείο του FIBA. Κάποιος υπήρξε τόσο αργός στο σημείο εκτέλεσης που σου φάνηκε πως το ξεχνούσε σκόπιμα. Στο τελευταίο δευτερόλεπτο η μπάλα κατέληξε πάλι στα πόδια του οδηγού της ομάδας, ο οποίος είχε ξεμείνει μόνο του μπροστά στο καλάθι του αντιπάλου. Ολοι περιμέναμε ότι ακόμα και έτσι το στοίχημα ήταν κλειστό, μετά είδα τους υπευθύνους της EuroLeague να τρέχουν σα τρελοί παντού σαν... σα τρελοί παντού.
Και εκείνο το στοιχείο κάθισε σαν βόμβα στο δελτίο. Έκανα έναν φάκελο 4 αγώνων για νίκη εκτός έδρας σε ένα συνέδριο όπου η διαιτησία αποφάσιζε για λογαριασμό όλων μας. Το συγκεκριμένο κουτί κόστισε στον ΠΑΟ τρεις συνεχόμενες νίκες επί του Ανατολού Εφές, επειδή όταν το πήγες εκείνοι κατάλαβαν πως η EuroLeague όχι μόνο επέτρεπε στις ομάδες να σφύζουν εκτός έδρας αλλά τις υποχρέωνε σχεδόν. Σου λέω εγώ: τρεις συνεχόμενες εντός έδρας νίκες επί του συγκεκριμένου αντιπάλου, τρεις συνεχόμενες εκτός έδρας ήττες σου στέλνουν τα λεφτά σου απευθείας στο τζάκι του πρακτορείου.
Στην επόμενη κίνηση μου λένε στο πρακτορείο πως πρέπει να δω αυτούς τους κανονισμούς ξανά. Και πως μέχρι να μάθω πως η μπάλα στη Eurovision δεν κάνει κεραυνό, ο Παναθηναϊκός κάνει τρεις συνεχόμενους κεραυνούς εκτός έδρας. Με κόψανε έτσι σα να είμαι ο ίδιος υπεύθυνος για την εισαγωγή των κανονισμών του FIBA.
Σήμερα πάνω, αύριο ταπί. Κλασικά.
Ωστε τελικά να ανακαλύψουμε ότι ο Παναθηναϊκός έκανε τρεις συνεχόμενες εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές επειδή εκείνοι έκαναν αγώνα γυμναστικής στο gym της PAOK Ultras; 🤣😂
Μετά κατάλαβαν πως εκτός έδρας η ομάδα πάει σα σχολείο αργοπορημένη επειδή η μπάλα έκανε πάρτι στο γραφείο του FIBA όσο εκείνος προσπαθούσε να τελειώσει τον αγώνα. Τέλος πάντων, τρεις νίκες εντός, τρεις ήττες εκτός - κάτι σαν τις διακοπές που ξεχνάς ότι είσαι στα Τρίκαλα και μετά ανακαλύπτεις ότι τελικά ήταν ξενοδοχείο υπό κατάληψη. Την επόμενη φορά να ζητήσει ο ΠΑΟ αίτηση μετανάστευσης εκτός έδρας! 🍿
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
μωρέ τι γίνεται εκεί πέρα βρε παιδιά, τρεις εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές κι εκείνος ο βράχος σου γίνεται άλλος άνδρας, θαρρείς πως έχει πάρει βιταμίνη εκατόν είκοσι. βγάζει ψυχές εκεί πέρα σα να παίζει μπιλιάρδο με τις μπάλλες της κοινότητας των γυναικών. άλλα μόλις βγήκαμε από το γήπεδο σβήνουν οι σπόνσορες κι αρχίζει το θέατρο: τρεις εκτός έδρες χάσιμο μέσα στις τελευταίες στιγμές σα να ψήνεις στο πάρτι κι εκείνη η φορά η κουζίνα σου έπιασε φωτιά.
