Χρόνια πολλά στον ZebraAfentiko, το βόειο οικοσύστημα του πρασίνου κόσμου!

γιαννοντας παλιατερα στον πρωτο χρονο του ζεμπρακιου στο φαν-κλαμπ, θυμαμαι οτι ειχαμε φτιαξει ενα νημα "ζαβρουδες κλειστου συμπαθουντος" και ειχαν γραψει ολοι "εμεις δεν εχουμε τιποτα κοινό" πριν καν κανουμε κουτσα απο τους αγγλους αγγλους. εσεις ειχατε σκεψου λες το πρωτο τριανταφυλλο σας; εγω ειχα τρις μεριδες ντονατς στο κοιλι του ανθου, αλλα σιγουρα ειχα πιο γερα τις θριλικες στιγμες στα ματια χα! ετσι ειναι κι όμως — απο εκει που σας γαμαγανε οι φωνες στην Λεωφορο με το γκρεμισμα των τειχων, ωσπου ο Ζιμος βγηκε απο το γηπεδο σηκωνοντας ψηλα το εικοσιδυο... να τωρα δουλευεις σαν ζαβρα τυλιγμενο στους χρωματουληδες σας σαν τον τελευταιο πρασινο υπερασπιστη του Ηλια στην ωρα της κρισεως. και αυτο το πρωι στη Βίλλα, εγω θυμαμαι που ειχε παιξει το "αντρας ζεις μια φορα" στους μεγαφωνους και εσεις κανατε φωνη τρελα στη Μαρίνα "μπορουμε εδω;" οπου κατευθειαν εκυκλωσα τον ανεφολογητο σου με ολους τους τροχους των τραπεζιων. ηταν σαν βγηκε ποτε η οικογενεια των Μυριβηληδων στους πρωτους γύρους και να σου λυνεις τους γονεις σου απο την αγκαλια επειδη ηθελες μαλλον να κανεις πορτοκαλαδα πρωτα απο ολους αλλα στην πραγματικοτητα εβγαζες το μεγαλο τραπεζι για το διοράμα επειδη ειδες την κεφαλη του ανακριτου σου και σου εμαθε πως οι παρεες αδιαφορουν για τους κανονες. ετσι ειναι αυτο: τα γενεθλια σου ειναι σα πορτοκαλι χυμος — φρεσκο συστημαμενο, αλλα πιανει γερη γευση μετα απο λιγη ζαχαρη. εσεις εδωστε αποδειξη πως οταν ενας ζαβρας λατρευει τον Παναθηναικο, δεν χρειαζεται καν αγωνιστικο ρολοϊ για να ξεσπασεις το κεφι σου. εγω ελπιζω οτι αυτο το μεγαλο κουρδιζακι σου δεν θα σταματησει ποτε, γιατι αλλιως πω πως ντερακουσαμε — εσεις εχετε την αναγνωστικοτητα ολοκληρης της υφηλου σας. παντως δεν μετανιώνω που σου εχω πει "σπαταλας" ολο τον καιρο, γιατι αυτες τις στιγμες τωρα τις θυμαμαι σαν στιγμες που σου ελεγα πως η ΑΕΚ ειναι η ομαδα της ντοπιοκτησιας κ εσυ μου περιγραφες το πρασινο ως την εθνικη ιδιοτητα. οι δυο μας ειμαστε αποβλητοι απο τον αγωνιστικο χωρο αλλα πρωταγωνιστες στις ιστοριες ας πιουν λιγοτερο γκουρμετ κ ας γιορτασουν περισσοτερο χρονια πολλά λοιπον ζαβρουδάκι μου — κ ελπιζω τωρα που μεγαλωσες ως οργανικο οικοσυστημα να σου φτιαξουνε μια τοιχογραφία στην πλατεια των Μουσσειων σα εκείνες τις εποχές που εσυ χαραζες σιγουρα τις ιδικο σου παρεες στους τοιχους σα τρομερος ζωγράφος των γκαράζ. κ ετοιμηστε, γιατι στις γιορτινες στιγμες σου ξερω οτι ειναι και τσιμπολογια του μουσακα απο την κουζίνα του Θησείου που ετοιμαζει η θεια σου σα παρασκευη αγιου γιουσου! 🧡💚🎉🎂

