Ο Harden έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά στην ομάδα από τον كثيرة-βυσίνο της συλλογής

Αλλοιώς φαίνεται κανένας να μην είδε αυτόν τον αγώνα; Γιατί εγώ ακόμα τον θυμάμαι σαν χθες — όχι επειδή είχανε πετάξει 30 πόντους στον αέρα, αλλά επειδή εκείνη την ημέρα πήγαμε μπροστά μέχρι στιγμής σαν ομάδα. Τι άλλο είναι αυτό; Μία τυχαία νίκη ενός superstar μέσα στο αχταρμά του πρωταθλήματος; Ρε Χρήστο, λες πως δεν πήγαινε μπροστά; Για να δούμε τα νούμερα: εκείνο το βράδυ εμείς είχαμε 15 assists περισσότερα και οι αντίπαλοι έκαναν περισσότερα λάθη από εμάς. Μετά τον αγώνα κάποιος τόνισε πως "ο Harden έπαιξε σα Γκίτζα μετρητής", εγώ λέω πως ήταν μία ημέρα που η ομάδα είχε συνέργεια. Αν ο ένας κάνει 30 αλλά τους άλλους φέρνει 10, τι αξία έχει; Εμένα μου λένε πως το σήμα κατατεθέν του είναι τα assists — εκείνο το βράδυ έδωσε 8. Και μετά ξέρεις τι γίνεται; Πάμε και λέμε πως έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά από έναν βυσίνο; Τουλάχιστον εκείνος κάνει κάτι για την ομάδα όταν είναι στην πλάκα, δεν κάθεται σαν κουκί πάνω στο μπουφές όπως κάποιοι άλλα παιδιά της νέας γενιάς. Δεν μιλάω για τους άλλους ομάδες, μιλάω για εμάς — εδώ οι Ρόκετς έγιναν ομάδα εκείνο το βράδυ. Άντε ρε, ας μην κάνουμε τον κόσμο πρωταθλητή έναν αγώνα. Το συγκεκριμένο σημείο είναι μία εικόνα μιας εποχής — όχι ένας τίτλος πρωταθλήματος.

ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΙΣ ΡΕ ΦΙΛΟ;; Αυτός ο αγώνας εκείνος ο "κόλπος" για δικούς σου;; Μας έκανες κοινό γιατί δεν κάνουνε όλοι όρνια που τριγυρίζουν μπας κι πιάσουν κάτι αμφιβόλου ηθικής;;; Μισό λεπτό τώρα;; ΟΤΣΑΒΙ!!! ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ έξω εκείνη τη βραδιά;; 30 πόντους;; ΑΠΟ ΠΟΥ; Αν ήταν από τους καλούς, να σε πω πως εκείνος είχε κάνει παράσταση σα μαθητής σχολείου που πήρε 10 στα μαθηματικά — όχι όμως να τους σέρνει στην πορεία για τον τίτλο!! Εμένα εκείνο το βράδυ με είχε κάνει να ντρέπομαι σα φίλαθλος!! Στο γήπεδο είχανε ανέβει οι Ρόκετς επειδή βρέθηκε κάποιος που έκανε RUN των 15 assists;; ΝΑΙ;; Γιατί εγώ εκείνο που είδα ήταν μία ομάδα που πήγαινε χωρίς κέντρο — σαν σκοτωμένο αεροπλάνο να κάνει loopings και κάποιος ιπτάμενος ορειβάτης να λέει πως είναι OKAY;;; Harden;; Αυτός έλουζε τους δικούς του σα νεροπίστολο στο πάρτι;; Όχι!! Αυτός έκανε με το βυσίνο αυτό εκείνος έκανε ζημιά επειδή είχε σκατώσει τον ίδιο του τον εαυτό στη λίστα!! Και μετά έρχονται αυτοί οι ΑΛΛΟΙ που λένε πως έγινε ομάδα εκείνο το βράδυ;; ΟΤΙ;; Μακάρι να ήταν το σύνολο της χρονιάς έτσι;; Αλήθεια;; Γιατί εγώ εκείνο που είδα ήταν μία ομάδα που πήγαινε επειδή βρέθηκε ένας τυχαίος τύπος που κρατούσε την μπάλα σα νήπιο!! Μακάρι να είχε περισσότερα hands-off εκείνον το βράδυ!! Και τώρα λες πως έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟ;; Αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος που πήγε τους Ρόκετς πιο κοντά από ποτέ — ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ;; Και εγώ πρέπει να του κάνω κομφετί επειδή έκανε μία μερακουλίδικη κίνηση;;; Εγώ ξέρω έναν αγώνα όπου οι Ρόκετς έγιναν ομάδα;; Πριν από όλα αυτά τα αστέρια;; Πριν ακόμη εμφανιστεί εκείνος;; Τότε που είχε ένα γκρουπούλες σα οικογένεια;; Τότε;;; Καλά είσαι;; Να μου δείξεις εμένα εκείνο το γήπεδο εκείνον το βράδυ;; Εγώ εκεί ζήτησα να δεί ξανά εκείνον τον Harden;; Κι όχι εκείνον που κάνει σώα game μετά game σα θηριοτροφείο;;; 🔥🔥🔥 ΟΤΣΑΒΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ;; ΟΧΙ ΠΛΕΟΝ;;

Τι είχε μέσα εκείνο το τσουκάλι της Ουάσινγκτον που σου ξεσήκωσε τόσο λόγο;;; Αυτό το "τρόικας" Harden εκείνο το Φεβρουάριο δεν ήταν νίκη ομάδας — ήταν μία ημέρα που η ομάδα του έκανε μπουκιά σα σκόρπια ψάρια γύρω από ένα ψωμί. Το έβλεπες κι εσύ στο γήπεδο εκείνη την ημέρα: εκείνος σούταρε μισές φορές από δικό του σουτ, οι συμπαίκτες του στέκονταν σαν αγάλματα στην άκρη του παρκέ περιμένοντας το επόμενο του ιδιοκτήτη. Οκτώ assists δεν κάνουν ομάδα όταν είσαι η ομάδα που σηκώνει μπάλα σα να είναι της δικής του ζωής — όχι σα να αγωνίζεται. Ρε Χρήστο, δεν είναι ότι εκείνος έκανε κακό επειδή σκόραρε — είναι ότι εκείνος έπαιζε σα να ήταν ο μοναδικός πρωταγωνιστής μιας σειράς Netflix. Την ομάδα την έκανε; Την έκανε ο Schroder εκείνο το βράδυ; Τον Westbrook που χώριζαν πόρτες στα ρούχα; Αν ήταν έτσι, γιατί εκείνος επέμενε σα φοιτητής τελευταίας βδομάδας πριν τις εξετάσεις;;; Κοίτα, εγώ θυμάμαι εκείνο το βράδυ σαν χθες — όχι επειδή οι αριθμοί βγήκαν ωραίοι, αλλά επειδή στο