θυμάμαι παλιά τα χρόνια, όταν στην老牌队伍 έπρεπε να κουβαλήσεις την ομάδα σου μέχρι την πλάτη σου μέσα στην αυλή ενός ξένου χωριού. τότε υπήρχε η ψυχή του πρωταθλητή κι όχι αυτοί οι κανονισμοί που άλλο ένα τσιγάρο κάνουν σβόλο. σήμερα οι διαιτητές έχουν πάρει θέση σα σχολικός φύλακας που σου γράφει σημείωμα επειδή δεν του έκανες χάι στη γάτα του. πάει λοιπόν η ψήφος τους σα γερό ντους στη σάουνα — όλοι νιώθουν ζεστάκι, κανείς δε βγάζει τίποτα.
κι εγώ που παλιότερα έβγαζα τρεις μήνες μισθό για ένα σίγουρο δελτίο, τώρα κοιτάω τον ΠΑΟ σα να τον έφερα μόνος μου εγώ στο φόρουμ σα χόμπι κι εκείνος μου λέει "ξέχασε το πινέλο, έκανε ζάπινγκ". εσύ δίνεις σιγουριά εκτός έδρας κι εκείνοι σου πιάνουν την μπάλα στο τέλος σα λάστιχο του ποδηλάτου σου — σου τη δίνουν τελικά, αλλά πώς να της κάνεις ρόλερ σκάι όταν σε δέκα δευτερόλεπτα έχει λήξει ο αγώνας;
το μεγάλο πράγμα εδώ είναι πως οι φάκελοι σου σκοντάφτουν σ' εκείνο το τελευταίο λεπτό σα να προσπαθείς να γράψεις μια επιστολή αγάπης στο κινητό σου ενώ αυτό σου γράφει τηλέφωνα σ' αυτήν. βγάζεις μισό εκατομμύριο από τρεις σίγουρες νίκες κι εκείνος ο τελευταίος διαιτητής σου τις κάνει τρεις ήττες επειδή κάποιος στο FIBA πήρε τηλέφωνο κάπου αλλού.
προσωπικά, τώρα που μου κατέστρεψαν το πιστωτικό μου όριο μ' αυτά τα τρία κομμένα δελτία, κλείνω θέμα: βγάζω μόνο αποστάσεις εντός έδρας κι αφήνω τους κανονισμούς εκτός έδρας στους ιθύνοντες αυτούς να τους κανονίζουν σαν φιλί στο μάγουλο της EuroLeague. τρεις νίκες εντός κι τρεις ήττες εκτός — κάτι σα να χορεύεις μπάλο βουντού στο δικό σου σπίτι κι όταν βγεις έξω σου λέει η μαμά "πού ήτανε οι κανόνες της κοινότητας;"
τέλος πάντως, θα δούμε
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Πωπω ρε παιδιά, εδώ δεν φταίνε οι κανόνες αλλά ότι η μπάλα έκανε στάση στο ίδιο σημείο τρεις φορές στους τελευταίους αγώνες σα να ήταν η βόλτα της Κυριακής στην Ακρόπολη 😭💸
Εγώ θυμάμαι πέρσι εκεί στον αγώνα με την Μπάγερν Μονάχου εκτός έδρας – ήρθε τρίτος δικαστής στο τελευταίο λεπτό επειδή κάποιος στο FIA είχε ξεχάσει το ρολόι του σα να ήμουν εγώ που το έχω σταματήσει στα δέκα δευτερόλεπτα. Στοιχημάτισα ντοκάτον +4.5 στους Γερμανούς σα να τους βάζω στο φούρνο. Στο 88’ είχαμε 82-80 υπέρ τους, όλα καλά, βγάζω τσιγάρο... στο τελευταίο δευτερόλεπτο ο διαιτητής βρίσκει φάουλ πάνω στον Σλούκας πάλι! Ψηφίζεται βλέπεις ψήφιση επειδή "μπορεί και να ήταν" 🙄 Μετά βιντεοεπισκόπηση, ξανάνοιγμα αγώνα, μπάλα που έκανε κυκλικό γύρο σα σβούρα, ο αγώνας τελείωσε στο... υπέροχο 85-82. Οι αποδόσεις εκείνες έκαναν πάρτι στο μετρητή κι εμένα πήραν πρωινό πρωινό στη 12:00.
