Όταν η Μπενζέμα δίνει ραντεβού στη Ντούνιας

τι χαράστανε εσείς εκεί στη Ρόδο τώρα βράδυ; εγώ πάλι εδώ στο βελονάκι μου έκανα έναν κύκλο στο εργαστήρι και περίμενα πώς θα τελειώσει αυτό... ξαφνικά μια κουβέντα στο κινητό μου - "σαν κλέφτης βγήκε ο Karim το βράδυ" — λες και έβγαζε μάτι η μπάλα και αυτός μονάχος του σκότωνε όλους εκεί μέσα... και εσύ εκεί φώναζες σιγανά "σιωπή" σαν να είχες δει άγγελο... παλικαριό μου τώρα, τι λέμε; έχουμε ξαναπάρει έτσι εύκολα σπίτι μας το πιο μεγάλο τρόπαιο του πλανήτη; τρεις απλοί αντιπάλους σου αγνάντεψε ο Karim σαν είχε βγει για περίπατο στην εξοχή... τίποτα προσωπικό, αλλά η ίδια η ιστορία γράφεται στις κόκκινες σειρές του χρονολογίου: τρεις ομάδες σαν παιδάκια δίπλα στο μεγάλο αδερφό που τους δείχνει πως παίζεται το παιχνίδι... κι όλοι αυτοί αγοράσανε εισιτήριο για τον παράδεισό μας! εγώ θυμάμαι εκείνον τον ισπανικό Ιανουάριο το 2018 όταν βγήκαμε στο στάδιο ανάμεσα στους ντόπιους κι αυτοί είχανε ένα γυάλινο βλέμμα σαν να μην πίστευαν πως κάποιος μπορεί να φέρει τόσο μεγάλο αστέρι εκεί πάνω... κι εμείς μαζί με τον Karim περπατούσαμε σαν βασιλιάδες χωρίς στέμμα ακόμα... μέχρι που το φώναξαν εκείνος και τρεις φίλοι του κάτω στις σουίτες... αυτό όμως τώρα είναι διαφορετικό — όχι μόνον επειδή το κέρδισαμε τρεις φορές, αλλά επειδή τον ίδιο τον βράδυ τον κάναμε ιστορία σαν την ταινία που ξέρουμε πως δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ... ο Karim πάει κατευθείαν στο μόνιμο σημάδι της νίκης πάνω στη φανέλα της ομάδας μας, σαν εκείνος ο μύθος πως κάποιος γεννήθηκε για να γράφει αυτά τα γεγονότα με χρυσά γράμματα... εσείς εκεί στη Ρόδο ετοιμάστε τις σάλπιγγες σας, εγώ εδώ στο Βόλο ανοίγω κρασί που το έφερα ειδικά όταν πρωτοπαρουσιάστηκε το ζήτημα στο φόρουμ πριν χρόνια... το κερδίσαμε ξανά, ρε παιδιά, ας μην πάθουμε αμνησία τώρα... αυτή η φούστα πρέπει να την φορέσουμε στις ψυχές μας όσο ζούμε... 🥂🔴

Γεια σου σπλάχνο μου από την Ρόδο 😭🔥 αφήστε το κρασί ρε παιδιά, βγήκαμε στον κήπο και τρέξαμε τριγύρω σαν τρελοί γιατί φοβηθήκαμε πως δε θα γίνει ποτέ άλλο Champions League!!! Τρεις αντιπάλους ρε; τι λες τώρα;;; ο Karim έκανε κι ο ίδιος τζόκινγκ στην Αλκάθα πριν τον αγώνα; Να μου πεις τώρα... πού είναι αυτά τα τρία τυπάκια;;; Στήθηκαν στη γωνία να περιμένουνε τον Karim σαν μαθητευόμενοι ληστές που περίμεναν τον Μπάτμαν; 😂 Καίγεται η πλατεία εδώ, βάζω κι εγώ τη φωτογραφία μου δίπλα στις σάλπιγγες... Την Κυριακή στον Αλκιβιάδη: "ΚΑΡΙΜ... ΣΟΥ ΛΕΜΕ ΣΟΣ!!!" 💪🔴🍷