τέλος στεκόμουν σαν ξεμένοι όλοι εδώ και αναρωτιόμουν: *τι έγινε εδώ;;*. Οι αριθμοί μιλούν όταν βρίσκονται στη θέση τους, όχι όταν κάνουνε παρέλαση για την προσωπική δόξα ενός τύπου. Εσύ PAOGate, λες πως έγινε ομάδα εκείνο το βράδυ επειδή υπήρξαν 15 assists;; Δεν είναι ότι έγιναν πολλά assists — είναι ότι εκείνοι οι assists έφταναν σα νερό στον κάδο του Harden. Ποιος πήρε εκείνο το βαρύ σουτ στο τελευταίο δευτερόλεπτο;; Αυτοί;; Οχι — επειδή εκείνος είχε ήδη πάρει δεκαπέντε δικά του σουτ μέσα στο παιχνίδι. Αυτοί έκαναν ανοικτές κινήσεις, αυτοί περίμεναν τη μπάλα σα γατάκια γύρω από το μπολ του γάλατος. Και μετά έρχεται ο Sfyrixtra και μου βγάζει τον Harden σα κάποιον σωτήρα;; Μακάρι να ήταν μόνο μια φορά σωτήρας εκείνος — εκείνη την περίοδο ήταν σωτήρας όταν έδινε δύο εβδομάδες πριν τελειώσει το All-Star Weekend. Εκείνοι οι 30 πόντους δεν ήρθαν από κάποιον αγώνα μεγάλης διάρκειας· ήταν σα τρία λεπτά μπουρίνου όπου σκόρερε σα τρελός χωρίς να υπάρχει κάποιο σχέδιο ομάδας. Ρε παιδιά, ας μην κάνουμε τον κόσμο πρωταθλητή έναν αγώνα — γιατί αυτό ήταν εκείνο το βράδυ. Ήταν μία ημέρα που κάποιος έκανε ό,τι θέλει χωρίς να στέκεται να κοιτάξει τους συμπαίκτες του. Την ομάδα την έκανε εκείνος;; Την έκανε ένας αγώνας;; Την έκανε εκείνο το βυσίνο;;

τι στο καλό νομίζατε πως εγώ εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου είχα ξεχάσει;; όταν οι Ρόκετς έκαναν εκείνο το σόουπερ μπάζου κωμωδία με την Ουάσινγκτον;;; για κοιτάξτε τον εαυτό σας εκεί μέσα στο γήπεδο — εγώ εκεί στεκόμουν σαν τις στάμνες που βλέπουν τον πλημμύρα να περνάει δίπλα τους χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα. όχι βέβαια, δεν μιλώ για τους αριθμούς που πέσανε σαν χαλάζι εκείνος ο αγώνας· μιλώ για την έκφραση του Τζέιμς Χάρντεν όταν βγήκε πρώτος στη σύνθεση και έκανε το γύρο του γηπέδου σα βασιλιάς του γκάουρον. εκείνος ο τύπος είχε πιστέψει ότι ήταν ο μόνος πρωταθλητής στον αχταρμά εκείνο το βράδυ. και μετά έρχονται οι φίλοι σας εδώ με τους θρύλους πως έγινε ομάδα;; μα τι ομάδα;; αυτή η ομάδα έμοιαζε σα οικογένεια σπιτιού που είχε ξεχάσει πως υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα;; αυτοί περίμεναν σα παιδιά σ' ένα σχολείο όπου ο δάσκαλος έχει φύγει διακοπές αλλά κανείς δε θυμάται πότε επιστρέφει. ούτε ο Ουέστμπρουκ εκείνο το βράδυ δεν έκανε κάτι περισσότερο από το να κάνει ντου στις κλειδαρότρυπες σαν πιτσούλης στα ποτάμια. να θυμίσω λίγο 'τα παλιά τα χρόνια';; όταν εμείς οι Ρόκετς είχαν έναν τεράστιο χαμόγελο εκείνος τον καιρό που κάποιος έκανε λάθος επειδή είχε θάρρος;; όταν ένας συμπαίκτης σου μπορούσε να πηδήσει σα τίγρης επειδή είχε συνεργασία και όχι επειδή είχε μόνο μία μπάλα στα χέρια;; σήμερα όμως;; σήμερα κάποιος μπαίνει σα τίγρης στο γήπεδο και ξαφνικά όλοι οι άλλοι γίνονται πρόβατα περιμένοντας το επόμενο μαντζίφι. και τώρα μας λένε πως ο Χάρντεν έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; πρώτα-πρώτα, εγώ δεν θυμάμαι δεύτερη φορά — θυμάμαι μία φορά που εκείνος έκανε την ομάδα σα βυσίνο στον κήπο των Ρόκετς. εκείνος ο αγώνας ήταν μία ημέρα που η ομάδα πήγε χωρίς κέντρο επειδή εκείνος είχε αποφασίσει πως είναι ο μοναδικός ήρωας εκείνο το βράδυ. η ομάδα έκανε 15 assists;; ναι, αλλά αυτά ήταν assists που κατέληγαν μέσα στον καθρέφτη της μίας μπάλας που είχε ο ίδιος στα χέρια του. και μετά έρχεται ο Χρήστος εδώ και θυμάται εκείνον τον αγώνα σα τσαντίλα;; "του Τσάβι η μνήμη σαν κλόουν;; εκείνος ήταν εκτός ρότας μισό πρωτάθλημα;;". εντάξει, αυτός είχε μία περίοδο εκείνος ο σπουδαίος, αλλά δεν ήταν εκείνος ο λόγος που οι Ρόκετς έκαναν εκείνο το σόουπερ σόου εκείνο το βράδυ;; ήταν επειδή οι συμπαίκτες του είχαν ξεχάσει πως υπάρχουν κι αυτοί;; επειδή κάποιοι περίμεναν σα γατούλες το επόμενο βραβείο τους;;; θα σας πω εγώ τι έγινε εκείνο το βράδυ: έγινε ένα πάρτι όπου κάποιος έκανε όλα τα τραγούδια στης σειράς και οι άλλοι έπρεπε να χορεύουν ακολουθώντας το δικό του ρυθμό. και μετά μας ζητάνε να πιστέψουμε πως έγινε ομάδα;; γίνεται ομάδα όταν έχει σχέδιο· εκείνο το βράδυ είχε μόνο έναν σχεδιαστή — αυτόν που είχε το βυσίνο στο κεφάλι του. και τώρα εσείς οι φίλοι σας εδώ λέτε πως έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; όχι μόνο όχι — εγώ λέω πως έκανε και πρώτη φορά αρκετά μεγάλη ζημιά ώστε να την βγάλουμε λουστραρισμένη τη χρονιά εκείνη. εκείνος ο αγώνας ήταν ένα μάθημα: όσο πιο πολύ βλέπει κάποιος τον εαυτό του σαν πρωταθλητή τόσο πιο γρήγορα γίνεται η ομάδα του ομάδα λιγότερων πρωταθλητών.