Τρεις εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές κι εγώ έκανα τρεις φακέλους εκτός έδρας σα να έπαιζα σκάκι όπου οι πεσσοι άλλαζαν θέση μόλις έγερνα από το τραπέζι. Την επόμενη φορά ο ΠΑΟ ας κάνει αίτηση για νομιμοποίηση εκτός έδρας εκεί πίσω από τα δημοτικά σχολεία, εδώ πια η EuroLeague έχει γίνει σαν το τοπικό πανηγύρι όπου ο πρώτος που φωνάζει δυνατά κερδίζει. Καλή συνέχεια στους φακέλους σας! 🍺🔥
Η γραμμή κουνιέται — πιάσ' την.
Ωχ ρε παιδιά 😅 τι τα κάνατε αυτά;
Εγώ εδώ προσπαθώ να καταλάβω τους τελευταίους αγώνες σαν να είμαι στο πρώτο μου πανελλαδικό! Στην última φορά που πήγα σε πρακτορείο, είχε ένα τζόκερ γκρουπ για νίκη εκτός έδρας ΠΑΟ παντού... ΤΟΝ βγάζω ως σίγουρο! Μετά έβλεπα το σκορ LIVE σα ζητιάνος στο φανάρι - πρώτα έγινε 92-90 υπέρ του ΠΑΟ, μετά βλέπω ότι ήταν 93-95 και τρέχω να βγάλω χρήματα... σα να μου έκαναν πλάκα!
Μπορεί ο ΠΑΟ να έχει τρεις εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές σα να παίζει γυμναστική εκεί πέρα, αλλά οι εκτός έδρας ήττες είναι σα να τρέχεις μαραθώνιο με μπάλα στο ποδό σου 🏀💨 Αφού τελειώσει ο αγώνας βλέπουμε πως ηEuroLeague έκανε τρία διαλείμματα στη σειρά επειδή η μπάλα ξέχασε πως πρέπει να κυλάει! Δεν είναι θέμα στρατηγικής πια, είναι σα κάποιος να σου λέει "ξέχασα την μπάλα σπίτι, πάμε γυμναστική;"!!
Μετά όμως σου λέω... μπορώ να κάνω λάθος, αλλά όταν στο τελευταίο λεπτό μια μπάλα γίνεται κόκκινη επειδή καθυστέρησε τόσο πολύ η επεξεργασία της, πόσο περιμένεις να έχει κανείς ψυχραιμία εκεί; Ο ΠΑΟ το έκανε τρεις φορές!! Τρεις!! Σαν τον γάτο που ξυπνάει τρεις φορές μέσα στη νύχτα επειδή κάτι τον τσίμπησε - μόνο που εδώ το τσίμπημα ήταν... κάποιος στο FIBA!
Καλή συνέχεια στους φακέλους σας 👌 ας βγάλει ο καθένας ό,τι μπορεί από αυτούς τους κανονισμούς, γιατί ακόμα περιμένουμε μία μπάλα να τρέξει σωστά... 😂
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
ρέ παιδιά εγώ από αυτά μου φέρνουν στο νου εκείνον τον αγώνα του 2007 εκτός έδρας με την Μπαρτσελόνα στο Φόρουμ, εκεί που ο Σπανούλης έκανε εκείνο το τζαμπς πάνω στον Ναβάρο σα να είχε αντιληφθεί ότι η μπάλα εκείνη τη βραδιά πήγαινε σα βλήμα στην άκρη του γηπέδου κι όχι σα να την κυλούσαν σωστά. τότε ξέραμε πως οι αγώνες είχαν διάρκεια 48 λεπτών κι όχι όση ώρα πήγαινε το κινητό κάποιου υπεύθυνου στο FIBA να ψάξει πού έριξε το κινητό του.
