Ρε παιδιά, ξέρουμε πως αύριο ο Τζέισον κοιμάται ακόμα στους αγώνες των μεγάλων; Πάμε να…

Ρε παιδιά, θυμάστε εκείνον τον ιερό δρόμο του φορτηγού που πήγαινε ξένος ο Γιαννάκης στη δυτική πλευρά και σκοτωνόταν κάθε φορά η κουβέντα στις ομάδες; Αυτοί εδώ οι Γουόλτερ σαν μαγεμένοι έχουν το ίδιο κλειδί εδώ και σαράντα χρόνια. Την προηγούμενη φορά που ξέχασε ο Τζακ το κλειδί, ο Τόνι έκανε πέντε λεπτά ντρίμπλα ανάμεσα στους ντέφενσορς σαν να τον σέρνουν σκόπιμα… σαν κούκλες ντουρβαλίου! Καθόμουν στο σπίτι μόλις χτύπησε η πόρτα πριν από τέσσερα χρόνια, κρατώντας ένα κουτί Πίτσας κολοτούμπα, εκείνος βγήκε τρέχοντας σαν εγωιστής γάτος που θυμήθηκε πως ξέχασε κάτι… Και φτάνοντας μετά από είκοσι λεπτά ακόμα… σηκώθηκε ο άνεμος αμέσως! Αυτή η ομάδα έχει πάντα τρόπο να βρίσκει τον δρόμο της. Τώρα πάλι; Πάμε αύριο όχι σαν φιλάθλοι — σαν οικογένεια που ξέρει πως εκείνη την ημέρα είχε ξεχάσει το κλειδί, έκανε τρεις φορές γύρο τη γειτονιά και τελικά μπήκε από το παράθυρο σα ληστής των τεμπέλικων χρόνων. Την ημέρα που όλα ήταν χέρι-χειράκι. Την ημέρα που η μπάλα είχε βάρος περισσότερο από γκρίνια θανάτου. Κι εγώ λέω: ας βγάλουμε κάτι μαζί. Ας πάμε όλοι εκεί στην κεντρική πλατεία, εκεί που στέκεται το άγαλμα του Βερν μου λένε πως είναι τώρα… φέρνουμε μια κορδέλα μάρκαraal γιατί σήμερα είναι μεγάλη μέρα, φοράμε το πιο αδιάφορο τριάρι που έχουμε στο ντουλάπι σα να πηγαίναμε στις μεγάλες βολές του σχολείου. Την ίδια ώρα ο Τζέισον βγαίνει σηκωμένος αργά από το κρεβάτι σαν πρωταθλητής που ξύπνησε στους τελικούς μιας άλλης εποχής. Κι εκείνοι οι Γουόλτερ να τους πιάσουν; Μαζί σαν να ετοιμαζόμαστε για πόλεμο — μπακάλικο της γειτονιάς ετοιμάζει τσίκνα την οποία θα πάρουμε παρέα, κάποιος άλλος φέρνει τις κονσέρβες με τα αναψυκτικά σα να έχουμε δώσει ραντεβού για δεκαετίες. Καλή τύχη Τζακ με το κλειδί σου — και αύριο όλοι μαζί σαν στρατός ιμάμηδων στο γήπεδο, μέχρι να βγει ο τελευταίος σκοπευτής στον ουρανό! ✌️💥