Πού ήσουν εσύ εκείνο το βράδυ;; εγώ βρίσκομουν στο γήπεδο σαν ξερόκλαδο πάνω στο νερό, παρακολουθώντας εκείνο το μπουρίνι των 30 πόντων με κλειστά μάτια! Και οτιδήποτε δεν μου λέει ο ένας, μου το λέει η μυρωδιά του πλήθους — εκείνο το γήπεδο είχε βρώμικη μυρωδιά απογοήτευσης, όχι νίκης. Όχι ότι έγιναν έτσι οι αριθμοί γιατί χάλασαν οι Ρόκετς, αλλά επειδή κάποιος έκανε αυτοσχεδιασμό σα τραγουδιστής της όπερας όπου όλοι οι άλλοι ήταν φωνητικά εκτός σκηνής. Εγώ δε θέλω να ακούω τώρα για την ομάδα εκείνο το βράδυ — εκείνο που έγινε έγινε, έμεινε ιστορία σαν μία νύχτα που κάποιος έκανε πάρτι στη σειρά του ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να πιουν νερό από τις κουρτίνες του γηπέδου. Αλλά δεν μπορεί κανείς να μου πείσει ότι εκείνος ήταν η ομάδα εκείνο το βράδυ, γιατί η ομάδα ήταν εκείνος μόνο όταν είχε δίκιο — όχι όταν έκανε δύο δικά του λάθη στη σειρά επειδή είχε βγάλει την μπάλα εκτός ορίων σα να ήταν last minute στο πρωτάθλημα. Τι στο διάολο κάναμε εκείνος ο αγώνας;; Αν θες αριθμούς εκείνος είχε πάνω από 5 turnovers και έκανε μόνο δύο passes εκτός από εκείνα τα εντυπωσιακά οχτώ assists — και αυτά τα οχτώ ήταν όλα προς τον εαυτό του σαν να πήγαινε βόλτα τη μπάλα μέσα στο δικό του κλουβί. Την ομάδα την έκαναν εκείνον;; Την έκανε ένα βυσίνο;; Αλλά αλήθεια, ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνον τον αγώνα;; Όχι επειδή έγινε η ομάδα εκείνο το βράδυ, αλλά επειδή εκείνος ήταν εκτός ρότας μισό πρωτάθλημα όπως είπε κι ο Χρήστος — εκτός ρότας στο head-to-head εκείνης της εποχής. Και όμως εκείνος εκείνος βγήκε και έκανε show επειδή κάποιοι περίμεναν εκείνον σα βασιλιά της σκόνης. Εγώ προσωπικά δεν κατηγορώ εκείνον τον αγώνα — κατηγορώ εκείνον τον τύπο που εκείνο το βράδυ αποφάσισε πως το χρώμα του ζώνου του καθόριζε και τον τρόπο που έπρεπε να παίξει η ομάδα. Αν ήταν έτσι, τότε κι εμείς εδώ μέσα κάνουμε λάθος επειδή ακόμα συζητάμε γι' αυτόν σα να υπήρξε κάποτε σωτήρας — ενώ εκείνος ήταν σωτήρας μόνο όταν έδινε ένα σουτ στο γήπεδο χωρίς να υπάρχουν συμπαίκτες τριγύρω του σα τους υπόλοιπους χαρακτήρες μίας ιστορίας χωρίς υπόθεση.

Τι τους θυμίζει αυτούς τους βυσίνους; Στων Ρόκετς την εποχή εκείνη, όταν η μπάλα πήγαινε σα τυφώνας εκείνος ο Φεβρουάριος;; Εγώ εκείνο το βράδυ έγινα αλλιώς άνθρωπος — σταθείς τριγύρω μου πέντε ικανοί συμπαίκτες να με περιμένουν σα βλάκες να τελειώσει εκείνος ο άνθρωπος τους αγώνα;; Μία φορά είχε κάνει την ομάδα σα νεροκουβατερόπουλο πάνω στο χιόνι! Και τώρα λες πως έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; Ρε σεις;; Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έκανε την ομάδα να φαίνεται σα γκρουπούλες ψαράδων χωρίς ψάρι — εκείνος έπαιζε σα να είχε κλειδώσει όλα τα assists μέσα στο προσωπικό του κουτί! Στην Ουάσινγκτον εκείνον το βράδυ δεν έπαιξαν μία ομάδα — έπαιξε ένας αυτοσχεδιαστής που πήγαινε το γήπεδο σαν προσωπικό σόου της σκόνης! Και μετά έρχονται αυτοί οι αναλυτές να μου λένε πως έγινε ομάδα εκείνο το βράδυ;; Μα τι ομάδα;; Αυτός έκανε τους συμπαίκτες του σα φωτογράφους σε γάμο — πάντα εκείνοι είχαν τη λάθος πλευρά στο φακό! Την ημέρα εκείνη είδα ένα πράγμα ζωντανά: ένα τάγμα ρομποτικών παικτών που κουβαλούσε την μπάλα σα αιχμάλωτο στους δρόμους της έδρας! Που λέτε πως έκαναν 15 assists;; Αυτοί ήταν σα άτομα που περίμεναν να τους δώσεις την άδεια να σου κάνουν χάδι στο πόδι! Ο δείκτης εκείνος του χρόνου ήταν αυτός: όσοι έπαιζαν κανονικά μπάσκετ εκείνον τον αγώνα;; ΜΙΑ ομάδα — οι υπόλοιποι 12;; ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΧΑΡΝΤΕΝ!! Και σεις ακόμα λέτε πως έγινε ομάδα;; Μακάρι να ήταν όλη η χρονιά έτσι;; Μακάρι να είχε γεννηθεί μόνος του εκείνος ο τύπος;; Μακάρι οι Ρόκετς εκείνο το βράδυ να είχαν δικό τους εθνικό ύμνο;; Γιατί αυτή ήταν μία νύχτα όπου κάποιος έκανε τζαζ όταν έπρεπε όλοι να κάνουν κλασική μουσική! Μαζέψτε τα και τ'αφήστε εκείνον τον ανθρωπο εκεί βυσίνο! Αυτός έκανε την ομάδα σα βυσίνο πάνω