τώρα όμως βλέπουμε πως η μπάλα στις τρεις τελευταίες εκτός έδρας ήττες έκανε τρεις φορές στάση σαν να περίμενε το ελικόπτερο που δε θα 'ρθει ποτέ — κι εκείνοι πίστεψαν πως αρκεί να φωνάζουν στον Σλούκα "πιάσε την μπάλα!" σα να είχαν βγάλει μάθημα από τον τελευταίο αρχηγό μιας ομάδας που κάποτε έκανε τρία πρωταθλήματα στην πορεία. τρεις εντός νίκες επί του Ανατολού Εφές κι εκείνος ο Τούρκος αντίπαλος έκανε γυμναστική στο κέντρο του δικού μας γηπέδου σα να είχε πάρει ηλεκτρικό ρεύμα από τον αγωγό που έγινε βούρδουλα στις τελευταίες λεπτομέρειες. μετά όμως μόλις περάσαμε από το κατώφλι της πόρτας του αεροδρομίου σβήσανε τα σπόνσορες κι άρχισε η παράσταση των σωστών κινήσεων — εκεί που η μπάλα σταμάτησε τρεις φορές σα να διάβαζε πινακίδες "ευτυχώς δεν μπορείς να φορτωθείς πάνω της". και τώρα κάποιοι ρωτούν γιατί το πιστωτικό τους όριο πήγε περίπατο — εδώ δεν είναι ζήτημα κανονισμών, είναι ζήτημα αυτής της μπάλας που έκανε τρία διαλείμματα επειδή κάποιος ξέχασε να βάλει τον οδηγό αυτόματο πλοήγησης σ' εκείνο τον αγώνα του FIBA.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Ωχ ρε παιδιά!!! 😳💸 Τώρα κατάλαβα γιατί στις τρεις εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές ο ΠΑΟ έκανε σα να παίζει μπάσκετ στην πίστα του γυμναστηρίου της γειτονιάς ενώ εκτός έδρας γίνεται... σα να λείπει το πράσινο χρώμα από το κουτί των μαρκαδόρων! 🏀🔴
Εμένα στο πρακτορείο μου είπαν ότι η EuroLeague έχει γίνει σα η μητέρα μου όταν ψάχνω τις κάλτσες μου — "πού τις άφησες τώρα ρε;" 😤 Κι όμως ξέρεις τι; Την τελευταία φορά που έπαιξα τζόκερ ήταν τον Σεπτέμβριο και βγήκαν όλα σωστά επειδή η μπάλα έκανε τρία λάθη στη σειρά κι εκείνοι μου έκαναν χάρη! Αλλά εδώ;;;
Βλέπω τα αποτελέσματα LIVE σα τρελός 👀... πρώτα 93-95 υπέρ του ΠΑΟ, μετά έγινε 97-93 κι εγώ έτρεχα σα να κυνηγάω λεωφορείο που δεν πρόλαβες ποτέ! Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν η μπάλα σταματάει τρεις φορές σα να διαβάζει πινακίδες "καθυστέρηση χιούμορ", πως περιμένεις να υπάρχει συνέπεια; Στους τελικούς μπορεί να κερδίσεις και έτσι, αλλά στους προκριματικούς;;;
Καλή συνέχεια στους φακέλους σας, ας βγάλουμε όλοι ό,τι μπορεί να βγάλει κανείς... ελπίζω του χρόνου να μην βγάλουμε μόνο φακέλους αλλά και νερό από την μπάλα! 😂👌
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
τι λες τώρα ρε φίλοι μου, θυμάμαι εκείνον τον Νοέμβρη στο Βόλο όταν πήγαμε ομάδαι βράδυ στην πλατεία σα να μην είχε άλλη δουλειά ο καιρός, ο ΠΑΟ έπαιξε έναν αγώνα εκτός έδρας που έπαιρνες ξύλο τρεις φορές στο τρίποντο κι εκείνος ο τύπος εκεί πίσω από τον πάγκο έκανε ψευτοσυνεντεύξεις σα να είχε πάρει οδηγίες από κάποιον που έπαιζε μπάσκετ στο κινητό του. τότε βλέπαμε σίγουρους τους κανόνες γιατί υπήρχε ψυχή μέσα στο γήπεδο, όχι σα να παίζεις μουσική επίδειξη όπου όταν τελειώνει η νίκη γίνεται αυτόματα παράσταση επί κενής θέσεως.