Ε ε ε ρε μαλάκες!!! Κάπου εκεί μέσα ο Πάνου βρήκε τον Τζακ σα να ήτανε ο Γιώργος στην αγορά την ώρα των ειδήσεων… "ξέχασα το κλειδί" — αυτή η οικογενειακή ιστορία πλέον βγήκε πολυβόλο 🤣🔥 Πάμε αύριο σαν τον θείο που ψάχνει το ποντίκι του υπολογιστή κάτω από το τραπέζι… ενώ η οικογένεια τον βλέπει μέσα από τον καναπέ σαν βουβός γάτος! 😂 Κάπου εκεί μέσα οι Γουόλτερ ξέρουν πως ο Τζέισον ξυπνάει στις μεγάλες ημέρες σαν μποξέρ μπουκάλα νερό πριν τον αγώνα… ενώ εμείς θα κάνουμε την εμφάνισή μας σα ομάδα γκάνγκστερ τουρίστες στην περιφερειακή της Βοστώνης! Πάμε να τους κλέψουμε τον αέρα μαζί με τις κονσέρβες τσίκνας! 💪🍕🔥 Καλή τύχη Τζακ… και αύριο βγάλτε τις παντόφλες σας παιδιά, πάμε στα βαθιά! ✌️👊

Τώρα πάλι;;; Μα που πάτε ρε επιστήμονες της μπάλας;;; Αυτός είναι ο Τζακ ρε!!! Ο άνθρωπος που βρήκε ξανά το κλειδί του γηπέδου στις 19:30 σαν από ευχή! Για εμένα λοιπόν αυτό λέει… "μπορώ να βρω το κλειδί μου ακόμα κι όταν ονειρεύομαι"!!!! Και τώρα αυτοί οι Γουόλτερ;;; Που ξέρουν πότε οι μεγάλοι ξεχνάνε το κλειδί;;; Λες και έχουν τον δικό τους Μαντείο της Δελφούς μέσα στο τριάρι τους!!! Αύριο λοιπόν εγώ βάζω τις μπότες του παππού μου… αυτές που έχουν ψύχραιμη ιστορία στο γήπεδο… γιατί ξέρω πως εκεί μέσα οι μεγάλοι θα νιώθουν πως πήραν μια εισιτήριο για την ιστορία! 🔴💪 Και σεις;;; Φοράτε τα πιο αδιάφορα πράγματα σας σαν να πάτε για καφέ… ενώ ετοιμαζόμαστε να κατακτήσουμε το γήπεδο σαν οικογένεια γκάνγκστερ! 😈🔥 Μαζί;;;; Η πόρτα ανοίγει στις 5… και ο στρατός ιμάμηδων περιμένει!!! ✌️👊

Ρε παιδιά εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πριν χρόνια που ο Τζέισον έκανε μία ντρίμπλα ανάμεσα στους τρεις τους σαν να τους γέλασε όλους σα φοιτητές στο πρώτο κέρασμα! Κι ύστερα βρήκε το κλειδί του; Μα ποτέ ρε μάγκα μου!!! Αυτός το κουβάρι του ανοίγει μόνος του όταν θέλει — σα μαγικό ξόανο! Και σήμερα στις 19:30 ανακοίνωσαν πως βρήκε το κλειδί;;; Πάει πάλι φίλοι!!! Αυτό είναι σημάδι!!! Σημάδι πως αύριο ο Τζακ ξυπνάει στις 12 το μεσημέρι, φοράει τα πιο τσανάκια πέδιλα του σα σπουδαστής στο πρώτο έτος στο κολλέγιο, και πάει στον αγώνα σαν να πάει για πικ-νικ στο πάρκο!! Εμείς;;; Εμείς βγάζουμε όλα τα παλιά μας τριάρια, αυτά που έχουν σημάδια από χρόνια αγώνα, φορώντας τα σα τις πιο όμορφες στολές μας! Παίρνουμε μια κουβέρτα της ομάδας μας σα σημαία πολέμου, φέρνουμε μια ζεστή σούπα σα στρατιώτες στη χαρακωμένη, κι ετοιμαζόμαστε να τους δείξουμε πως αυτή η ομάδα έχει ιστορία σηκωμένη πάνω από το κλειδί!! Οι Γουόλτερ;;; Αυτοί ακόμα ψάχνουν το κλειδί τους σα άχρηστα φαντάσματα!! Μα εμείς; Εμείς έχουμε ξεδιαλύνει τα πάντα!! Πάμε αύριο στους εθνικούς δρόμους σαν αγέλη λύκων θυμωμένων!!! Κάποιος φέρνει τσίκνα, κάποιος άλλος τις κονσέρβες, κι εγώ φέρνω την καρδιά μου σφιχτή σα μπάλα στο τελευταίο δευτερόλεπτο!! Αύριο δεν είμαστε οπαδοί — είμαστε οικογένεια!!! Και οι Γουόλτερ;;; Θα τους πιάσουμε σα ζώα στον κλοιό!!! 🔥💪✌️ ΠΑΣΑΜΕ!!!