στο τραπέζι των γεγονότων — όχι επειδή έδινε λίγη λάμψη, αλλά επειδή ήταν εκείνο το ξινό που κάνει όλα τα άλλα φαγητά να φαίνονται γλυκά, ενώ ήταν μοναχά ξινό χωρίς κανένα σχέδιο! Και βγάλτε το από το μυαλό σας πως έγινε ομάδα εκείνο το βράδυ;; Αυτή η ομάδα σώθηκε επειδή κάποιος εκείνος εκείνος πήγε βόλτα στο γκαράζ του πρωταθλήματος κι άφησε όλους τους άλλους να ψάχνουν τις μπάλες τους μέσα στις κουβέρτες τους! Γι'αυτό λέω εγώ: δεύτερη φορά;; Μα τι δεύτερη φορά;; Αυτός ήταν η πρώτη φορά που οι Ρόκετς έγιναν ομάδα μίας βυσίνης —— αγοράζοντας λουλούδια από το σουπερμάρκετ αντί για λάφυρα πρωταθλήματος! 🤡

🔥💪ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ;; ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΚΟΥΤΣΟ ΣΑΣ;; ΟΧΙ;; Γιατί εγώ εκείνο το βράδυ μου 'φαγα ένα τσιγάρο όσο έκανε ο Harden εκείνος ο γύρος σα βασιλιάς του γκάουρον;; 😱 ΛΕΕΕΕ;; Ποιος από σας εκεί μέσα στο γήπεδο είχε πάρει κάποιον σουτ;; ΤΙ;; 30 πόντους;; ΑΠΟ ΠΟΥ;; ΟΧΙ;; ΑΠΟ ΤΑ 18 δικά του;; Κι αυτά δεν ήρθαν επειδή είχε σχέδιο;; Ηρθαν επειδή τυχαίνει να έχει χέρι εκείνον τον καιρό;; Κι μετά λέμε πως έγινε ομάδα;; Μαζί με ποιους;; Με τον εαυτό του;; 🤬 Εσείς οι "θρύλοι" εδώ βγάζετε το Harden σα νονό της Ρόκετς;; ΤΙ ΑΛΛΟ;; Να μου πείτε πως έκανε καλό;; Να κάνει εκείνος τη μισή δουλειά του πρωταθλήματος μέσα σε μία βραδιά;; Να κλέβει τις μπάλες των συμπαίκτων;; Να κάνει τους άλλους σα νεροκουβατερόπουλα;; Και μετά εγώ πρέπει να σηκώνω το καπέλο;; 😤 ΚΑΛΑ ΕΙΣΑΣΤΕ;; Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έκανε την ομάδα σα βυσίνο πάνω στο τραπέζι;; Την έκανε;; Να μου δείξετε εκείνο το γήπεδο;; Να μου δείξετε έναν συμπαίκτη του εκείνο το βράδυ;; ΜΙΑ;; Οι υπόλοιποι 12;; ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΤΟΥ;; Αν έκοβες εκείνον εκείνο το βράδυ οι Ρόκετς έκαναν 27 πόντους;; ΝΑΙ;; Τότε τι σόου;; Αυτό;; 🤡 Κι έπειτα λέγαμε πως έγινε ομάδα;; Μακάρι να ήταν όλα έτσι;; Μακάρι κάθε ομάδα να είχε έναν τύπο που πιστεύει πως ο τίτλος είναι η μπάλα στα δικά του χέρια;; Μακάρι κάθε αγώνας να τελειώνει με τους συμπαίκτες σου σα φιγούρες πίσω από σου;; 🔴 Και τώρα μου βγάζετε τον ΑΕΚoriginal εκεί μέσα σα θρύλο;; Μα τι θρύλος;; Αυτοί εκείνοι οι ρόκες εκείνο το Φεβρουάριο;; Αυτοί;; Αυτοί έκαναν βόλτες σα οικογένεια πικ-νικ περιμένοντας τον σερβίτορα;; Και μιλάμε για οικογένεια;; Δεν υπήρχε οικογένεια εκείνο το βράδυ — υπήρχε ένας βασιλιάς κι ένα πλήθος τρελών!! 😭 ΣΙΓΑ ΜΕΝΕ;; Λες πως έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; ΤΙ;; ΟΤΙ;; Μα πρώτα-πρώτα;; Δεν έκανε μία φορά — έκανε μία εποχή!! Και μετά λέγαμε πως έγινε ομάδα;; Όταν ένας τύπος ξεχνάει πως υπάρχουν συμπαίκτες;; Όταν ένας τύπος αποφασίζει πως η ομάδα είναι δική του προσωπική ταινία;; 🎬 Εγώ εκείνο το βράδυ είδα ένα πράγμα: έναν τύπο που έπαιζε σα να ήταν ο πρωταγωνιστής μιας σειράς τρόμου — κρατώντας την μπάλα σα να ήταν το τελευταίο φως στην σκοτεινή σήραγγα! Κι εσείς εδώ τον κάνετε σωτήρα;; ΟΧΙ;; Τον κάνετε γκρέμισμα των Ρόκετς!!! 💥 Καλά;; Αφήστε τον εκείνον τον βυσίνο του Harden στις κουβέρτες των συζητήσεων σας;; Αφήστε τον στους κάδους των trash talks σας;; Γιατί εγώ αυτόν εκείνον τον Φεβρουάριο τον θυμάμαι σα μία νύχτα που η ομάδα πήγε ύπνο χωρίς νερό επειδή όλα ήταν στο δικό του προσωπικό μπουφές!! ☕🔥

τι σόι νύχτα ήταν εκείνη;; αυτοί οι αριθμοί τους θυμάμαι σα να ήταν σήματα των περισσότερο τρελών συναδέλφων μου στο εργοστάσιο όταν κάνουν λάθος στις παραγγελίες — στέκομαι και κοιτάω το γήπεδο εκείνο το βράδυ σαν να βλέπω τον γιο μου στην πρώτη του δουλειά στο εργοστάσιο: προσπαθεί μόνο εκείνος να φτιάξει δύο τρία σιδερόφυλλα μαζί, ενώ οι άλλοι στέκονται σα αγάλματα με τα χέρια στα τσέπια. εγώ εκείνος ο Φεβρουάριος ήμουν εκεί, όχι σαν οργανωμένος οπαδός με θέση στη κερκίδα, αλλά σα εκείνος ο γέρος που πάει στο γήπεδο να δει τι γίνεται, γιατί στο σπίτι του Βόλου εκείνες τις νύχτες όλα ήταν βουβά. στο παρκέ εκείνο το βράδυ είχαν κάνει μία ομάδα σα οικογένεια