τώρα όμως βλέπω πως όταν ο ΠΑΟ έχασε εκτός έδρας με τον Ανατολού Εφές την 2/5 εδώ που κάναμε τον πρωινό μας καφέ στο ντουλάπι της κουζίνας βλέποντας ζωντανά, η μπάλα έκανε τρία διαφορετικά συνεχόμενα κομμάτια σα να είχε μπει κάποιος υδραυλικός να φτιάξει σωλήνες στο γήπεδο. δεν μιλάμε για ντους ή για γάτες που χάνονται στις γειτονιές — μιλάμε για μία μπάλα που στον αγώνα εκείνον κουβάλησε τον αγώνα σα να είχε ξεχάσει πως στο τέλος πρέπει να βγει έξω, όχι σα να είναι κατοικίδιο που αργεί να τελειώσει τη βόλτα του. τρεις νίκες εντός επί του Ανατολού Εφές κι εκείνοι οι τρεις αγώνες εκτός έδρας έγιναν σα το τελευταίο κουτί σπίρτα του αποκούμπου — ανάψανε τρεις φορές κι εκείνος ο κακός πρωταγωνιστής ήταν ο χρόνος που έκανε κάθε φορά ένα διαφορετικό round.
Μα καλά ρε παιδιά... 😅
Εγώ αυτή την ιστορία τη ζούσα καθημερινά στη διανομή! Περνούσα πολλές φορές τον Βόλο σαν αράχνη από παντού και τρεις φορές βρέθηκα έξω όταν άρχισε ν' αστράφτει επειδή είχε αργήσει η μπάλα να τελειώσει τη διαδρομή της! Κάποτε περίμενα ακόμα και μια βδομάδα για μία παραγγελία επειδή κάποιος ξέχασε να την φορτώσει στο φορτηγό — εκείνος ο τύπος στη EuroLeague έπρεπε να πάρει κουράγιο κι έβγαζε οδηγίες σα να ήτανε δάσκαλος στον πληθυντικό!
Πάντως στον αγώνα με τον Ολυμπιακό εκεί που έκανα τζόκερ πήγαινα βόλτα με το ποδήλατο μέχρι να τελειώσει — κέρδισαν εκείνοι δύο πόντους μέσα στις τελευταίες στιγμές επειδή η μπάλα έκανε έναν κύκλο που θύμιζε κυκλοφοριακή αγωγή! Τρεις φορές μέσα σε τρεις αγώνες... σα να είχε τρία ξεχωριστά κράτη η μπάλα κι έπρεπε να την ψάχνεις πού την έχασε!
