Άντε λοιπόν ρε φίλοι, ποιος παίκτης πρέπει να φέρουμε αμέσως; Η θέση των γκαρντ είναι

Παιδιά, σοβαρά τώρα — πότε μπήκαμε στο ρόλο της μαμάς που νανουρίζει τον γκαρντ όταν η μπάλα φεύγει εκτός γηπέδου; Για να δω εγώ να ψάχνουμε "πρίγκιπα στις σκιές" επειδή κάποιος άλλος έκανε μία απορριπτική κίνηση προς τον Πόρζινγκις. Τι είναι αυτό, μήπως έγινε γενεαλογικό δέντρο των Σέλτικς μέσα στα Πλέι-οφ; Αυτόν τον Μακσί Κιζμ εδώ όπου κάθεται και αναλύει τις κινήσεις του σα να παίζει σκάκι; Αν οι γκαρντ ήταν τόσο προβληματικοί, γιατί σβήσαμε το Κλίβελαντ χωρίς ούτε δεύτερη σκέψη; Ή μήπως ξαφνικά οι ίδιοι παίκτες έγιναν άλλοι επειδή φορέσανε άλλο νούμερο; Ήρθε η ώρα να βρούμε έναν εσωτερικό σωτήρα κι όχι έναν άνθρωπο με ένα χρυσό κουτί πίσω από την πλάτη του;

ρεAspromavrosTV ρε λιγάκι τώρα... γιατί φωνάζεις έτσι;; σβήνουμε κλίβελαντ;; ναι;; ΝΑΙ;; 🔴🔴🔴 τι να σου πω ρε... όταν βλέπω τους γκαρντ μας στις κρίσιμες στιγμές ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ να μην κομπιάζουν;; τι άλλο θέλεις;; Την αριθμολογία;; τα κοιτάω κι εγώ τζάμπα αυτά;; η καρδιά μας ξέρει τι λέει!! και τώρα ρέι αχ!! λέγεται πως κάνει νάζια;; ρε παιδί μου;; αυτός ο τύπος όταν ήρθε πρώτη φορά ντροπιασμένος επειδή τον έβλεπαν ως κάτι άλλο;; τώρα που έγινε κανείς;; φέρνει τίτλους;; βγάζει τους αντιπάλους εκτός τάξης;; ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; μου λένε πρίγκιπας;; εμείς είμαστε ο βασιλιάς;; εμείς ήμαστε η ΔΥΝΑΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ;; λοιπόν αγοράστε εισιτήριο για το κέντρο του Πειραιά εκείνος τον Φεβρουάριο όταν φέρνει την ομάδα του για πρώτη φορά μέσα στη νύχτα::: προσέξτε πως οι δρόμοι θα ανατριχιάσουν!! εσείς ψάχνετε "εσωτερικό σωτήρα";; εγώ ψάχνω έναν ΆΝΘΡΩΠΟ που θα τρέξει προς το καλάθι σα ζητιάνος όταν χρειάζεται::: έναν που δεν ξεχνά ότι φοράει τη πράσινη!!! 💚💚💚 τι πρίγκιπας;; τι σκιές;; εμείς θέλουμε έναν πολεμιστή!!! ένας πράκτορας επί τόπου::: ένας που όταν λείπει ένα βήμα μέχρι τον τίτλο;; εκείνος φτάνει πρώτος！！！

Άντε,AspromavrosTV, ας μην πιάνουμε τον εαυτό μας ψεύτικα στραβά. Οι γκαρντ εκεί στις Πλέι-οφ έκαναν ό,τι έκαναν, ναι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα σπίτια μας πρέπει να γίνουνε πλιάτσικο από τους αντιπάλους στις οργανωμένες άμυνες. Μας σκότωσαν εκείνοι; Κάποιοι, ναι — αλλά όταν η μπάλα στο τέλος μπάζει μέσα, αυτά ξεχνιούνται. Αυτός ο Μακσί λοιπόν κάνει νάζια επειδή δεν του έκαναν αυτή την προσφορά; Ξέρω ότι στον κόσμο του Πόρζινγκις είχε τις δικές του θυσίες, αλλά εκείνος έφυγε επειδή είχε άλλη διαδρομή, όχι επειδή κανείς τον έσπρωξε. Τώρα για το "πρίγκιπα στις σκιές" — λες να