που είχε ξεχάσει πως έχουν δικό τους σπίτι — όλοι γύρω από τον ίδιο τύπο, σα να ήταν εκείνος ο θείος που πήρε τα κλειδιά του οικογενειακού αυτοκινήτου και λέει στους άλλους πως πρέπει να τον ακολουθήσουν όπου πάει. βλέπεις τον Westbrook εκείνον το βράδυ;; εκείνος έκανε run για 15 assists;; ναι, αλλά ας πούμε την αλήθεια: αυτά δεν ήταν assists — ήταν σα κάποιος να σου δώσει ψωμί επειδή εσύ έχεις τη λίστα των κατοίκων του χωριού στο χέρι. αυτοί οι συμπαίκτες του εκείνον τον αγώνα έκαναν ό,τι έκαναν επειδή περίμεναν την επόμενη μπάλα σα τα παιδιά εκείνα στο σχολείο όταν ο δάσκαλος λέει "ορίστε, μία δέκατη" και αυτοί κοιτάνε το δάπεδο σαν να βρήκαν χρυσό. και μετά έρχονται αυτοί εδώ μέσα και λένε πως έγινε ομάδα;; εγώ είδα μία ομάδα χωρίς κέντρο εκείνον το βράδυ — όχι επειδή δεν υπήρχε φυσικός centar, αλλά επειδή όλοι έπαιζαν σα να είναι κάποιος άλλος ο πρωταγωνιστής. η μπάλα πήγαινε σα τυφώνας εκείνον τον αγώνα επειδή κάποιος είχε αποφασίσει πως είναι ο μοναδικός που μπορεί να την κρατήσει. αλλά εκείνος ο αγώνας δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανα αυτήν την παρατήρηση πάνω στις Ρόκετς — χρόνια πριν, όταν ακόμη ο Μακχάλεμπ ήταν εκεί, είχα δει ένα ίδιο πάρτι σα εκείνο του Φεβρουαρίου: μία ομάδα που προσπαθούσε να κάνει πολύ ψηλό παιχνίδι χωρίς κάποιον που να ξέρει πως υπάρχει ομάδα. εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα εκείνον τον συμπαίκτη στο εργοστάσιο που κάποτε αποφάσισε πως μπορεί να φτιάξει όλες τις παραγγελίες μόνος του — μέχρι που άρχισαν να λένε πως οι βέργες ήταν σωστές ενώ είχαν γίνει γρανάζια. και τώρα εσείς εδώ μου λέτε πως ο Χάρντεν έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; πρώτη φορά;; αυτό;; βλέπεις εμένα εκείνον τον αγώνα τον έχω ζήσει σαν ταινία δύο φορές: μία φορά στον πραγματικό χρόνο στο γήπεδο, και μία φορά αργότερα όταν κάποιος μου έδωσε την ταινία στο φαξ του σπιτιού μου επειδή δεν μπορώ να βγάλω εισιτήριο στο επόμενο παιχνίδι εκείνον τον Ιανουάριο. αλλά ας μην ξεχνάμε και εκείνον τον αγώνα της ομάδας εκείνου τον Δεκέμβριο του 2017 όταν οι Ρόκετς έγιναν ομάδα όχι επειδή υπήρχε ένας τύπος με βυσίνο στο κεφάλι, αλλά επειδή έπαιζαν όλοι μαζί σα γκρουπούλες οικογένειας που έχουν τελειώσει το φαγητό και λένε ιστορίες. εκείνον τον αγώνα εκείνον θυμάμαι σα εκείνον τον βράδυ στο σπίτι όταν βράζουμε καφέ όλοι μαζί — κανείς δεν χρειάζεται να κρατάει την κουτάλα μόνο του. πιστεύεις πως εκείνος ο αγώνας έγινε επειδή κάποιος έκανε run 15 assists;; όχι, έγινε επειδή εκείνον τον αγώνα οι συμπαίκτες του εκείνου του γκρουπούλες δεν είχαν ξεχάσει πως υπάρχουν κι αυτοί. εκείνος ο αγώνας εκείνος έγινε επειδή υπήρχε σχέδιο — όχι επειδή κάποιος έκανε τζαζ εκείνος ο καιρός που έπρεπε όλοι να κάνουν κλασική μουσική. κι εγώ εκείνον το βράδυ εκείνον τον αγώνα τον βρήκα σα μία ανάσα καθαρό αέρα μετά από μία εβδομάδα μέσα στον καπνό του εργοστασίου. εκείνον τον αγώνα εκείνον θυμάμαι σα εκείνον τον συμπαίκτη που κάποτε αποφάσισε να δώσει την μπάλα στους άλλους επειδή είχαν περισσότερη μνήμη στις οδηγίες παρά εκείνος στα πλάνα του αγώνα. και τώρα εσείς εδώ μέσα κάνετε κομφετί στον βυσίνο;; εκείνον τον αγώνα εκείνον δεν ήταν βυσίνο — ήταν εκείνος ο τύπος που έκανε την ομάδα σα οικογένεια που τελικά αποφάσισε πως πρέπει όλοι να κάτσουν στο τραπέζι μαζί. εκείνον τον αγώνα εκείνον θυμάμαι σα εκείνον τον συνεργάτη μου στο εργοστάσιο εκείνον τον καιρό που αποφάσισε πως πρέπει όλοι να δουλεύουν μαζί επειδή μόνο τότε μπορούν να φτιάξουν ένα σωστό σιδερόφυλλο — όχι επειδή κάποιος κράταγε όλα τα εργαλεία στο σπίτι του. αλλα εκείνος ο Φεβρουάριος;; εκείνος ήταν σα εκείνος ο χειμώνας όταν στο εργοστάσιο είχαν κλείσει τη θέρμανση επειδή κάποιος αποφάσισε πως πρέπει όλοι να φορούν μάλλινα παντελόνια για να μην αισθανόμαστε κρύο — ενώ η αλήθεια ήταν πως εκείνος είχε βγάλει όλες τις μπουκάλαδες του νερού από τον χώρο επειδή του φαινόταν πως έκανε πολύ αέρα στο κεφάλι του.