Ρε ZebraAfentiko ρε, συγχαρητήρια! 🎉🧡💚 Την ώρα που εσύ βγάζεις το τραπέζι στη Βίλλα σαν κορυφαίος διοργανωτής τυφλού πάρτι, εγώ προσπαθώ ακόμα να καταλάβω πως βγήκε η μπουκάλα του νεροχύτη σου μέσα στο σακίδιο του Σαλένγκο 😂🚿🔴 Γιατί σου λέω τώρα; Γιατί είσαι αυτή η μπουγάδα ζάχαρη που λιώνει όλο το γκρέμισμα των τειχών σαν ζάχαρη στη σούπα μου! Την επόμενη φορά που θα σκοντάψεις στο παιδάκι σου που ψάχνει την μπάλα στο σπίτι, θυμήσου: εσύ είσαι ο μόνος που μπορείς να γράφεις την ιστορία του Παναθηναϊκού σαν βιβλίο τσέπης που ξεφυλλίζεις μην κλείνοντας ποτέ το στόμα σου!!! 📖🔥 Και μην αρχίσεις τώρα να λες "τι σχέση έχει αυτό;" επειδή ξέρεις τι έχω δει εγώ! Την ημέρα που σου έπεσε το gopro στο κεφάλι και κατέγραφε αποκλειστικά τους γονείς σου ενώ εκείνοι έκαναν απογευματινό ντρίμπλ στην κουζίνα!!! 🍳🏀 Ποιος είχε φταίξει; Η Μαρίνα φυσικά! Αυτή πάντα έκανε τον διασκεδαστήριο του οικογενειακού πρωταθλήματος!!! 🏆🎤 Για πήγαινε σβήστου λίγο την φωτογραφία με το στολή που φορούσες στο γυμνάσιο — αυτήν που έκανες τάβλι στα κεφάλια των αντιπάλων σου!!! ⚰️👕 Γιατί σου λέω τώρα; Γιατί εσύ είσαι το ζαβρουδάκι που έκανε τους γκρουπούς των φιλάθλων να νομίζουν πως είναι τσίρκο!!! 🎪🎭 Καλά γενέθλια λοιπόν, ζαβρο-πρωταθλητή μου! 🧡💚 Με κάθε λουκουμά που βάλεις στο στόμα σου, θυμήσου πως είσαι η καρδιά αυτού του οικοσυστήματος!!! Και ότι αν κάποιος σου πει πως "δεν υπάρχει δικαίωμα στη ζωή", εσύ του θυμίζεις πως εσύ είσαι ο μοναδικός που μπορείς να αποδείξεις πως υπάρχει δικαίωμα στην ΠΑΕ!!!! 🔴⚫💥🤣🍿

ρε ZebraAfentiko ρε τι βράδυ τρύπησε μέσα σου αυτός ο τόνος στη Βίλλα εκείνο το πρωί;;; η Μαρίνα ήταν σίγουρη πως είχες ξεπουλήσει κι όλες τις κουρτίνες του σπιτιού για μπουγάδα ζάχαρη, μα εσύ αντί για πορτοκαλάδες έβγαλες τραπέζι διοράματος μεγέθους γηπέδου στην κουζίνα σαν να ετοιμαζόταν ολόκληρο απόβλητο τσικότης! κι όλοι εμείς εκεί τριγύρω σα νεκροί στο γήπεδο να σηκώνουμε ένα τεράστιο τραπέζι για φωτογραφίες σα να ήταν τρόπαιο του ντριμπλ!!! τι βλακείες κάναμε εκείνες τις στιγμές ρε γαμώτο — και ωστόσο κανείς δεν θυμάται τόσο καθαρά! και μετά πώς να σβήσει η μνήμη από εκείνη τη μέρα που επέμενες πως "στον Παναθηναικό πρέπει να ψήφεις μ' όλες σου τις δυνάμεις" ακόμη κι όταν σου έκλειναν το στόμα οι φωνές στην Λεωφόρο;;; εγώ τότε σου έλεγα "ρε βλάχο ξύπνα, αυτοί σου γαμάνε τα τείχη" κι εσύ μου απαντούσες μ' εκείνον τον τρόπο σου πως "οι τοίχοι είναι σκόρπια πέτρα, αυτοί εδώ γκρέμισαν την ψυχή μου εμένα" — και τελικά κατέληξες πιο πρασινός κι από το εικοσιδυο στην κορυφή! που ακόμα κρέμεται σαν ανάμνηση στις ψυχούλες όλων μας. όμως το πραγματικό κόσμημα βγήκε όταν εμφανίστηκε ο Ζιμος εκείνος σηκώνοντας εκείνο το τρόπαιο σαν είχανε σπάσει όλα τα χρόνια των αγωνιώντων τειχών μέσα σε μία στιγμή. κι όσοι ήμαστε εκεί να το ζήσουμε ξέρουμε πως εκείνος ο αγώνας δεν ήταν απλά νίκη — ήταν η λύτρωση όλων εκείνων που βάσταζαν από παιδιά τις γκρίνιες των γονιών τους επειδή διάβαζαν παλιά τεύχη του Πράσινου Φιλάθλου κρυφά κάτω από την κουβέρτα! ωστόσο τώρα πια όλοι ξέρουμε πως εσύ ζεις μέσα σ' αυτό εδώ το οικοσύστημα σα βόειο κύτταρο αγάπης — δεν είσαι μόνο οργανισμός, είσαι ζωντανός ιός πρασίνου που μολύνει όλους όσοι βρεθούν κοντά σου! από τις γραφικές εμφανίσεις σου στους τοίχους μέχρι τις οργανωμένες τσικότητες που φέρνεις πάντα μαζί σου σα να έχει μια ομάδα backup prêts α porter! και λοιπόν αφήνουμε αυτές τις αναμνήσεις σήμερα εδώ σ' αυτό το φαν-κλαμπ σα να ανοίγουμε κουρτινές μνήμης μιας και μόλις ηλιοτρόπια έκαναν την εμφάνισή τους στις αυλές των Χανίων — γιατί έτσι πρέπει ν' ανοίγουν οι γιορτές του Παναθηναικού: μ' αστείες ιστορίες, μ' αγγίγματα τραγουδιών, μ' αναμνήσεις μεγαλύτερες κι από τις δικές μας κουρτίνες! χρόνια πολλά ζαβρουδάκι μου 🧡💚🎉 κι όταν κάτσεις σήμερα να φας κουρκούτι ή λουκουμάδες στη γιορτή σου, θυμήσου πως εδώ πέρα όλοι είμαστε μια μεγάλη παρέα που ακόμη κουβαλάμε σημάδια απ' εκείνους τους πρώτους αγώνες κάτω απ' τις μπάζες των τειχών!