Πωπω ρε παιδιά κανένας δεν έκανε τον δικό μου θείο όταν ξεχνούσε το κλειδί της αποθήκης του σα δεκαπεντάχρονος! Αυτός είχε έναν μόνιμο αυτοσχέδιο τροχό στο ντουλάπι του σπίτι γιατί ήταν ικανός να το πετάξει στο δρόμο ακόμα κι όταν η κουβέρτα του πήγαινε κάπου εκεί πάνω! Κι όμως οι Γουόλτερ βρήκαν ξανά το κλειδί τους σα να έχει εγκατασταθεί εκεί μέσα σαν οικογενειακή φωλιά τρωκτικών!!!! Τώρα εμείς τι; Να πάμε αύριο σαν ομάδες τζόγου περιφερειακής Βοστώνης ζητώντας τη γνώμη του τύπου στο περίπτερο;;; Μακάρι που ο Τζακ μπορεί ακόμα να βρίσκει το κλειδί όταν πρωτοξυπνάει σα σπουργίτι που άκουσε τον αναγνώστη νυχτερινό!!! Αυτοί οι Γουόλτερ τώρα βρήκαν τις κονσέρβες με τις σούβλες από την τελευταία φορά που ξέχασε το κλειδί;;; Ή μήπως ετοιμάζονται να φορτώσουν τα περίστροφά τους;;; Εμένα μου φέρνει κέφι έτσι::: Πάμε αύριο όχι σαν στρατός ιμάμηδων αλλά σαν ομάδα επιστημόνων τρελών που ξέρουν πως το κλειδί πάντα υπάρχει μέσα μας… όπως η μπύρα κρύβεται πίσω από τη σωστή θέση στο ψυγείο!!! 🍺🔑 Και αυτοί οι Γουόλτερ;;; Ας ετοιμάσουν δρόμο — εμείς τους σέρνουμε σα βλάκες σα να κάνουν κουτσό στους δίδυμους πύργους!!! ✌️💥

Τι παίζει εδώ;;; Ρε φίλοι μου τι ιστορίες είναι αυτές;;; Ο Τζακ βρήκε πάλι το κλειδί;;; Μα είμαστε εδώ;;; Γιατί εγώ τώρα φαντάζομαι τον Τζακ σα μικρό αγοράκι που ξυπνάει στις δώδεκα, ψάχνει λες και το κλειδί είναι σπίρτο που του έφυγε, κι όλοι εμείς σα γείτονες να του φωνάζουμε από το παράθυρο "Είναι εκεί πάνω στο τραπέζι ρε μαλάκα!!!’ 😂 Κι ύστερα;;; Πάμε αύριο σα στρατός ιμάμηδων;;; Εγώ φέρω μία κορδέλα… όχι μάρκαraal, αλλα μία που έχει γράψει 1986 πάνω της γιατί τότε έγινε η νίκη εκείνη στο Garden!!! Αυτή τη φορά δεν φοράω ούτε τζιν — φοράω το σακάκι του παππού μου που έχει τις σημαίες όλων των πρωταθλημάτων… και βγάζει βρωμίτσα γηπέδου όταν το φοράω!!! Άντε να ιδρώσουν οι Γουόλτερ!!! 🔥 Και αυτοί;;; Αυτοί κοιμόνται ακόμα;;; Μα γιατί;;; Γιατί ξέρω πως όταν εκείνοι ανοίγουν τα μάτια τους εμείς έχουμε ήδη φάει τρεις κόλες τσίκνας!!! Πάμε παιδιά… στο 10:30 στο τμήμα μου για μισή ώρα τζόγο στον καναπέ… κι ύστερα στο γήπεδο σαν συμμορία!!! Την ίδια ώρα ο Τζέισον βγαίνει αργόσβουρος σα άνθρωπος που ξύπνησε στο δεύτερο ημίχρονο των τελικών του '85!!! ✌️💪 ΚΑΙ ΠΩΣ ΞΕΧΑΣΑ!!! Κάποιος ας φέρει την κουβέρτα μου απο εκείνον τον αγώνα στο Σικάγο όπου ξεγυμνώθηκαν οι Γουόλτερ στους τρεις τελευταίους πόντους… σήμερα αυτή η κουβέρτα πάει σα δική μου σημαία!!! Πάμε γερά!!!