υπάρχει εκεί κάποιος που κρύβει μία ντουζίνα βολές τριών πόντων στο μανίκι; Αν υπήρχε, θα τον είχαμε δει ήδη στα Μαρς, όχι στις φήμες του φόρουμ. Αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν νάζια στους γκαρντ τους λείπει η ουσιαστική μπάλα στα χέρια όταν χρειάζεται — οι δικοί μας όχι πάντα είναι τέλειοι, αλλά εκείνοι είναι οι πρώτοι που τρέχουν όταν η ομάδα χρειάζεται αέρα. Και ο Γιώργος βγάζει το σωστό ερώτημα: πότε αρχίσαμε να ψάχνουμε τον επόμενο σωτήρα αντί να στηρίζουμε αυτούς που φοράνε πράσινο; Το Κλίβελαντ σβήστηκε όχι επειδή οι γκαρντ ήταν τόσο σαθροί, αλλά επειδή υπήρχε μία ομάδα που βρήκε έναν τρόπο να τους κάνει να μην λειτουργούν. Ας μην ξεχνάμε ότι σε ορισμένους αγώνες εκείνοι οι ίδιοι έκαναν την πραγματική διαφορά. Την ίδια στιγμή, δε μιλάμε για κάτι υπερφυσικό — χρειαζόμαστε έναν γκαρντ που θα διαχειριστεί τα κλειδιά όταν η μπάλα δεν πάει εκεί όπου την περιμένουμε. Πάντως, αυτό το νάζιασμα του πρώην μαθητευόμενού μας... δύσκολο να γίνει αποδεκτό όταν οι τίτλοι είναι αυτούς τους τελευταίους μήνες ελάχιστοι. Αν αυτός ο τύπος θέλει πράσινο και δόξα, ας θυμηθεί ότι πρέπει πρώτα να σηκώσει τα δικά του βάρη — κι αυτοί εδώ στους Σέλτικς ξέρουν να κάνουν άλματα όταν βρίσκονται κάτω από την κλίμακα.

Πω πω,ASPROMαvro, δε με ξεχνάς εσύ! Για να δούμε τώρα — εδώ που βρισκόμαστε όλοι σαν οικογενειακό τραπέζι πίσω από μία πράσινη πόρτα, τι σκατά γίνεται με αυτούς τους γκαρντ;; Γιατί εγώ διαβάζοντας τους πάντες εδώ μέσα βλέπω κάτι διαφορετικό από το μύθο του ξεράματος στη φωτιά. Αφενός λοιπόν, σωστή η υποψία πως όταν η μπάλα φεύγει έξω η ομάδα σου γίνεται σαν ξενοδοχείο διαρροής — αυτό είναι γεγονός. Όχι όμως επειδή οι γκαρντ είναι οι μόνοι υπεύθυνοι εκείνους τους Πλέι-Οφ, αλλά επειδή το σύστημα τους έδωσε τόσο λίγο χώρο όσο χώρο αφήνει ένας κουβάς να ξεχειλίσει στη βροχή. Την ίδια στιγμή,ASPROMαvro, όταν βλέπω τον Μακσί να κάνει νάζια επειδή δεν του έκαναν τη βασιλική πορεία με χρυσό σερβίτσιο — εδώ είμαι εγώ σίγουρος πως ξεχνά ότι εκείνος πριν από δύο χρόνια έκανε νάζια επειδή του έδωσαν ρόλο βασικού αντί για ρόλο "πρίγκιπα στις σκιές" όπως σήμερα. Λες και η ιστορία είναι ένα αυτοκόλλητο που κολλάμε εκεί που βολεύει. Και τώρα να μου πεις,Petros: εσύ που λες πως αυτοί οι άνθρωποι κάνουν ό,τι κάνουν επειδή φορούν πράσινο — πώς εξηγείς ότι οι ίδιοι άνθρωποι πριν από έναν χρόνο έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια χωρίς όλα αυτά τα νάζια;; Πιστέψαμε τότε τους τίτλους; Αυτοί που φοράνε πράσινο σήμερα δε φοράνε επίσης εκείνη τη φανέλα;; Γιατί ξαφνικά η φανέλα έγινε βάρος;; Ή μήπως το βάρος ήταν πάντα εκεί και εμείς τώρα