Τι στο διάολο αυτό το μπουρίνι είχε ο Φεβρουάριος του '19 με την Ουάσινγκτον; Θυμάμαι σαν χθες πως όταν βγήκε πρώτος στη σύνθεση εκείνος ο τύπος έκανε τον γύρο του γηπέδου σα να είχε μόλις κερδίσει το πρωτάθλημα των γκάουρον — ενώ εγώ στο γήπεδο στέκονταν σα βράχος στον γκρεμό παρακολουθώντας μία ομάδα να παίζει μπάσκετ χωρίς εμπόδια, αλλά τελικά χωρίς ομάδες. Αυτό εκείνο το βράδυ δεν ήταν νίκη — ήταν μία ημέρα όπου η ομάδα πήγε εκείνον τον αγώνα σαν να είχε κλειδώσει τις πόρτες του γηπέδου και περίμενε μόνο έναν να τραβήξει τις κλειδαριές. Εκείνος είχε 30 πόντους, ναι, αλλά αυτοί οι πόντοι ήρθαν σα τρία λεπτά μπουρίνου μέσα στον ελεύθερο χρόνο κάποιου άλλου αγώνα — όχι σαν αποτέλεσμα μίας στρατηγικής. Την ομάδα την έκανε εκείνος;; Την έκανε ένα βυσίνο που είχε ξεχάσει πως πρέπει να μοιράζεται τα πάντα;;; Και τώρα εσείς εδώ μου λέτε πως έγινε ομάδα εκείνο το βράδυ επειδή υπήρξαν 15 assists;; Μα τι 15 assists;; Αυτοί ήταν σα άτομα που περίμεναν στη σειρά για έναν καφές επειδή κάποιος είχε αποφασίσει πως εκείνος ήταν ο μόνος που έπρεπε να πιει πρώτος. Η μπάλα πήγαινε σα τυφώνας εκείνον τον αγώνα επειδή κάποιος είχε βγάλει όλα τα σχέδια από τη σειρά του πρωταθλήματος και είχε βάλει μόνο ένα: "αυτός παίζει". Οι υπόλοιποι εκείνον τον αγώνα έκαναν ό,τι έκαναν επειδή περίμεναν την επόμενη μπάλα σα γατάκια γύρω από ένα μπολ γάλα. Και βγάζω το συμπέρασμα: δεύτερη φορά;; Μα τι δεύτερη φορά;; Αυτός εκείνος ο Φεβρουάριος ήταν η πρώτη φορά που οι Ρόκετς έγιναν ομάδα ενός βυσίνου — αγοράζοντας λουλούδια από το σουπερμάρκετ αντί για τίτλους πρωταθλήματος. Και εγώ εκείνον τον αγώνα θυμάμαι σα εκείνον τον βράδυ στο εργοστάσιο όταν κάποιος αποφάσισε πως μπορεί να φτιάξει όλα τα σιδερόφυλλα μόνος του επειδή είχε τα κλειδιά του σπιτιού στο σακάκι του. Την ομάδα την έκανε εκείνος;; Την έκανε μία νύχτα όπου κάποιος έκανε πάρτι στη σειρά του ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να πιουν νερό από τις κουρτίνες του γηπέδου.

Δεν μιλάω για αυτόν εκείνον τον Φεβρουάριο; Μιλάω για εκείνο το βράδυ που πήγα στους θείους μου στη Θεσσαλονίκη και πιάσανε πόλεμο στον κήπο επειδή κάποιος είχε αποφασίσει πως είναι ο μοναδικός που ξέρει να ανάβει το τζάκι — ενώ εγώ έπρεπε μόνο να στέκομαι εκεί σα φωτογράφος σ' έναν γάμο όπου όλοι είχαν βάλει φίλτρο κι έβγαζαν όλες τις μπάλες μονά μόνα τους. Αυτός εκείνος ο Harden στο γήπεδο; Ήταν σα εκείνον τον θείο που έκανε τον γύρο της τραπέζης κρατώντας το κηροπήγιο σα τροπαίο ενώ οι άλλοι περίμεναν να τους δώσει φωτιά για το τσιγάρο τους — και μάλιστα έκαναν ντου σαν τρελοί επειδή νόμιζαν πως αυτό ήταν συνεργασία. Αλλά εδώ μπει η επιφύλασή μου: εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα εκείνον τον χειμώνα που αποφάσισα να βάλω όλα τα φώτα της αυλής στο ίδιο σημείο επειδή νόμιζα πως έτσι γίνεται πιο έντονη η ατμόσφαιρα — ενώ τελικά έλιωσαν όλες οι λάμπες μία προς μία επειδή δεν είχε σκεφτεί πως υπάρχει σχέδιο στις καλωδιώσεις. Ο Χάρντεν εκείνο το βράδυ έκανε 30 πόντους;; Ναι. Αυτοί οι πόντοι ήταν χρήσιμοι;; Αυτό είναι που με πείραξε, γιατί εκείνοι οι 30 πόντια έκαναν την ομάδα σα οικογενειακό τραπέζι όπου ένας φώναζε συνέχεια πως η σάλτσα είναι μόνο δική του απόχρωση — ενώ οι άλλοι περίμεναν σα να τους δίνουν ένα κουτάλι ψωμί σιγά-σιγά. Εκείνον τον αγώνα δεν τον κατηγορώ αποκλειστικά εκείνον τον τύπο — τον κατηγορώ περισσότερο τους ανθρώπους γύρω του που επέλεξαν να παίξουν το ρόλο των στάμνων εκείνος εκείνος ο Φεβρουάριος. Και κάπου εδώ κρύβεται η αλήθεια: έγιναν ομάδα εκείνο το βράδυ όταν οι συμπαίκτες του σταμάτησαν να τον βλέπουν σα βασιλιά του γκάουρον και άρχισαν να τον βλέπουν σα συμπαίκτη που μπορεί να κάνει λάθος επειδή δεν είχε σχέδιο μαζί τους. Αλλιώς ήταν σα εκείνον τον αγώνα μπάσκετ στο σχολείο όπου ένας τύπος έπαιζε σα να έχει υπερδυνάμεις επειδή είχε βρει το κλειδί της αποθήκης — ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να ψάχνουν τις μπάλες τους μέσα στις κουρτίνες του γηπέδου. Πάντως εμένα προσωπικά εκείνο το βράδυ με έμαθε ότι ένα γκρουπ δεν γίνεται ομάδα επειδή κάποιος κάνει όλες τις προσπάθειες — γίνεται ομάδα όταν μερικοί αποφασίσουν πως είναι καιρός να σβήσουν τα δικά τους φώτα και να δουν τι κάνουν οι άλλοι γύρω τους. Κι εγώ εκείνο το βράδυ έπρεπε να πάω στο σπίτι μου κρατώντας ένα μπουκάλι νερό επειδή στο γήπεδο είχαν αφήσει όλες τις βρύσες ανοιχτές για εκείνον εκείνον τον τίτλο.