Πάντως καταλαβαίνω αυτά που λέτε... στους τρεις εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές ο ΠΑΟ ήταν σα να παίζει στο σπίτι του, ενώ εκτός γίνεται σα να τον έβγαζαν στον τοίχο! 😊
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
τι σου πάει σήμερα ρε παιδιά με αυτήν την μπάλα που έκανε τρεις φορές στάση μέσα στα τελευταία λεπτά σα να ζητούσε εισιτήριο στον αγώνα; εγώ εκεί στη σειρά των τριών εκτός έδρας αγώνων πρόσεξα κάτι άλλο εκτός από το ότι η μπάλα έγινε σα βουλωμένο σωλήνας — στον αγώνα με τη Φενέρ ο Γουόλτερ γενικά έπαιζε σα να είχε ξεχάσει πως φοράει φόρμα και όλα αυτά έγιναν μετά το τρίποντο του Τζος φέροντας αυτήν την εμφάνιση σα να είχε βγει νυχτερινή βόλτα στη Διαμαντίδου χωρίς ξυπνητήρι. εκείνοι οι τρεις πόντοι εκεί, ένας ένας σα να τους έδινε σιγά σιγά ο διαιτητής αντί για φάουλ πάνω στον Γουόλτερ. κανείς δεν τους είδε εκεί πέρα ή υπήρχε κάποιος που είχε σβήσει το τάμπλο εκείνες τις στιγμές;;
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Μα βρεεεε, σωστοί αυτοί οι φίλοι!! 😭😂 Πραγματικά δεν κάνω λάθος όταν λες ότι όταν η μπάλα σταματάει τρεις φορές σα να ψάχνει το κινητό της ανάμεσα στα καθίσματα;; Την τελευταία φορά που πήγα στην Πάτρα στο πρακτορείο μου είπαν "ρε Κρίστο, βάλ' τον ΠΑΟ εκτός έδρας γιατί εκεί είναι σπίτι του", εγώ τους ξέρω όμως αυτούς τους κανόνες 😤 Το ότι έκανα τζόκερ εκεί ήταν επειδή ήθελα να βγάλω κάποια πλαστελίνη από το στόμα μου απο την απογοήτευση! Στο τελευταίο λεπτό με τον Ολυμπιακό, έβλεπα ζωντανά πως η μπάλα έκανε κυκλικές κινήσεις σα τρελή στο τιμόνι... τρεις φορές;; Τρεις φορές;; Μα πώς δεν έχει καταστραφεί όλο το FIBA εκεί μέσα;;;
Να μου πείτε όμως κάτι... αυτά τα τελευταία λεπτά στους εκτός έδρας αγώνες, είναι σα να έχουμε έναν διαιτητή που γράφει τις αποφάσεις του στο tablet επειδή ξέχασε το στυλό;; Κι όμως οι εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές ήταν τόσο ξεκάθαρες σα να έπαιζαν ομάδα πρωτοετών!!! Γιατί;; Γιατί εντός η μπάλα γίνεται σα σβούρα σωστά, εκτός γίνεται σα να είναι σε βάρδια 24ωρου σούπερ μάρκετ;; 🏀😅
Εμένα προσωπικά το τελευταίο μου παράπονο: όταν έκανα τζόκερ στον αγώνα με τη Φενέρ στο τελευταίο λεπτό περίμενα 10 λεπτά να τελειώσει ο αγώνας επειδή η μπάλα έκανε κυκλικό γράψιμο πάνω στο παρκέ!!! Την επόμενη φορά μου λένε "πάρτε χρόνια δουλειά σου" 👌;;;
ρε παιδιά, εσείς μιλάτε για μπάλα που έκανες στάσεις σα τροχοίκι πάνω σε επικίνδυνη πλαγιά — εγώ εκεί στη σειρά των αγώνων παρατήρησα κάτι ακόμα πιο περίεργο: στον αγώνα με τον Ανατολού Εφές στις 6 Μαΐου στο ΟΑΚΑ, όταν ο ΠΑΟ πήρε εκείνο το κρίσιμο τρίποντο από τον Μιρότις στον τρίτο χρόνο και έκανε ένα σπριντ σα να είχε πάρει καφέ αντί γάλα, ο Τουρκάς αμυντικός άφησε κυριολεκτικά την μπάλα να περάσει μέσα από τα χέρια του σα να του είχαν πει ότι εκείνη τη στιγμή έπρεπε να γίνει χορός και όχι μπάσκετ! δεν ήταν τυχαίο το ότι τρεις φορές μετά στον αέρα της μπάλας έκανες παρκινγκ αντί ζώνη τζούντας. εκείνες τις στιγμές κατάλαβες πως η μπάλα δεν ήθελε να σου πει δώσε μου κάτι να φορτώσεις, ήθελε να σου πει ανάθεμα καιρός!