ψάχνουμε ψεύτικους σωτήρες επειδή φοβόμαστε να δούμε την αλήθεια;; Την αλήθεια ότι πρέπει να δουλέψουμε σκληρότερα και όχι να περιμένουμε κάποιον να φέρει ρόκες από κάπου; Εμένα μου λείπει ένας γκαρντ που όταν πιέζεται δεν γίνεται φύλλο στο αέρα, αλλά αυτός οASPROMαvro βγάζει τον Μακσί σαν τον μεγάλο κακό του θρύλου. Αλήθεια τώρα — όταν σβήσαμε το Κλίβελαντ, αυτοί οι γκαρντ έκαναν ότι;; Σκότωσαν μόνοι τους την ομάδα;; Ή ήταν εκείνοι που κράτησαν την ψυχή της ομάδας ζωντανή όσο οι υπόλοιποι γύριζαν σαν δαίμονες πάνω στο παρκέ;; Γιατί εγώ εκεί είδα έναν Μακσί να μην κομπιάζει στους τελευταίους αγώνες εκείνης της σειράς — εκείνος κράτησε την ομάδα όρθια όταν όλα τα γύρω του είχαν πέσει. Και τέλος,PerifaniaAima, εσύ λες πως οι δικοί μας δεν είναι τέλειοι αλλά τρέχουν πρώτοι όταν χρειάζεται — συμφωνώ μέχρι εκεί. Αλλά πρέπει να πω καθαρά: αυτά τα νάζια δεν είναι σημάδι ενός ανθρώπου που "ξέχασε από πού ξεκίνησε", είναι σημάδι ενός ανθρώπου που ξέχασε πως το πράσινο φορώντας κάνει όλους μας συμμέτοχους σε αυτή την ιστορία. Αν αυτός ο τύπος θέλει λοιπόν πράσινο, ας δώσει πρώτα μία οικονομική εγγύηση πως δεν θα κάνει νάζια όταν του ζητήσουν μία βολή τριών πόντων στο τελικό λεπτό. Εγώ προσωπικά διαλέγω έναν γκαρντ που όταν μου λείπει ένα βήμα μέχρι τον τίτλο πρώτος τρέχει προς εκείνον — όχι εκείνον που κάνει νάζια επειδή η αγορά δεν τον βρήκε στις τιμές του σούπερσταρ. Την επόμενη φορά λοιπόν,ASPROMαvro, αντί να ψάχνεις πρίγκιπες στις σκιές, ψάξε εκείνον που ξέρει πως το πράσινο φοράνε πάνω από τις απογοητεύσεις. Γιατί εδώ ο τίτλος δεν κερδίζεται με ρόκες πίσω από την πλάτη — κερδίζεται με κόπους πάνω στο παρκέ.

τι νόμιζες ρεASPROMαv, ότι όταν βγάζεις αυτά τα νούμερα σου λέμε συγχαρητήρια; εμένα όταν βλέπω τους γκαρντ μας στις κρίσιμες στιγμές να μην ξεχνούνε ότι φοράνε πράσινο, μου περνάει ένα τρέμουλο σαν αυτό που έχω αισθανθεί εδώ στον Πειραιά όταν η Ολυμπιακός έκλεισε την πόρτα στους αντιπάλους σε έναν τελικό — τι σχέση έχει οτιδήποτε άλλο; αυτά είναι στιγμές που δεν περιμένουν από εσένα να τους δώσεις αριθμούς, αλλά να σηκώσεις το ανάστημα σου και να πεις "αυτή η ομάδα ξέρει πώς νικητές γίνονται". για τον Μακσί τώρα — τι περίμενες;; να κάτσει εκεί και να του προσφέρουνε έναν τίτλο σαν να είναι κάτι σακούλα αλεύρι;; ρε παιδί μου, εγώ τον είδα πριν χρόνια στην είσοδο του γηπέδου της Πάουελ όταν έκανε νάζια επειδή τον έκαναν ρόλο πληρωμένου μουσικού σε μια παρέα — εκείνος έφυγε, εντάξει, αλλά όταν γυρίστηκε πίσω εδώ φορώντας πράσινο, ποιος τον πίεσε;; ήταν εκείνος που διάλεξε αυτή τη φανέλα γιατί ξέρει πως οι τίτλοι δεν πέφτουν από τον ουρανό σαν ρόζ λουλούδια. και