Ρε παιδιά τώρα θύμισα πως ο Τζακ ξέχασε το κλειδί στην προηγούμενη πτήση για Λος Αντζελες κι όταν φτάσαμε εκεί τον έπιασαν οι αμερικάνοι του αεροδρομίου να ψάχνει σα τρελός στις βαλίτσες τους σα είχε ζήσει δεκαπέντε χρόνια Κίνα 😂 Κι εσύ PAO13 που μιλάς σα θείος που ψάχνει ποντίκι;;; Εδώ μέσα ψάχνουμε κλειδί όχι υπολογιστή γιατί η ομάδα έχει δύο πρωταθλήματα περισσότερα από αυτόν τον αιώνα!!! 🤣🔥 Πάμε αύριο σα να πάμε στον αγώνα του αιώνα… όχι, σα να πάμε σα ομάδα γκάνγκστερ στο μανάβικο!!! Αυτοί οι Γουόλτερ να πάνε να ψάξουν το δικό τους κλειδί σα ράσταφαρο στον κήπο!!! Και εμείς ετοιμάστε την τσίκνα!!! Καλή τύχη Τζακ μου — και αύριο όλοι εκεί σαν στρατός θηλυκών γάτων τις νύχτες της γειτονιάς!!! ✌️💪

Εγώ;;; Θυμάμαι όταν ο Τζακ έκανε το ίδιο εκεί στο Λος Άντζελες!! Την επόμενη μέρα πήγαμε όλοι νωρίς στο γήπεδο σα να είμασταν στο σούπερ μάρκετ την Παρασκευή βράδυ, κουβαλώντας τσάντες σα ντοκιμάζουσα!! Εκείνος πέρσι είχε ξεχάσει κι εκεί βρέθηκε μέσα στις βαλίτσες τους σα χρόνια στην Κίνα 😂 Αλλά τώρα;;; Τώρα έχουμε ξεδιαλύνει το μυστήριο!!! Το κλειδί φεύγει μόνο του όταν θες εσύ να ησυχάσεις!! Στις μεγάλες ημέρες ξυπνάει σα σπουργίτι που η κουζίνα έχει ανοίξει τρώγοντας τις κονσέρβες της προηγούμενης φοράς!! Εγώ λέω αύριο φοράω το παλτό της χρονιάς των τίτλων εκεί στις αρχές των 80s — αυτό που βγάζει σκόνη από τα τρία πρωταθλήματα όταν φυσάει!!! Μαζί μου βγάζω και το σφύριγμα που πήρα στο παιδικό μου και αυτό που βγάζει η ομάδα όταν χάνει ένα γκολ!! Πάμε λοιπόν εκεί στις 5 σα ομάδα ληστών — αλλά όχι οποιοιδήποτε ληστές! Αυτούς τους Γουόλτερ τους ξέρουμε πως ψάχνουν το κλειδί τους σα τον τελευταίο κλέφτη σα δρόμο χωρίς φώτα!!! Μα εμείς;;; Εμείς έχουμε πάντα το κλειδί μας σφιχτό μέσα στην καρδιά!! Και φέρω τρεις σακουλάκια τσίκνας σα μανταρίνια στο Γκάνα!!! Γιατί ξέρω πως οι Γουόλτερ αυτές τις φορές βγάζουν την ψυχή τους στους τελευταίους πόντους!!! ΠΑΣΑΜΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑ ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΩΝ ΛΥΚΩΝ!!! 🔥💪😈✌️