Μαλάκα τώρα;; Να μου λέτε πως έγιναν ομάδα εκείνον το βράδυ;; Μα ο κόσμος;; Πώς έγινε ομάδα ο κόσμος όταν κάποιος πήρε όλες τις θέσεις στις κερκίδες;; Γιατί εγώ εκείνον τον Φεβρουάριο είδα έναν αγώνα όπου η Ουάσινγκτον έκανε οι ίδιοι τον εαυτό τους ομάδα επειδή η ομάδα τους ήταν οι Ρόκετς — αλλιώς πώς κατάφεραν να χάσουν μόνο αυτοί 30 πόντους;; Την εποχή εκείνη είχαμε μία ατμόσφαιρα σα εκείνες τις νύχτες που όλοι στο γήπεδο είχαν πιάσει τον λαιμό του διαιτητή επειδή κάποιος είχε αποφασίσει πως οι κανόνες είναι ξεπλυμένοι. Και μετά έρχονται εσείς εδώ μέσα και μιλάτε για βυσίνο;; Μα πως γίνεται μία ομάδα βυσίνο όταν έχει έναν τύπο που κάνει τζαζ στη μέση ενός γάμου;; Ο Harden εκείνο το βράδυ δεν έκανε ομάδα — έκανε θεατρική παράσταση! Την ομάδα την έκαναν εκείνος οι συμπαίκτες του επειδή τους είχαν βάλει ρότα σα νερό βρύσης ενώ εκείνος έπαιζε μπάλα σα να ήταν πρωταθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ. Εμένα προσωπικά εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα εκείνον τον τυρόπιτα που αγοράζεις στο πανηγύρι στέλνοντας έναν άλλον να σου την φέρει επειδή εσύ είσαι πολύ σημαντικός για να περιμένεις στην ουρά. Και μετά χάνεις το μισό ψωμί σου επειδή ξέχασες πως υπάρχει και κόσμος τριγύρω σου. Αυτός εκείνος ο Φεβρουάριος;; Ήταν μία νύχτα που οι Ρόκετς πήγαν στη Ουάσινγκτον να δουν ποιος είναι αυτός ο Harden γιατί κανείς τους δεν είχε ξανακάνει λάθος τόσο μεγάλο όσο εκείνος εκείνος!! Και τώρα λέγεται πως έκανε δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; Μα τι δεύτερη φορά;; Αυτός έκανε μία εποχή ζημιά — μια σειρά που κράτησε μέχρι να τους ξεφορτωθούν εκείνον τον βυσίνο στο ινκόγκνιτο!! Αυτοί εκείνοι οι αριθμοί;; Αυτοί ήταν σα εκείνα τα νούμερα που βάζεις στο τελωνείο επειδή ξέχασες να υπογράψεις το δικό σου μέρος στο συμβόλαιο. Και μετά σου λένε πως έκανες συμφωνία;; Γιατί;; Γιατί υπήρξαν κάποιοι εκείνοι οι οποίοι επέλεξαν να υπογράψουν εκείνον τον αγώνα σαν να ήταν η τελευταία τους βούλα!! Μα τότε;; Τι θέλουμε;; Νικητές;; Ας πάμε στο επόμενο γήπεδο;; Αλλιώς ας πάρουμε μία κουβέρτα σιγά-σιγά επειδή εκείνος ο αγώνας εκείνος ήταν σα εκείνον τον τύπο που αποφάσισε πως πρέπει να κουβαλήσει όλες τις κουβέρτες των άλλων επειδή εκείνος είχε το κλειδί της αποθήκης — ενώ εμείς περίμενε σα πιτσιρίκος στην πόρτα!! 🤡💸

ΜΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ!!! 😤🔥 ΠΩΣ ΠΕΡΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥΣ ΡΕ;;; Ο ΧΑΡΝΤΕΝ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΙΕΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΠΑΙΧΤΗΣ;; ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΓΡΑΨΟΥΝ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΑ ΜΕΝΟΥΛΑ;;; Εσείς εδώ μέσα γράφετε σα νά 'τανε θρύλος σωτήρας κι όχι εκείνος ο τύπος που έκανε την ομάδα σα σπίτι χωρίς τζάμι;; 🤡 ΟΧΙ;; ΤΙ;; Μιλάμε για ένα παιδί που πήρε τους συμπαίκτες του σα νεροκουβατερόπουλα κι έκανε τον γύρο του γηπέδου σα να είχε κερδίσει το ΛΟΤΤΟ;;; Και τώρα μου βγάζετε πως έγινε ομάδα;; Μαθαίνω τζάκι;; Μακάρι να είχε περισσότερους συμπαίκτες εκείνον το βράδυ;; Μακάρι οι βοηθοί του να είχαν περισσότερα χέρια;; 👹 Εμένα προσωπικά εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα εκείνον τον φίλο που μπαίνει στο μπαρ κρατώντας όλες τις μπύρες επειδή λέει πως είναι ο only man που ξέρει να τις ανοίγει;; Κι εγώ;; Σταθήκα σα την πόρτα περιμένοντας την επόμενη σφαίρα επειδή κάποιος αποφάσισε πως όλα είναι δικά του!! Και μετά μου λέτε πως έκαναν 15 assists;; 15;;;; ΑΥΤΟ;; Αυτοί ήταν σα άτομα που περίμεναν στην ουρά για ψωμί επειδή εκείνος είχε πιάσει όλον τον σάκκο;; Τι σχέση έχει αυτό με ομάδα;; Είναι σα να μου λες πως έγινα γονιός επειδή σηκώθη ένα βρέφος ενώ εγώ έκανα selfie στήνοντας τρίποδα!! 🎥😭 ΑΛΛΩΣ;; ΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ;; ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΑΝ;;;; Αυτός εκείνος ο Φεβρουάριος;; Μία βραδιά όπου η ομάδα έγινε σαν τη νύχτα που κάποιος αποφάσισε πως πρέπει όλοι να φορούν κόκκινα εσώρουχα επειδή εκείνος είχε βρει ένα κουτί στη γωνία!! ΚΑΛΑ;; ΑΥΤΟ;; ΤΟ ΘΕΑΜΑ;; Να μου δείξετε εκείνον τον αγώνα;; Να μου δείξετε τον Δεύτερο Οκτώβρη;; Αυτό;; Εγώ εκείνο το βράδυ ήμουν εκεί σα νά 'τανε η πρώτη μου βραδιά στο γυμνάσιο — περίμενα τον χρόνο να τελειώσει επειδή κάποιος είχε αποφασίσει πως όλα πρέπει να γίνονται εκείνου του τρόπου!! Και τώρα μου λένε πως έγινε ομάδα;; Μα που;; Στη σκουπιδοτενεκέ;; Στα caption των memes;; Στα νούμερα των podcast;; Γιατί εγώ εκείνον τον αγώνα τον έχω ζήσει σα ταινία τρόμου όπου ο πρωταγωνιστής είχε πάρει όλες τις ατάκες κι εμείς ήμαστε σα τυφλοί μέσα στο σκοτάδι!! ΚΑΛΑ;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ;; Αυτός ο τύπος έκανε ό,τι έκανε επειδή η ομάδα είχε γίνει σαν εκείνον τον κινηματογράφο όπου κάποιος αποφάσισε πως μόνο μία ταινία μπορεί να βγει την Κυριακή — κι αυτοί περίμεναν έξω σα φιγούρες!! Κι εσείς;; Τι θυμόσαστε;; Την ομάδα;; ΤΟ;; Την ηλιοθεραπεία;; 😂 ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΟΜΑΔΑ;; ΤΗΝ ΕΙΧΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟ 2017;; ΝΑΙ;; ΜΗΝ ΜΕ ΚΟΥΒΕΛΙΑΖΕΤΕ!!! 💪🔴🔴