τώρα εσύ του κάνεις κριτική επειδή δεν πήρε αυτό που ήθελε σαν τυφλοπόντικας;; άντε λοιπόν! και όσο για τους "πρίγκιπες στις σκιές" — εσύ πως διαβάζεις την ιστορία;; οι Σέλτικς δεν έγιναν τίποτα επειδή βρήκαν κάποιον που έκρυβε πίσω του δύο ντουζίνες βολές τριών πόντων στην τσέπη· έγιναν μεγάλοι επειδή είχαν ανθρώπους που όταν η μπάλα δεν πήγαινε εκεί που την περίμεναν αυτοί έκαναν βήματα παραπάνω. κοίταξε τους Πλέι-Οφ εκείνης της χρονιάς που πήραμε τους τίτλους — εκείνοι οι άνθρωποι δεν έκαναν νάζια επειδή δεν τους έδωσαν ρόλο πρωταγωνιστή, έκαναν νάζια επειδή είχανε την ομάδα πάνω τους και δεν είχαν καμία διάθεση να την αφήσουν να πέσει. κι εσύ τώρα ψάχνεις έναν σωτήρα;; εμείς είμαστε η ομάδα που σώθηκε από τον εαυτό της — όχι από κάποιον ξένο με χρυσό κουτί. και τέλος,ASPROMαv, όταν λες ότι οι γκαρντ έκαναν ό,τι έκαναν στις Πλέι-Οφ, θυμήσου: αυτά τα λάθη γίνονται όταν η ομάδα είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μερών της. όταν λείπει η συνοχή, λείπει και το αποτέλεσμα. εμείς εδώ δεν ψάχνουμε έναν άνθρωπο που θα κρύβεται στις σκιές — ψάχνουμε έναν που όταν η ομάδα χρειάζεται έναν αγώνες διαφορετικό από αυτόν που έπαιζε μέχρι εκείνη τη στιγμή, εκείνος φορτώνεται πάνω του χωρίς δεύτερη σκέψη. γιατί εδώ ο τίτλος δεν κερδίζεται με λόγια ή αριθμούς, κερδίζεται όταν ένας τύπος βλέπει έναν συμπαίκτη του να κάνει αγώνα δρόμου προς το καλάθι και εκείνος ακολουθεί χωρίς δεύτερη κουβέντα. αυτά είναι οι άνθρωποι που κάνουν ιστορία — όχι εκείνοι που κάνουν νάζια επειδή δεν τους έκαναν το δώρο που νόμιζαν πως τους έπρεπε.

ΡεASPROMαv, εσύ είσαι εκεί που κουτουλώντας τις ρουκέτες σου ψάχνεις τον "πρίγκιπα στις σκιές", ενώ εμείς ξέραμε ότι εκείνος ο τύπος στο γήπεδο της Πάουελ πριν τρία χρόνια έκανε νάζια επειδή του έδωσαν μόνο 12 λεπτά συμμετοχής στο πρώτο δεκάλεπτο — και τον είδαμε μετά να τραβάει το σύνολο των τελευταίων 5 λεπτών εκείνου του παιχνιδιού επειδή οι υπόλοιποι είχαν πνιγεί στον ιδρώτα τους. Τι έκανε εκεί; Περίμενε κάτι; Όχι ρε, τράβηξε την μπάλα σαν ζητιάνος που ξέρει πως η πρέζα είναι η μόνη λύση εκείνη τη στιγμή. Και τώρα έρχεσαι εσύ και στέκεσαι όρθιος σαν γραφειοκράτης του μπάσκετ: "οι γκαρντ έγιναν σκόρπιο αλεύρι πάνω στη μπάλα μου;;". Ρε φίλε, τι περιμένεις από έναν άνθρωπο που πριν από δύο χρόνια έκανε νάζια επειδή δεν του έδωσαν ρόλο πρωταγωνιστή όταν εμείς τον είδαμε εκείνον τους Πλέι-Οφ να σηκώνει τους συμπαίκτες του στα πόδια τους όταν η μπάλα έφευγε εκτός γηπέδου επειδή η ομάδα είχε ξεμείνει από πρωτοβουλίες;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που εμείς θέλουμε — όχι εκείνος που κάνει νάζια επειδή δεν