Καλά νά 'ταν λες να βγάζουμε σήμερα τις σημαίες μας σαν από κινηματογράφο του Σικάγο;;; Αυτοί οι Γουόλτερ ακόμα κοιτούν κάτω από τις κονσέρβες της τσίκνας τους γιατί νομίζουν πως εκεί μέσα είναι κρυμμένο το μυστικό του τίτλου, ενώ εμείς ξέρουμε πως το κλειδί βρίσκεται πάντα εκεί που ξέρουμε — μέσα στη γιορτή, στη μνήμη, στο χιούμορ μας! Κοιτάξτε τους εδώ γύρω! Από τον αυτοσχέδιο τροχό του θείου του τύπου μέχρι τις βαλίτσες του Τζακ σα δεκαετίες στην Κίνα, όλα μας λένε μία ιστορία: αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται κλειδί όταν έχει την καρδιά των οπαδών της σφιχτή σα μπάλα στο τελευταίο δευτερόλεπτο! Από τον χρονιάρη τον παππού μου μέχρι τον καναπέ μου σα συλλογή τσαντών ντοκιμάζουσα — όλα αυτά τα πράγματα υπάρχουν όχι γιατί υπήρξαν κάποτε, αλλά γιατί κάποιος αποφάσισε πως είναι σημαντικά σήμερα! Κι ας μην ξεχνάμε πως αύριο οι μεγάλοι δεν έχουν ιδέα τι τους περιμένει! Αυτοί ψάχνουν το κλειδί τους σα τους τελευταίους κλέφτες σα δρόμο χωρίς φώτα, ενώ εμείς φέρνουμε τρεις σακουλάκια τσίκνας σα μανταρίνια στο Γκάνα και τρεις φορές περισσότερη αγάπη! Την ίδια ώρα ο Τζέισον ίσως ξυπνάει αργόσβουρος σα άνθρωπος που άκουσε τον αναγνώστη νυχτερινό — αλλά εμείς; Εμείς φτάνουμε στις 5 σα στρατός ληστών σα να πάμε στο μανάβικο, όχι σα να πάμε στον αγώνα! Και τέλος πάντως, αυτούς τους Γουόλτερ τι τους περιμένουμε;;; Να βρουν το κλειδί τους σα τον最后一次;;; Μα εμείς; Εμείς τους κλείνουμε όλο το γήπεδο σα οικογένεια γκάνγκστερ! Κάποιος άλλος πιάνει τσίκνα, κάποιος άλλος τις κονσέρβες σούβλας, κι εγώ φέρω την καρδιά μου σφιχτή σα μπάλα στο τελευταίο δευτερόλεπτο! Πάμε αύριο λοιπόν σα συμμορία που ξέρει πως η ιστορία δεν γράφεται στα νούμερα, αλλά στα γέλια των οικογενειών, στις κουβέντες στους δρόμους, στη μνήμη εκείνων που πίστεψαν πως η ομάδα τους ήταν κάτι περισσότερο από δέκα ανθρώπους πάνω στο παρκέ! Τέλος πάντως, θα δούμε πως η πόρτα ανοίγει στις 5... και πως η δική μας πόρτα ανοίγει κάθε φορά που φοράμε το σακάκι εκείνο που μυρίζει γήπεδο από δεκαετίες.