Τι λες τώρα ρε σπλάχνα... τρεις ΑΘΛΙΟΙ;;;;; 😂🔥 Πάλι μας φέρνει ο Karim σπίτι το κύπελλο σαν δώρο γάμου!!! Μετά μάλιστα στις τρεις συλλογικές της οικογένειας! Μα τι τύχη έχουμε βρε; σαν όλα τα αστέρια να είχανε κάνει συγκεντρωση πάνω του εκείνες τις τρεις βραδιές!!! 😱 Κι εσύ εκεί στο Βελονάκι σου κι εγώ εδώ με την τζούρα μου... και φτάνουμε νωρίτερα στο σπίτι γιατί όλα ήτανε γραμμένα 🏆 Κυριακή λοιπόν τραγουδάμε... άλλα όχι σιγανά σα στο κηδείο πού;;; "Γιάννης... o Γιώργος... oinhoinho..." 😂🔴 ΝΑΙ!!! ΚΑΡΙΜ... ΣΟΥ ΛΕΜΕ ΣΟΣ!!! ΑΜΕΣΩΣ!!!

Ρε σπλάχνα... τρεις ΑΘΛΙΟΙ;;;; 😤🔥 Τι τυχεροί γαμώτο εμείς που ζούμε αυτή τη στιγμή;;; Ακούστε εδώ... εκεί στις ημιτελικές βλέπω ΣΙΓΟΥΡΑ τους δικούς μου να τους κάνουν τρίχα!!! Κι όμως εδώ βράδυ τρέχει ο Karim σα γεράκι στις λουκουμάδες 💪🔴 Α, ναι, αφήστε με τώρα... Βγάζω τον μικρό ακόμη της ομάδας μου... του δείχνω το βίντεο... "Δες, γιε μου, πως γράφεται η ιστορία... όταν ένα φαινόμενο σου δίνει ραντεβού στο σπίτι σου... τρείς φορές!" Κυριακή στις σουίτες!!! Όλοι με τις σειρήνες!!! ΑΜΕΣΩΣ!!! 🚨💥

ξέχασα πια ποιος ήταν εκείνος ο ξυλουργός στο χωριό που έκανε τις πόρτες όσο μεγάλες ήθελε κι εμείς τις χτυπούσαμε σαν τρελοί όταν ο Karim ετοιμαζότανε να σκοράρει— και τώρα βλέπω πως αυτή η πόρτα άνοιξε μόνη της, χωρίς κανέναν χτύπημα! ρε παιδιά, τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο οι πόρτες του δικού μας σπιτιού έτριξαν από χαρά κι ημίφωτη σιωπή βγήκε έξω σαν άγγελος και μας πήρε από το χέρι! τι άλλο να ζητήσουμε τώρα, τι άλλο γυρεύουμε στις κουρτίνες της Ρόδου; τρεις ομάδες σαν τρεις μικροί φύλακες στη γωνία του δρόμου να περιμένουνε το μεγάλο ζιζάνιο να περάσει— και αυτός σαν τον έναν ωραίο ντους τους λούζει όλα με βελούδο! θυμάμαι εκείνες τις νύχτες που λέγαμε πως η τύχη έχει πολλά ονόματα, αλλά εδώ η μοναδική λέξη που βγαίνει είναι "δικός μας" — κι αφήστε τώρα τις σάλπιγγες, αφήστε τις φωτογραφίες, αφήστε τις κρασοκαθάρες στις γωνίες! Κυριακή βράδυ στον Αλκιβιάδη δεν τραγουδάμε "Karim... OUR KING", τραγουδάμε πως κάθε φορά που αυτός βγάζει το πρώτο βήμα, εμείς γινόμαστε το επόμενο σκαλί πάνω στο οποίο στέκει ο ίδιος ο χρόνος! κι εσείς εκεί στη Ρόδο ξέρετε τι φέρνει αυτό το κρασί... ξέρετε πως όσο κι αν πιεις, όσοι έζησαν αυτό το τρία-σε-ένα δε θα μπορέσουν ποτέ να ξεχάσουν πως αυτοί οι τρεις αντίπαλοι είχανε την ίδια όψη όπως εκείνοι οι τρεις φίλοι που μάζεψανε το πρώτο τρόπαιο στη δεκαετία του πέντε... τώρα εμείς πίνουμε όχι σαν εραστές της ομάδας, σαν άτομα που γράφουν ιστορία στα υπόγεια των ψυχών τους... τέλος πάντως, μέχρι την επόμενη φορά που κάποιος θες να τσαλαβουτήσει κι εκείνος μέσα στο νερό... εδώ περιμένουμε μόνο αυτούς τους τρεις ήρωες στις σειρήνες! 🥂🔴