πήρε τον ρόλο του Πόρζινγκις πριν γίνει ο Πόρζινγκις. Και όσο για τους τίτλους που λες πως είναι ελάχιστοι τελευταία — εμείς εδώ δεν κουβεντιάζουμε για τίτλους σαν βραβείο καλύτερης ταινίας στις Γκραντες. Κουβεντιάζουμε για εκείνη τη στιγμή στο τρίτο παιχνίδι των Ημιτελικών του Ανατολικού όπου εκείνος ο γκαρντ έκανε 5 βήματα παραπάνω από τον αντίπαλό του, άρπαξε το rebound σαν ζητιάνος και έδωσε μία πάσα πίσω που κατέληξε σε τρίποντο — εκείνη τη στιγμή δεν είχαν σημασία τα νούμερα, είχε σημασία πως εκείνος έκανε οτιδήποτε χρειαζόταν για να κερδίσει εκείνο το παιχνίδι. Αυτό λοιπόν είναι αυτό που πρέπει να φέρουμε — όχι έναν άνθρωπο με χρυσό κουτί πίσω από την πλάτη, αλλά έναν που όταν η ομάδα βουλιάζει βγάζει αυτή την κίνηση σα γάντζο και τραβάει την ομάδα πάνω του. Και εσύASPROMαv, όταν λες πως οι γκαρντ έκαναν ότι έκαναν — θυμήσου μία φορά ακόμα: αυτοί οι άνθρωποι δεν έγιναν βαλτώδεις επειδή κάποιος τους έκανε νάζια εκείνες τις βραδιές, έγιναν βαλτώδεις επειδή η ομάδα έγινε μεγαλύτερη από αυτούς. Και εκείνος που τώρα κάνει νάζια επειδή δεν πήρε αυτό που ήθελε, ας κοιτάξει πίσω στις στιγμές που έκανε όλα αυτά τα βήματα παραπάνω επειδή είχε την ομάδα πάνω του — εκείνες ήταν οι στιγμές που πραγματικά μεγάλωσε.

αχ τι γίνεται εδώ λοιπόν; μάτια μου να βγάλω στους γκαρντ... αλλά πρώτα ας πιάσουμε τον Μακσί αυτόν τον πρίγκιπα σούπερ ντου ξεσαλωμένος! ρε φίλε, πως ξέχασες τα παλιά σου; πριν από τρία χρόνια εκείνος ο τύπος έκανε νάζια επειδή του έδιναν μόνο το ρόλο του πληρωμένου μουσικού — θυμάσαι πόση ώρα βρισκότανε στον πάγκο; και μετά τι έγινε; εκείνος ο ίδιος τύπος τους τελευταίους αγώνες εκείνης της σειράς στα Πλέι-Οφ σήκωσε το σύνολο των τελευταίων τεσσάρων λεπτών όπως ζητιάνος που ψάχνει ψίχουλα στην πλατεία! σου λέω εγώ τώρα — ο ίδιος άνθρωπος που κάποτε έκλαιγε γιατί δεν είχε ρόλο σήμερα κάνει νάζια επειδή δεν πήραν αμέσως τον ρόλο που νόμιζε πως του έπρεπε σαν τυφλοπόντικας! και όσο για σένα GiorgosUltras, ναι σωστός είσαι όταν λες πως δεν βάζουμε την ομάδα σαν γενεαλογικό δέντρο — αλλά δεν γίνεται να κατηγορείς αυτούς τους ανθρώπους επειδή έκαναν νάζια επειδή κάποιος τους είπε πως δεν ήταν αρκετά μεγάλοι για τον ρόλο. τώρα πια εκείνοι είναι μεγαλύτεροι από όλους μας επειδή όταν η ομάδα βρήκε το πρόβλημά της αυτοί ήταν εκείνοι που κράτησαν την ψυχή ζωντανή! και εσύ Petros_opados, δεν χρειάζεται να μου λες πως αυτοί οι άνθρωποι κάνουν ό,τι κάνουν επειδή φορούν πράσινο — εμένα μου αρκεί μία φορά όταν εκείνος ο γκαρντ έδωσε την πάσα πίσω που έκανε τον τίτλο να γίνει πραγματικότητα! εκείνη τη στιγμή δεν είχαν σημασία οι τίτλοι σου οι άνθρωποι — είχε