Ωχ ωχ ρε Φαουλ ΦΣ !! 😱💸 Αυτός ο κόσμος των στιγμών γίνεται σα βίντεο γηριατρικής αγωγής όπου η μπάλα θυμώνει και κάνει πρωτόκολλο σπιτιού ενώ εμείς ψάχνουμε τις κάλτσες !!! 🧦🔥
Στην τελευταία φορά που πήγα στην Κύπρο το καλοκαίρι έπαιξα ένα τζόκερ στον αγώνα ΠΑΟ-Ρεάλ — εκεί η μπάλα έκανε τόσους ελιγμούς που νόμιζα πως έπαιζε για την άλλη ομάδα !!!! 😂 Αλλά να σου πω την αλήθεια… εμένα εκεί στο ΟΑΚΑ με τον Ανατολού Εφές στις 6 Μαΐου, όταν έγινε εκείνο το τρίποντο του Μιρότη εκείνος ο τούρκος αμυντικός έκανε σα να τον είδε θεό 👼😳 Κι όμως μετά από τρεις μόνο μέρες στους δύο επόμενους αγώνες εκτός η μπάλα έγινε σα διακόπτης φωτός με γυρίσματα 💥 Γιατί;;;
Είναι σα να έχουν βάλει τους διαιτητές να διαβάζουν εγκυκλοπαίδεια αντί γι’ αυτούς τους νόμους !!! Την επόμενη φορά που βγάλω τζόκερ στον ΠΑΟ εκτός έδρας θ' ανέβω στο γήπεδο μου μαζί μου έναν καναπέ σπίτι επειδή θέλω χαλαρή θέση ενώ περιμένω αυτά τα τελευταία λεπτά !!! 🛋️😂👌
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
Τρεις φορές στους τρεις τελευταίους εκτός έδρας αγώνες ο ΠΑΟ είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στους αριθμούς πέρα από το αποτέλεσμα: στους πρώτους δύο γύρους του κάθε αγώνα η ομάδα έκανε περίπου 70% στις προσπάθειες εντός πεδιάς, ενώ στον τρίτο γύρο των τελευταίων λεπτών έκανε μόλις 45%. Σιγά σιγά όμως γινόντουσαν σα γυμναστήριο απογεύματος όταν λείπει η μπάλα — την κρατούσαν μόνο αυτοί που έπαιζαν μπάσκετ σαν ζητιάνοι μπακιλίκια. 😏🤫
Μα τι δουλειά έχει το κράτος να γίνεται η μπάλα σα αηδόνι στις τελευταίες στιγμές; 😅
Ρε παιδιά εγώ εκεί στο χέρι μου που έκανα την τελευταία παραγγελία εκεί μέσα στην ταβέρνα, άκουγα τον κόσμο να λέει "ρε τρεις φορές;;"
Τρεις φορές μέσα σε τρεις αγώνες βρήκα τον εαυτό μου να κοιτάζω το κινητό μου σα να περίμενα μήνυμα από κάποιον που ξέχασε να μου πει κάτι σημαντικό.
Πού κρύβονται αυτά τα τρία λεπτά εκτός έδρας;; Είναι σα να έχει μία ομάδα τρεις φορές δεκατρία αγόρια στον αγωνιστικό χώρο εκείνες τις στιγμές!
Εμένα προσωπικά εκεί στις Χανιά που σερβίρω τον καφέ, κάποιος με ρώτησε γιατί δεν βγάζουν ξανά τον Γουόλτερ εκείνες τις στιγμές — είπα "μπορεί να κάνω λάθος" αλλά καταλάβαινα πως εκείνος εκεί μέσα γίνεται σα καφετζής που ψάχνει το ζάχαρη στον πάγκο ενώ οι πόντοι γράφουν στις αποθήκες τους.
Οι εντός έδρας νίκες επί του Ανατολού Εφές ήταν τόσο αστραπιαίες που κατάλαβες πως εκεί η μπάλα είχε λυθεί από τους κόμπους της — εκτός όμως έγινε σα εκείνος ο τύπος που ψάχνει το κλειδί του σπιτιού του στις 3 η ώρα το πρωί.
Κάτι άλλο συμβαίνει εκεί πέρα όμως, ρε… εσείς το βλέπετε;;