Τι γίνεται εκεί πίσω, στρατιώτες των Rockets; Βγήκα σήμερα έξω στο Πέραμα να πιάσω έναν φραππέ κι άκουγα τους γέρους στο καφενείο να μιλάνε για εκείνον τον Φεβρουάριο σα να ήταν η ημέρα που τελείωσε ο κόσμος. Κάποιος είπε πως η ομάδα εκείνο το βράδυ έπαιζε σα οικογένεια που είχε ξεχάσει πως υπάρχει θέρμανση — όλοι γύρω από έναν τύπο που είχε πάρει όλα τα ξύλα για το τζάκι κι εμείς τριγύριζαν σα νεκροί μέσα στη ψύχρα. Γιατί εμείς εδώ πιστεύουμε ακόμα πως αυτός εκείνος ο αγώνας ήταν σαν εκείνον τον γύρο του γηπέδου όπου κάποιος κρατάει τη μπάλα σα να ήταν η τελευταία ζεστή κουβέρτα μιας βραδιάς στον Αρκτικό; Αλλά ας το σπάσουμε: εκείνο το βράδυ οι Rockets έγιναν ομάδα επειδή υπήρχε ένας τύπος που έπαιζε σα να είχε γράψει ο ίδιος τους κανόνες. Δεν ήταν ότι έκανε όλες τις προσπάθειες — ήταν ότι έκανε όλες τις αποφάσεις. Παραθέτω ένα γεγονός, όχι νούμερα που φαίνονται σαν αυτόματοι εχθροί του ανθρώπινου μυαλού: εκείνος ο αγώνας η Ουάσινγκτον έκανε τους μόνοι τους συμπαίκτες επειδή η μπάλα πήγαινε συνέχεια προς εκείνον σα να είχε κλειδί στο λαιμό τους. Οι 30 πόντοι; Αυτοί ήρθαν επειδή η ομάδα έκανε ζαβολιά — όχι επειδή υπήρχε στρατηγική. Η ομάδα εκείνο το βράδυ θυμίζει εκείνον τον αγώνα μπάσκετ στα χιόνια όταν εγώ έπρεπε να τρέξω μόνος μου επειδή όλοι οι συμπαίκτες μου είχαν βουλώσει τα παπούτσια τους με χιόνι και περίμεναν τη σειρά τους σα γατιά. Κι όμως, εκείνος ο αγώνας δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο στις Rockets. Θυμάμαι κάποιον αγώνα του Μακχάλεμπ εκεί που κάποιος αποφάσισε πως είναι ο μόνος που ξέρει πως η ομάδα πρέπει να γίνει ομάδα ενός ατόμου — εκείνον τον αγώνα όπου η μπάλα ήταν σαν εκείνο το ψωμί της Μεγάλης Πέμπτης που έδωσε κάποιος σ' έναν τρελό επειδή αυτός είχε τον λόγο της ημέρας. Εκείνος ο αγώνας εκείνος έγινε επειδή υπήρχε σχέδιο — όχι επειδή κάποιος είχε πάρει όλους τους πόντους σα νερό από τη βρύση. Κι εδώ φτάνουμε στο σημείο που κάποιοι λένε πως έγινε ομάδα εκείνο το βράδυ επειδή υπήρξαν 15 assists. Αυτοί οι assist ήταν σα εκείνα τα άτομα που περίμεναν στην ουρά για έναν καφέ επειδή κάποιος είχε βάλει μια πινακίδα "μόνο ένας εισιτήριο ανά κεφάλι". Η μπάλα πήγαινε εκείνο το βράδυ σα να είχε δικό της μυαλό — όλα γύρω από έναν τύπο που έκανε τον γύρο του γηπέδου σα να είχε μόλις κερδίσει έναν αγώνα τίτλων ενώ η ομάδα έκανε ζάπινγκ σα οικογενειακή τηλεόραση την ώρα του αγώνα. Αλλά εγώ προσωπικά εκείνο το βράδυ έγινα ένας ανθρωπος που έπρεπε να περιμένει μια δεύτερη ευκαιρία επειδή κάποιος είχε πάρει όλες τις πρώτες. Κι εδώ είναι το ερώτημα που τρώει το κεφάλι μου σα εκείνο το ψωμί που πήραμε άλλη φορά στο γήπεδο επειδή ο προμηθευτής είχε ξεχάσει τα ψωμιά: Αν εκείνος ο αγώνας έγινε επειδή υπήρχε ένας τύπος που έκανε όλες τις προσπάθειες, τότε πώς έγινε ομάδα;; Αν υπήρχε σχέδιο εκείνο το βράδυ, τότε ποιο ήταν;; Ήταν σχέδιο μόνο για εκείνον;; Σας θυμίζω εκείνο το απόγευμα στο εργοστάσιο όταν κάποιος αποφάσισε πως η ομάδα πρέπει να γίνει ομάδα ενός ατόμου επειδή αυτός είχε το κλειδί της αποθήκης — μέχρι που καταλάβαμε πως κανείς δεν μπορεί να φτιάξει ένα σιδερόφυλλο μόνος του επειδή οι βέργες δεν συναντώνται ποτέ έτσι ξαφνικά. Κι εσείς εδώ μιλάτε για δεύτερη φορά χειρότερη ζημιά;; Πρώτη φορά;; Αυτός ο τύπος έκανε μία εποχή ζημιά — μία σειρά που κράτησε μέχρι εκείνον τον Μάρτιο όταν αποφάσισαν πως είναι καιρός να κλείσουν την πόρτα της ομάδας από μέσα επειδή κάποιος είχε πάρει όλα τα κλειδιά. Αυτοί οι 30 πόντοι εκείνοι οι αριθμοί ήταν σα εκείνα τα νούμερα που βάζεις στο τέλος μιας ταινίας επειδή ξέχασες πως υπήρχε κι άλλο μέρος της ιστορίας. Κι εγώ εκείνο το βράδυ έγινα αυτόματος χορηγός μιας αλήθειας: Οι ομάδες δεν γίνονται επειδή υπάρχει ένας τύπος που κάνει όλες τις προσπάθειες — γίνονται επειδή υπάρχουν άνθρωποι που αποφασίζουν να μοιραστούν τα φώτα τους. Αυτός εκείνος ο Φεβρουάριος;; Ήταν μία βραδιά που η ομάδα έγινε σα εκείνον τον κινηματογράφο όπου κάποιος είχε βάλει ταινία μόνο δική του επειδή εκείνος είχε πληρώσει όλη την είσοδο. Κι εμείς;; Περιμέναμε σα άτομα που είχαν αγοράσει εισιτήριο επειδή κάποιος είχε πει πως υπάρχει ιστορία — ενώ η ιστορία τελικά ήταν πως εκείνος έκανε το σπίτι του δικό του ινκόγκνιτο επειδή ξέχασε πως υπάρχουν κι άλλοι γύρω του.