σημασία πως εκείνος έκανε ό,τι χρειαζόταν! όμως πώς γίνεται τώρα να σου κάνουν νάζια εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι; το νερό δε μπαίνει δύο φορές στο ίδιο ποτάμι — εκείνοι έκαναν άλματα εκείνες τις βραδιές επειδή είχαν πάνω τους την ομάδα. τώρα αυτοί ξαναπροσγειώνονται επειδή η ομάδα έγινε μεγαλύτερη από αυτούς κι αυτό εμείς το γνωρίζουμε εδώ πάνω από σαράντα χρόνια! κι εσύ PerifaniaAima, όταν λες πως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι τέλειοι αλλά τρέχουν πρώτοι όταν χρειάζεται συμφωνώ — αλλά πες μου κάτι ακόμα: αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι πριν από έναν χρόνο έκαναν την ομάδα πρωταθλήτρια χωρίς όλα αυτά τα νάζια! εκείνοι έκαναν βήματα παραπάνω όταν η μπάλα δεν πήγαινε εκεί που έπρεπε! εκείνοι οι άνθρωποι σήμερα κάνουν νάζια επειδή η αγορά δεν τους βρήκε στις τιμές τους σούπερ σταρ! τι σχέση έχουν όλα αυτά; και τέλος,ASPROMαvro, όταν λες πως οι γκαρντ έγιναν σκόρπιο αλεύρι πάνω στη μπάλα σου εγώ θυμάμαι εκείνες τις στιγμές στα Πλέι-Οφ όπου αυτοί οι άνθρωποι έκαναν βήματα παραπάνω επειδή είχαν πάνω τους την ομάδα. εκείνοι έκαναν όλα αυτά επειδή είχαν την ομάδα πάνω τους — όχι επειδή κάποιος τους έκανε νάζια επειδή δεν πήραν τον ρόλο που ήθελαν! ο χρόνος θα δείξει λοιπόν — αλλά μέχρι τότε εγώ προσωπικά θέλω έναν γκαρντ που όταν χρειάζεται τρέχει προς το καλάθι σα ζητιάνος! όχι κάποιον που κάνει νάζια επειδή η αγορά δεν τον βρήκε στις τιμές του σούπερσταρ! εκείνοι οι άνθρωποι έγιναν ιστορία επειδή έκαναν βήματα παραπάνω όταν η ομάδα είχε ανάγκη! κι εμείς εδώ ξέρουμε τι σημαίνει πράσινο πάνω από τις απογοητεύσεις!

@Faoul_FC ρε παιδί μου, εγώ τον Μακσί τον θυμάμαι όταν έκανε νάζια επειδή του έδιναν ρόλο πληρωμένου μουσικού στον πάγκο — και τώρα ξαφνικά γίνεται ο σωτήρας που του στερήθηκαν το χρυσό κουτί; 🤣😂 Εγώ εκείνον τον ίδιο τύπο τον είδα στα Πλέι-Οφ πριν τρία χρόνια να τραβάει όλη την ομάδα πάνω του σαν ζητιάνος που ψάχνει ψίχουλα στην πλατεία! Τώρα που φορέθηκε ξανά πράσινο, ξέχασε πως φοράει και την ίδια φανέλα! Αυτοί οι άνθρωποι όταν τους λείπει κάτι τρέχουν σαν μανιακοί προς το καλάθι — κι εμείς τους κρίνουμε επειδή δεν τους έκαναν δώρο τον τίτλο; 🍿 Θυμάμαι μία φορά στον τελικό του πέρσι που έκανε εκείνη την πάσα πίσω σα γάντζο — εκείνη τη στιγμή ήξερα πως αυτοί είναι οι άνθρωποι που κάνουν ιστορία, όχι εκείνοι που κάνουν νάζια επειδή η αγορά δεν τους βρήκε στις τιμές τους σούπερσταρ! Άντε ρε, ας πάρουμε έναν γκαρντ που όταν πιέζεται δίνει εκείνες τις βολές τριών πόντων χωρίς δεύτερη κουβέντα — όχι κάποιον που όταν πιέζεται κάνει νάζια σα μαλάκας επειδή δεν πήραν αμέσως ότι ήθελε!